άκυρο.net :: the blog Το άκυρο ιστολόγιο του Διαδικτύου

σκέψεις πάνω από ένα σάντουιτς

απαιτούμε απ’ τους ηγέτες μας να διαθέτουν
ένα είδος έξυπνης γοητείας, ένα είδος ήπιας σοφίας,
άλλα όχι τρέλα,
τουλάχιστον όχι τρέλα με τα
όλα της.
ίσως να μην υπάρχει πια ενέργεια, ίσως
να μην είναι μόνο ο αέρας μολυσμένος, ίσως να’ ναι τα μυαλά μας
δηλητηριασμένα, ίσως το ανθρώπινο πνεύμα να
αμβλύνθηκε και ν’ απέμεινε μονάχα μια αχνή απομίμηση του
εαυτού του
ώσπου, όταν κάποιος φαίνεται σχεδόν εντάξει -αν και
όχι τελείως
εντάξει- τον δεχόμαστε πάντα ως τον καινούριο μας
ήρωα-ηγέτη.

είναι όλο και πιο δύσκολο -όχι, είναι αδύνατο
που να πάρει- να συναινείς στο να θαυμάζεις αυτούς
που
θεωρούνται σπουδαίοι στην εποχή μας.
είναι όλοι τους
ύποπτοι
κανείς τους δεν διαθέτει
αρχοντιά
πρωτοτυπία
ευφυϊα
ειλικρίνεια
και κυρίως αυτό το πλέον απαραίτητο:
απλή, καλή καρδιά.

μόνο κόκαλα και πάλι κόκαλα
που ξασπρίζουν κάτω απ’ τον ήλιο.

λένε ότι τίποτα δεν πάει χαμένο:
ή είναι αλήθεια
ή όλα πάνε χαμένα.

-Τσάρλς Μπουκόφσκι,
από την ποιητική συλλογή
η λάμψη της αστραπής πίσω απ’ το βουνό

ΥΓ: το θυμήθηκα με αφορμή μια συζήτηση για τους πολιτικούς αρχηγούς της χώρας μας…