Social loafing ή ωχαδερφισμός ή σταρχιδισμός ή… zamanfou
Μαΐου 3, 2007 | Δημοσιεύθηκε από τον kbee
« Ο καλύτερος ποδοσφαιριστής στον κόσμο (?) | KΛΕΙΣΤΟΝ ΛΟΓΩ ΑΥΣΤΗΡΗΣ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑΣ »
Τι είναι λοιπόν το “social loafing”; Είχα πάει σήμερα σε ένα forum οργανωμένο από την γνωστή εταιρεία συμβούλων PWC. Εκεί λοιπόν, μας μίλησε ένας καταπληκτικός τυπάς, ο Costas Markides, καθηγητής στο London Business School, καταγωγή από Κύπρο κτλ κτλ…
Ας αρχίσω, με το να του πώ ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ, για την απίστευτη 1.30 ώρα που αφιέρωσε σε μας, μιλώντας μας για το πόσο σημαντική είναι η “θετική στάση” που πρέπει να έχουμε στη ζωή μας, για να πετύχουμε τους στόχους μας και να ζήσουμε το όνειρό μας..
Έκτός από τα πολλά ενδιαφέροντα πράγματα που άκουσα από αυτόν, έμαθα και για το social loafing, τι στάση ζωής που λές “αν δεν το κάνω εγώ κάποιος άλλος θα το κάνει”. Ξέρουμε τι είναι το σωστό, ξέρουμε πως ΠΡΕΠΕΙ να το κάνουμε ουσιαστικά, αλλά ρίχνουμε το μπαλάκι σε τρίτους.
Παραδείγμα που έδωσε:
Τώρα, αν όχι όλοι, ένα ποσοστό 99% θα πούμε: ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ!
Αυτά τα λέμε τώρα όμως, όταν δεν ζούμε την κατάσταση… Πόσες φορές έχουμε δει κάποιον στο δρόμο χτυπημένο από τροχαίο και δεν βοηθήσαμε; Κάποιοι από εμάς απλά τον προσπέρασαν…
Συνεχίζω όμως με την 2η ερώτηση: Από έναν παπά, θα περιμέναμε να βοηθήσει αυτόν τον κύριο ή όχι;
Σίγουρα οι περισσότεροι θα πούμε: ΝΑΙ!
Σε ένα πείραμα λοιπόν, το 196κάτι, ένας ψυχολόγος πήγε σε ένα σχολείο για εκπαιδευμόνενους ας πούμε “παπάδες”.
Στους μισούς παπάδες από όσους πέρνούσαν από την είσοδο, είπε ότι για 30λεπτά κάποια παιδάκια δημοτικού περιμένουν έναν κληρικό να τα μιλήσει για τον Ιησού κτλ, αλλά αυτός που έπρεπε να το κάνει τελικά το ακύρωσε! Οπότε ζήτησε από αυτούς να κάνουν το κήρυγμα. Έτσι αυτό έτρεξαν προς την αίθουσα, και ενώ στο διάδρομο (στα πλάγια) υπήρχε ένας πεσμένος κύριος ζητώντας βοήθεια, μόλις το 70% σταμάτησε! Δηλαδή 3 στους 10 παπάδες προσπέραν τον καημένο κυριούλη, σαν να μην συμβαίνει τίποτα!
Στην συνέχεια είπε το ίδιο παραμύθι (ότι κάτι παιδία πρέπει να διδαχθούν για τον Ιησού κτλ) αλλά αυτά θα έρχονταν σε μισή ώρα στην αίθουσα! Έτσι το 100% των παπάδων, σταμάτησε για να βοηθήσει τον γέρακο…
Αυτό προβλημάτισε τον ψυχολόγο, έτσι λοιπόν όταν ξαναέκανε το πείραμα με το ίδιο μοτίβο, μόνο που αυτήν την φορά, έβαλε τον κύριο να ζητάει βοήθεια στην μέση του διαδρόμου!!!
Τι λέτε να έγινε;;;;
Αυτή η μερίδα κληρικών που τους είπε ότι το κήρυγμα θα γινόταν σε μισή ώρα, σταμάτησαν και πάλι σε ποσοστό 100% για να βοηθήσουν…
Αυτοί όμως που είχαν ήδη τα υποτιθέμενα παιδάκια να περιμένουν στην αίθουσα, μόλις το 70% σταμάτησε και πάλι! Το υπόλοιπο 30%… πήδησε τον γεράκο σαν να ήταν εμπόδιο και συνέχισε προς την αίθουσα!!!
Όταν ρωτήθηκαν γιατί το έκαναν αυτό, ακούστηναν οι εξής δικαιολογίες:
- Κάποιος άλλος θα τον βοηθήσει (social loafing…)
- Είχα δεσμευθεί ότι θα κάνω το κήρυγμα στα παιδάκια, και δεν ήταν σωστό να τα αφήσω να περιμένουν!
- Δεν είμαι γιατρός (λες και τους ζητήθηκε να του κάνουν εγχείρηση…)
Αυτό λοιπόν το απίστευτο, δείχνει τι μεγάλο ρόλο παίζει ο “ωχαδερφισμός” στην κοινωνία μας… Τα σχόλια είναι περιττά πιστεύω! Οι ψυχολόγοι πιστεύον ότι είναι μια από τις top αρρώστιες σε κοινωνικό επίπεδο… Στο χέρι μας είναι να αλλάξουμε κάποια πράγματα στον κόσμο! Αλλά σιγά μην το αρχίσω εγώ, στην τελική κάποιος άλλος θα το κάνει…
Posted in 
Νοέμβριου 29th, 2007 at 03:18
[…] Είχα πάει σε μια διάλεξη τον περασμένο Μαϊο, και είχα ακούσει έναν καθηγητή να μιλάει για ένα πείραμα που είχε γίνει στο πανεπιστήμιο του Illinois, που αφορούσε την παρατηρητικότητα (μάλιστα με είχε εντυπωσιάσει τόσο η διάλεξη που είχα γράψει και το post για το Social Loafing) […]