Λίγες ώρες απομένουν πλέον για να φύγουμε με το αεροπλάνο, προορισμός: Ισπανία!
Πως αρχισάν όλα αυτά; Ήμουν Erasmus στο Βέλγιο, και είχε έρθει ο co0p για επίσκεψη, οπότε έπεσαν οι πρώτες ιδέες να κανονίσουμε κάποια ταξιδάκι μέσα στο καλοκαίρι, τύπου interrail. Αρχικά στόχος ήταν το τρίγωνο Μαρόκο-Πορτογαλία-Ισπανία, αλλά…
κάπου στο Μάρτιο κοιτούσαμε για εισιτήρια, τα οποία έβγαιναν περίπου 160 euro. Ώσπου να έρθει το Πάσχα όμως και να ξαναβρεθούμε από κοντά είχαν πάει 280 (με easyJet). Ξενερώσαμε αλλά ήμασταν έτοιμοι να τα κλείσουμε, με Visες στα χέρια κτλ… Λέμε όμως να ρωτήσουμε για την κάρτα “Interrail” πόσο κάνει… Πήραμε τηλέφωνο στον ΟΣΕ και λέει: 240 euro. Φάγαμε ΑΚΥΡΟ!
Πάει το πλάνο για εξωτερικό στο καλοκαίρι….
Όμως κάπου στα τέλη Μαρτίου, καθώς έψαχνα στο web, βλέπω μια εταιρεία με super-φθηνά εισιτήρια: Vueling
Έκαναν 160 euro, αλλά ώσπου να τα κλείσουμε έγιναν 200! Πάλι καλά, φθηνά είναι…
Όταν τα κλείσαμε έλεγαν: 28 ΙουλίουΑθήνα - Βαρκελώνη 9 ΑυγούστουΜαδρίτη Αθήνα
Σήμερα στις 27 βρισκόμαστε στην Αθήνα έτοιμοι να αποχωρήσουμε…
Το πρόγραμμα μας για έκει; Δεν ξέρουμε ακόμη… Το μόνο σίγουρα είναι ότι θα περάσουμε 3 βραδιές στην Καταλονία , όπου κλείσαμε και τα hostels…
Μετά ίσως πάμε Valencia, στην συνέχεια Murcia, όπου θα μας φιλοξενήσουν μάλλον κάτι γνωστοί από Erasmus, και μετά βλέπουμε…
Πιθανοί προορισμοί: Granada, Malaga, Giblartar, ή ακόμα να περάσουμε και Μαρόκο για μια μέρα!
Μετά θα πάμε μια μέρα στην Σεβίλλη και θα πάρουμε ένα super-τραίνο για να μείνουμε και τις 2 τελευταίες μέρες στιν Μαδρίτη!
Δείτε στο σχετικό χάρτη τις περιπέτειες μας:
Stay tuned λοιπόν, για να μάθετε τις τελευταίες εξελίξεις από Ισπανία… Αλλά μάλλον θα τις γράψουμε αφού γυρίσουμε (που θα βρούμε εκεί keyboard με ελληνικά;).
Οπλισμένοι με 2 βαλίτσες (η δικιά μου 19 κιλα, του co0p 10 ;;;), φωτογραφική μηχανή (οπωσδήποτε…), λεφτά ($$$$) , είμαστε έτοιμοι για το ταξίδι…
ΥΓ: Χαιρετίσματα στον άλλο συντάκτη και ιδρυτή του άκυρου.net, που χάσαμε κάπου τα βήματα του… Τελευταία επικοινωνία έγινε όταν ήταν στην Βοσνία, αλλά ξέρουμε ότι είχε περάσει από Σερβία, Μαυροβούνιο και Κροατία…
Ελπίζουμε να γράψει και τις περιπέτειες του στα Βαλκάνια και να μην μας γράψει κανονικά…
Το μήνυμα του Titana: Το βίντεο που ακολουθεί περιέχει τον θυμό και την πρόταση μου για μια καλύτερη, περισσότερο πράσινη Αθήνα. Μπορούμε να κάνουμε κάτι τώρα με πολύ χαμηλό κόστος και ελάχιστη ταλαιπωρία. Η καταστροφή της Αθήνας και της χώρας από τους ανεγκέφαλους εμπρηστές είναι τραγική. Η λύση στο πρόβλημα της έλλειψης πρασίνου που θα δείτε δεν είναι η μοναδική και σίγουρα δεν αποτελεί πανάκεια αλλά πιστεύω ότι η πρόταση μου έχει εξαιρετικά απλή και ταχύτατη εφαρμογή. Τι λέτε, θα κάνετε κάτι για την πόλη;
Όσοι δεν γνωρίζετε τον Άρδα, είναι ένας παραπόταμος του Έβρου, κάπου εκεί στην δεξιά γωνίτσα του χάρτη της Ελλάδος…
Κάθε χρόνο λοιπόν, εκεί στα σύνορα, γίνεται το φεστιβάλ “Άρδας” (πρωτοτυπία στο όνομα ε;), όπου γνωστά ονόματα της Ελληνικής σκηνής αλλά και μικρότερα συγκροτήματα παίζουν live, σε ένα μαγευτικό μέρος, δίπλα στο ποτάμι… (πατήστε εδώ για φωτογραφίες - αξίζουν)
Έτσι και φέτος, θα πραγματοποιηθεί η 13η συνάντηση, με γνωστούς καλλιτέχνες της έντεχνης κυρίως σκηνής, να παίρνουν μέρος. Φέτος θα σκάσουν μύτη οι: Παπακωνσταντίνου, Μάλαμας, Ιωαννίδης, Χατζηγιάννης και πολλοί άλλοι…
Η μεγάλη έκπληξη βέβαια είναι ο Κουρκούλης, και σύμφωνα με πληροφορίες θα στηθούν τα κατάλληλα μπουζικοτράπεζα στις όχθες του ποταμού, ώστε να απολαμβάνεις τα τραγούδια του όπως στο φυσικό τους χώρο… Αναλυτικότερα δείτε εδώ: ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΡΔΑΣ 2007
Τέλος, για να κλείσω το pc και να πάω να κοιμηθώ, πέρα από τραγούδια γίνονται και παράλληλες εκδηλώσεις… Δεν ξέρω πόσοι πηγαίνουν εκεί βέβαια! Αλλα υπάρχει και η δυνατότητα κατασκήνωσης, το έχω κάνει 2 φορές… Εντάξει, έλεγε, αλλά δεν το ξανακάνω! Οι θαρραλέοι πάντως πάρτε αρκετό κουνουπέλαιο, καθώς συχνάζουν εκεί τα γνωστά γκαντολο-κούνουπα, με μέγεθος διπλάσιο από το κανονικό… Πληροφορίες για τους κατασκηνωτές
Κάποιοι “άκυροι” θα είναι εκεί, εγώ προσωπικά θα πάω μόνο την Τετάρτη σε Ημισκούμπρια και Υποχθόνια (yo yo yo!), αλλά οι περισσότεροι θα λείπουν (οι μισοί στο εξωτερικό — περιμένουμε νέα από τις εμπειρίες τους!)!
Καλό ΆΡΔΑ να έχουμε, με μπόλικο αλκοόλ όπως πάντα…
Πριν από ένα μήνα, στις 17 Ιουνίου, είχαμε γράψει στο akyro.net για την φάρσα “ΤΕΛΟΣ”!
Κάποιοι τότε, είχαν σχολιάσει αρνητικά ένα σημείο του κειμένου που έλεγε:
“Πληροφορίες λένε ότι θα παίζει σε όλα τα club το καλοκαίρι…”
Ο σχολιασμός, που έγινε από τον emperor, έλεγε τα εξής:
“siga mi pezetai auto to eleeino mixarisma sta clubs.”
Πόσο μπροστά αποδέιχθηκε ότι είμαστε τελικά! Έχουμε και λέμε λοιπόν:
Κυκλοφορεί τραγούδι, εμπνευσμένο από αυτή τη φάρσα! Μάλιστα, όχι μόνο είναι εμπνευσμένο, αλλά ενδιάμεσα παίζουν και samples από την αυθεντική φάρσα!
Η τραγουδίστρια ονομάζεται Χριστίνα Παπαδάκη, και το single θα κυκλοφορήσει από την Impact! Αν δεν το βρήκατε ακόμη το singlάκι, τσιμπήστε το τραγούδι παρακάτω: Χριστίνα Παπαδάκη - Τέλος
Καταρχάς να ξεκαθαρίσω ότι το post αυτό προορίζονταν για σχόλιο, αλλά όταν αντιλήφθηκα ότι ήταν αρκετά μεγάλο αποφάσισα να το αναρτήσω. Να ζητήσω συγγνώμη για την “παρατυπία” αυτή.
Στο θέμα τώρα. Το επιχείρημα ότι η hip-hop είναι η εναλλακτική μουσική, που δεν μιλάει απλώς για έρωτες και αγάπες έχω βαρεθεί να το ακούω από το γυμνάσιο. Θυμάμαι χαρακτηριστικά τότε ο kbee μου έλεγε με πάθος “Πες ρε ένα άλλο είδος μουσικής που δεν ασχολείται μόνο με έρωτα!” Ήταν η εποχή που προσπαθούσε ο φίλος kbee να με μυήσει στην hip-hop και με έβαζε να την ακούω με το “ζόρι”. Καλός ή κακός, δεν ξέρω, δεν με ενθουσίασε ποτέ η hip-hop.
Για να επανέρθω στο θέμα, τότε δεν ήξερα πολλά από μουσική και δεν μπορούσα να του απαντήσω. Ούτε τώρα πολυασχολούμαι με την μουσική και οι γνώσεις μου και οι προτιμήσεις μου περιορίζονται στην ελληνική μουσική σκηνή. Ωστόσο μπορώ να απαντήσω πλέον με σιγουριά ότι υπάρχει πληθώρα ελληνικών τραγουδιών που ασχολούνται πέρα από τον έρωτα και θίγουν θέματα πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά κτλ. και δεν ανήκουν στην κατηγορία της hip-hop. Χαρακτηριστικά να αναφέρω ένα από τα αγαπημένα μου “Η Στέλλα η Σμυρνιά” του Νότη Σφακιανάκη, το οποίο αντίθετα απ’ότι πιστεύουν πολλοί δεν μιλάει για χασίσι, αλλά για την Μικρασιατική καταστροφή .
Μπορώ να αναφέρω εκατοντάδες αλλά τραγούδια και δεκάδες άλλους καλλιτέχνες, όπως πχ τα “Gucci” και “Summer in Greece” του Μαζωνάκη, τα οποία περιέχουν κοινωνικά και τουριστικά μηνύματα. Εντάξει, πλάκα κάνω για τον Μαζωνάκη, αλλά το θέμα είναι ότι σε καμία μα καμία περίπτωση δεν δέχομαι την hip-hop ως την μόνη εναλλακτική λύση από τα χαμηλής ποιότητας τραγούδια που μας πασάρουν και περιστρέφονται όλα γύρω από τα θέματα: σε αγαπώ, με αγαπάς, σε μισώ, με κεράτωσες, σε κεράτωσα κτλ.
Όσο για το δεύτερο σκέλος, περί ρατσισμού, θα προσπαθήσω να είμαι πιο σύντομος. Ανέφερες co0p ότι όταν απαντάς σε κάποιον για το είδος της μουσικής που ακούς σε κοιτάει απορημένα και υποτιμητικά. Αν σε ρωτούσα εγώ και μου απαντούσες: “Ακούω Jedi Mind Tricks,2pac καιJurassic5″ λογικό είναι να σε κοιτάξω με ένα απορημένο ύφος, γιατί δεν έχω ιδέα ποιοι είναι αυτοί οι κύριοι. Τώρα για το υποτιμητικό ύφος, δεν μπόρεσα να καταλάβω σε ποια κατηγορία ανθρώπων αναφέρεσαι, αν έχεις την καλοσύνη διευκρίνισε το. Τέλος την αντίδραση των μεγαλύτερων την βρίσκω απόλυτα δικαιολογημένη, δεδομένου ότι υπάρχει αυτό που λέμε χάσμα γενεών και ότι μεγάλωσαν κάτω από εντελώς διαφορετικές συνθήκες. Είμαι σίγουρος ότι όταν ήταν στην ηλικία μας είχαν παρόμοια αντιμετώπιση από τους παππούδες μας….
Ένα πράγμα που μου τη σπάει στις συζητήσεις περί μουσικής είναι η “απέχθεια” που δείχνουν οι διάφοροι γνώστες απέναντι στην “εναλλακτικη” - όπως την λένε στην Ελλάδα - σκηνή…
Προσωπικά έχω νιώσει αυτόν τον “ρατσισμό”, καθώς, όπως έχω αναφέρει σε προηγούμενο akyro άρθρο μου, η μουσική της επιλογής μου είναι το hip-hop…( όχι, δεν είμαι fan του 50cent, του Eminem, του Jay-z και των Goin’ Through, αλλά των Jedi Mind Tricks, του 2pac και των Jurassic5 ).. Και εξηγούμαι : όταν συζητώ με κάποιον για τη μουσική και με ρωτήσει τι είδος προτιμώ, μόλις απαντήσω, το πιο πιθανό είναι να εισπράξω ένα απορημένο, αν όχι υποτιμητικό, ύφος… Όταν μιλώ με κάποιον μεγαλύτερο, η πιο συνηθισμένη ατάκα είναι : “ε καλά μωρέ, είναι της ηλικίας αυτα!”…
Είμαι 20 χρονών και η πρώτη μου επαφή με αυτή τη μουσική ήταν κοντά στα 15, όταν έπεσε στα χέρια μου το album του Eminem, The Marshal Mathers LP… Σιγά σιγά άρχισα να ψάχνομαι, αρχικά με τα πιο εμπορικά ονόματα του χώρου και με τον καιρό με κάποιους πιο άγνωστους για το ευρύ κοινό καλλιτέχνες, πάντα από την ξένη hiphop σκηνη. Όσο βελτίωνα τα αγγλικά μου και όσο περισσότερο άρχισε να με ενδιαφέρει ο στιχός, κατάλαβα ότι το hiphop είναι μια τελείως διαφορετική μουσική… Όπως όλοι θα έχετε προσέξει, σχεδόν όλα τα τραγούδια των περισσοτέρων ειδών της μουσικής, ασχολούνται με τον έρωτα και την αγάπη…Πράγμα σημαντικό για κάθε άνθρωπο, αλλά ρε παιδιά, υπάρχουν και άλλα πράγματα στη ζωή!Έλεος!
Στη rap λοιπόν, ο καλλιτέχνης μετράει τα λόγια του… Ότι γράφει το εννοεί, το έχει ζήσει… Μιλάει, εκτός από έρωτα, για την πολιτική, για τον ρατσισμό, για τη μουσική, για τη ζωή στα γκέτο… Υπάρχουν μερικά κομμάτια που αποτελούν πραγματικά αριστουργήματα ποίησης… Δεν ξέρω πόσοι απο εσάς έχουν ακούσει το “Changes” του 2pac ή το “Είσαι ακόμα εδώ” από τους FFC, αλλά όσοι δεν το έχετε κάνει, κάνετε μια υποχώρηση και ακούστε τα… Θα καταλάβετε τι εννοώ…
Καλό είναι να το ψάξεις πριν σχολιάσεις κάτι… Δεν είναι ευγενικό να μιλάς χωρίς να ξέρεις… Όλοι μπορούμε να κάνουμε κάτι! ΔΩΣΤΕ ΤΕΛΟΣ ΣΤΟΝ ΡΑΤΣΙΣΜΟ!!!
Ένα πολύ γρήγορο σχόλιο:
Αίσχος! Το blog είχε να ανενεωθεί σχεδόν μια εβδομάδα… Δικαιολογημένο βέβαια αφού 3 “άκυροι” βρισκόμαστε σε camping στην Αλεξανδρούπολη, μακριά από την τεχνολογία! Βέβαια δουλεύουμε για το akyro.net συνεχώς, αφού βρήκαμε μια κοπέλα (!) να γράφει μαζί μας, και μαζεύουμε ποικίλες εμπειρίες οι οποίες θα περιγραφούν εδώ μέσα…
Ο teo πρέπει να γράφει εξετάσεις ή να βρίσκεται κάπου στις Σέρρες… Ουδείς ξέρει τι απέγινε!
Και ο stavros, η ευχάριστη έκπληξη του καλοκαιριού, μάλλον… πήζει στην Αθήνα ή βρίσκεται κάπου στην Μονεμβασιά κοντά…
Καλό καλοκαίρι παιδιά, γράψτε μας τι θα κάνετε στα σχόλια!
Ιουλίου 27, 2007 | Δημοσιεύθηκε από τον 
, όπου κλείσαμε και τα hostels…
Posted in Άκυρα 
11 Comments »
.
