Θεσσαλονίκη, ένα απέραντο εργοτάξιο…

Αυγούστου 24, 2007 | Δημοσιεύθηκε από τον Babis
« Sorry για την “μαυρίλα” του προηγουμένου post… | Το πιο ακριβό MP3 Player… »

Γεια σας και πάλι!!

Δεν ξέρω αν υπάρχουν εδώ άτομα που μπαίνουν από την πόλη της Θεσσαλονίκης αλλά το σημερινό θέμα αισθάνομαι πως θέλω να το θίξω. Θέλω να πω τον πόνο μου βρε αδερφέ! Τον τελευταίο καιρό ολόκληρη η πόλη της Θεσσαλονίκης είναι ένα απέραντο εργοτάξιο απ’ άκρη σ’ άκρη. Έργα εδώ, έργα εκεί έργα παραπέρα. Και για ολοκλήρωση…Ούτε λόγος!

Η μεγαλύτερη μακράν αναταραχή προκαλείται από τα ,εμβρυακού σταδίου, έργα του μετρό που λαμβάνουν χώρα -προς το παρόν τουλάχιστον- προς τα δυτικά της πόλης με εξαίρεση ένα εργοτάξιο στο κέντρο παραπλεύρως της πλατείας συντριβανίου. Έναν από τους σημαντικότερους δρόμους της Θεσσαλονίκης και συγκεκριμένα μιλώ για την οδό Εγνατίας η οποία χάριν του έργου που θα δώσει πνοή και αναπνοή στην πόλη μας έχει παραμορφώσει την ευθεία πορεία της με συνεχείς παρακάμψεις. Χώρια δε τη ζημία, την ταλαιπωρία και τη βρώμια που τρώνε οι καταστηματάρχες των οποίων τα καταστήματα βρίσκονται κατα μήκος της οδού Εγνατίας στο ύψος της οδού Βενιζέλου. Σημειωτέον δε πως ο μετροπόντικας ακόμη δεν έχει πιάσει δουλειά. Ούτε καν τον δρόμο για τη Νυφούλα του Βορρά έχει πάρει. Ένα το κρατούμενο λοιπόν.

Συνεχίζοντας κάποιος την βόλτα του στους δρόμους της Θεσσαλονίκης, δύσκολο θα ταν να παραλείψει τον περίπατο επι της οδού Γούναρη όπου εδώ κι τρεις περίπου μήνες, ο συμπαθέστατος-πανέμορφος-πανέξυπνος-γυμνασμένος και πάνω απ’όλα ατσαλάκωτος Δήμαρχός μας αποφάσισε μια εκ νέου πλακόστρωση της οδού ξεκινώντας από το ύψος της πλατείας Ναβαρίνου και συνεχίζοντας κατα μήκος. Επειδή τυχαίνει να δουλεύω σε αυτή την οδό, μπορώ να σας πω πως δεν είναι και ό, τι καλύτερο να ακούς ένα κομπρεσέρ μέσα στα αυτιά σου από τις 8 το πρωί ως τις 2 το μεσημέρι (ώρες δημοσίων υπαλλήλων αν το καταλάβατε). Μετά το πέραν της δευτέρας μεσημβρινής περιττό να σας πω πως οι εργάτες εξαφανίζονται αίφνης από προσώπου γης. Αφού λοιπόν φύγουν, έξαλλος και άφωνος παρατηρώ πως οι εργάτες κινούνται με αντικειμενικά απελπιστικά αργούς ρυθμούς πράγμα το οποίο μας προϊδεάζει για πολλούς ακόμη μήνες δουλειάς που όπως φαίνεται πάντα θα υπόκεινται σε αναβολές επι αναβολών για διαφορετικούς κάθε φορά λόγους (έτσι για να υπάρχει και ποικιλία). Δυο τα κρατούμενα.

Όλοι μας κάποια στιγμή σε ετούτη τη ζωή έχουμε διαβάσει ή ακούσει πως η Θεσσαλονίκη φημίζεται για την πανέμορφη, παραδοσιακή της παραλία που προσφέρεται γα ρομαντικούς, φιλικούς, αθλητικούς περιπάτους πολλών χιλιομέτρων. Προφανώς οι ιθύνοντες θα ήθελαν να μετριάσουν προσωρινά αυτή τη καλή φήμη για να την επαναφέρουν ακόμη πιο τρανή. Ως τότε όμως; Έχουμε μια παραλία κατακρεουργημένη πίσω από άσχημες και καυτές λαμαρίνες. Ένα απέραντο έργο πολλών χιλιομέτρων με άγνωστη ημερομηνία λήξης και εννοείται άγνωστο αποτέλεσμα. Προσωπικά ο μοναδικός λόγος που θα μπορούσε να με ωθήσει στο να απολαύσω τον καφέ μου στην παραλία της πόλης μου ήταν η Θέα στον Θερμαϊκό κόλπο που σε συνδυασμό με τα χρώματα του ουρανού και της συνοδείας ενός παραδοσιακού frappe προσέφεραν ένα απόλυτα χαλαρωτικό θέαμα για το μάτι και το μυαλό.

Ας ελπίσουμε πως τα έργα της υποθαλλάσιας αρτηρίας θα προκαλούν μικρότερη κυκλοφοριακή και ψυχολογική συμφόρηση. Αυτή είναι λοιπόν η εικόνα που παρουσιάζει η πανέμορφη κατα τ’ άλλα Θεσσαλονίκη του έτους 2007 λίγο πριν από την καθιερωμένη ετήσια διεθνή έκθεση και τις πρώρες εκλογές. Λέτε να είχαν σκοπό να τα ολοκληρώσουν έως τις βουλευτικές εκλογές του επόμενου Μαρτίου εάν αυτές γίνονταν στην ώρα τους; Μπα.. Προς Θεού όμως δεν λέω πως είμαι αντίθετος με όλες τις προσπάθειες εκσυγχρονισμού και καλλωπισμού της πόλης μου. Με αυτό που διαφωνώ είναι ο χρόνος που επιλέχθηκε για να γίνουν όλα τα έργα μαζί και η ταχύτητα με την οποία διεκπεραιώνονται οι εργασίες.

Αυτό που χρειάζεται είναι ολύμπια υπομονή και όλα θα πάνε καλά. Εξάλλου πιστεύω πως μετά από αυτό το εκσυγχρονιστικό και καλλωπιστικό μπαμ στη Θεσσαλονίκη το επόμενο θα αργήσει να έρθει πολλλλυυυυυυύ. Έτσι λοιπόν θα μπορέσουμε και εμείς επιτέλους να επιστρέψουμε κάποια στιγμή στους χαλλλαρούς (όπως λένε και οι Αθηναίοι) ρυθμούς μας!!

Posted in Σκέψεις

« Sorry για την “μαυρίλα” του προηγουμένου post… | Το πιο ακριβό MP3 Player… »