Grindhouse (Death Proof + Planet Terror) Review
Σεπτεμβρίου 9, 2007 | Δημοσιεύθηκε από τον specton
« Τηλεφωνικές Φάρσες σε κόμματα, 3 | Χρόνια πολλά kbee! »

Τι γίνεται όταν βρεθεί ο Tarantino (Pulp Fiction, Kill Bill etc..) με τον Rodriguez (Sin City);
Grindhouse! Είναι ο τίτλος δύο ταινιών που βγήκαν μαζί στις αμερικάνικες αίθουσες, ενώ στην Ελλάδα ήρθε πρώτα το Death Proof των Ιούλιο (πλέον δεν παίζεται στους κινηματογράφους) και στις 6 Σεπτεμβρίου το Planet Terror!
Το Death Proof το είδα πριν περίπου 2 εβδομάδες… Πρόκειται για μια πολύ καλή ταινία, χωρίς ιδιαίτερη πλοκή (κλασσικά Tarantino), και αν την βαθμολογούσα… θα έδινα 4 στα 5!
Αφορά την ιστοριά ενός δολοφόνου, που όμως σκοτώνει με το… αυτοκίνητο του! Το Α’ μέρος της ταινίας, που ήταν και το αγαπημένο μου, διαδράματίζεται το περισσότερο μέσα σε ένα bar στο Texas! Γενικότερα ο Stuntman Mike (πρωταγωνιστής) έχει πολύ ωραίο στυλάκι, έξυπνες ατάκες κτλ… Και οι αρκετές κοπέλες τις ταινίας πανέμορφες! Τέλος πάντων, για να μην τα πολυλογώ μόλις βγεί σε dvd πάρτε την αμέσως!
(το τέλος είναι πολύ άκυρο.net!)
Το Planet Terror το είδα μόλις χθες! Η ιστορία αφορά έναν ιό που απελευθερώνουν κάποιοι στρατιωτικοί, και κάνει το σώμα σου να βγάζει αίμα και πύον από κάθε τρύπα! Από ότι είδα σε άλλα review, υμνούν την ταινία ως ένα κλασσικό splatter, (πολύ αίμα, συκώτια κτλ), και με πολύ γέλιο! Δεν ξέρω αν είδαμε την ίδια ταινία, πάντως εγώ την βρήκα ψιλοφρικιαστική! Ειδικότερα τα πρώτα 40 λεπτά… Μετά που αρχίζει η δράση, και όταν η Cherry Darling (πρωταγωνίστρια) αποκτάει ένα αυτόματο όπλο, αφού έχασε το πόδι της.. Τότε μάλιστα, έχει κάπως γέλιο! Τέλος πάντων, θα της βάλω ένα 2 στα 5 την ταινία… Αξίζει για τους fan του είδος πάντως!
Παρακάτω θα βρείτε το trailer:












Posted in 







Σεπτεμβρίου 9th, 2007 at 09:28
Εγώ γελούσα πάντα με τέτοιου είδους ταινίες ωσπου μια μέρα έπεσε στα χέρια μου ένα γαλλικο “Υπερένταση” ήταν η ελληνική μεταφραση. Εκτος του οτι ένιωσα να πονάω κατα τη διάρκεια της ταινίας, δεν ήθελα να σκέφτομαι αίμα και ανθρώπινη σάρκα για μια εβδομάδα και δεν έχω ξανατολμήσει άλλη ταινία τρόμου να δω. Το Saw ας πούμε φοβάμαι να το δω.
Έχω παθει ψυχολογικό τραύμα δηλαδή!
Αυτός ο Ταραντίνο και η παρέα του, δε ξέρω γιατί τους εκθειάζουν και τους θεωρούν ταλαντούχους. Είναι ΑΡΡΩΣΤΟΙ! Σιχαμένα μυαλά…
Σεπτεμβρίου 9th, 2007 at 15:20
kbee: ωραία τα λες και για τις δυο ταινίες! Εγώ τις λάτρεψα και τις δύο, όχι όσο το Pulp Fiction ή το Sin City, αλλά… νωρίς είναι ακόμα! Πού ξέρεις; Με το χρόνο, μπορεί να πάρουν κι αυτές μια περίοπτη θέση στις βρώμικες ταινίες που όλοι αγαπήσαμε!
zekia: καταλαβαίνω τι έννοεις, αλλά η ανωμαλία, η αρρώστια και τα σιχαμένα μυαλά είναι και αυτά της φύσης, συμβαίνουν και υπάρχουν από πάντα! Επίσης, ο άνθρωπος από πάντα είχε την περιέργεια να ΔΕΙ αυτήν την ανωμαλία και κάποιοι ανώμαλοι, όπως ο Ταραντίνος (ο οποίος είναι ελάχιστα ανώμαλος) τη βάζουν στο φιλμ και μας την ταίζουν. Κάποιοι γουστάρουν, κάποιοι απέχουν με βδελυγμία. Ταινίες όπως το saw και το Hostel δείχνουν ένα μικρό ποσοστό αυτής της ανωμαλίας. Το βιβλίο 120 μέρες των Σοδόμων από την άλλη, παρουσιάζει το 100%. Αφού διαβάσεις αυτό το βιβλίο, την Υπερένταση (Haute Tension) θα τη βλέπεις και θα τρως παγωτό ταυτόχρονα.