Απίστευτο κι όμως αληθινό! Το σκυλάκι που βλέπετε εδώ δίπλα έχει καταπληκτικές ιδιότητες! Σας λέει να σκεφτείτε έναν αριθμό… Και στην συνέχεια μαντεύει ποιον αριθμό σκεφτήκατε! Το κόλπο είναι πολύ έξυπνο… Δοκιμάστε εδώ! (μην το χάσετε, ένα λεπτάκι θα σας πάρει…)

Posted in Άκυρα 8 Comments »

Επειδή είναι γνωστό ότι οι εικόνες είναι καλύτερες από τις λέξεις, έψαξα και βρήκα κάποια video για την σημερινή μέρα.

Posted in Άκυρα 5 Comments »

Ήρθε και φέτος η 25η Οκτωβρίου, η ιστορική αυτή μέρα που ο δικτάτορας Παπαδόπουλος είπε ένα μεγάλο “ΟΧΙ” στους Τούρκους…

Συγνώμη, τα έμπλεξα λίγο! Αλλά δεν θα κάτσω να γράψω για την ιστορική διάσταση του θέματος, αλλά θα αναφερθώ στο θέμα των “Παρελάσεων“, που θα απασχολήσει -κλασσικά- τις επόμενες 2-3 μέρες πολλά ΜΜΕ!

Πολλοί διερωτώνται αν θα πρέπει να να γίνονται παρελάσεις ή όχι;

Και φυσικά θα πρέπει να γίνονται! Πως αλλιώς θα τονωθεί η εθνική μας συνείδηση; Εντάξει, θα βγείτε και θα μου πείτε, πότε ένιωσες πιο περήφανος που είσαι Έλληνας, την 28η Οκτωβρίου, ή όταν πήραμε το Euro, το Eurobasket και τη Eurovision;; Δίκιο έχετε… Έτσι προτείνω στα σχολεία, αντί για πρόβες για παρελάσεις, να το ρίξουμε στο ποδόσφαιρο, στο μπάσκετ και τα κορίτσια μας στο χορό και το τραγούδι, και να περιμένουμε ότι σε κάποια χρόνια η τωρινή νεολαία να μας κάνει περήφανους!
(Και να κανονίζουμε φιλικά με Ιταλία και Τουρκία για να αποδεικνύουμε ότι τους γαμ***** νικήσαμε πριν κάποια χρόνια και ότι το κάνουμε και τώρα! Μην φάμε όμως καμιά 4άρα πάλι…)

Αλλά για σκεφτείτε λίγο και τους μαθητές;!

Θυμηθείτε πως ήσασταν στο Λύκειο… Πόσες καύλες δεν είχατε; Το αίμα σας έβραζε! Στην παρέλαση, λοιπόν, ο κάθε μαθητής έχει την ευκαιρία να πάρει μάτι τις συμμαθήτριες του με τα ωραία αποκαλυπτικότατα φουστάκια τους και το super μακιγιάζ! Και ακριβώς μετά την παρέλαση, να πάνε όλοι μαζί αγόρια-κορίτσια, ένα τσούρμο, μέσα σε μια καφετέρια και αργότερα στης ελληνικής προέλευσης πατέντα, τα μεσημεριάτικα clubάκια! Να μην μιλήσω για το χάσιμο άπειρων διδακτικών ωρών, που χαροποιεί ιδιαίτερα όλα τα σχολιαρόπαιδα!

Επίσης, πόση περηφάνεια δεν νιώθουν τα ζαβά της τάξης, που είναι μπροστά-μπροστά στη σημαία; Και οι ψηλολέκες, πρώτοι πρώτοι στην γραμμή! Αλλά και οι κοντοί, να κλέψουν καμιά σειρά, για να νιώσουν καλύτερα! Εγώ ειδικά, είχα έναν συμμαθητή (Χρήστος Κ.), που ενώ ήταν κοντός, αλλά πάντα έμπαινε στις πρώτες σειρές!

Αλλά σκεφτείτε και τον κυρ-Δήμαρχο, με τον παπά, πως θα κάνουν και αυτοί την μόστρα τους; Πρέπει να είναι πάνω στην εξέδρα, να χαιρετούν τη νέα γενιά, που θα πάρει τα ηνία σε λίγα χρόνια…

Από την άλλη θα μου πείτε, το να υποχρεώνεις κάποιον να κάνει παρέλαση, και να τον απειλείς με αποβολές και τιμωρίες αν δεν κάνει, δεν είναι στέρηση της Δημοκρατίας; Πως “γιορτάζεις” την ελευθερία έτσι;; Ρε παιδιά, ρε παιδιά, δεν έχετε πιάσει το νόημα! Η παρέλαση, που είχε επιβληθεί από τον Μεταξά, συμβολίζει το πόσο κακή είναι η δικτατορία! Έτσι με το να αποδοκιμάζουν οι μαθητές την παρέλαση, έμμεσα αποδοκιμάζουν και την χούντα, και όλα τα απολυταρχικά πολιτεύματα!

Και τέλος, μεγάλη συζήτηση γίνεται αν μπορούν να σηκώνουν οι αλλοδαποί την ελληνική σημαία; Πρώτον, εννοείται πως έχουν το δικαίωμα να την σηκώνουν, γιατί αν τα δικά μας στραβά δεν διάβαζαν και τα είχαν φορτώσει στον κόκκορα, και στους φραπέδες και στα μηχανάκια, καλά να πάθουν! Και δεύτερον, είτε Έλληνας είναι ο σημαιοφόρος, είτε Αλβανός είτε Πακιστανός, η σημαία θα γράφει προέλευση Made in China! Είμαστε όλοι κοσμοπολίτες…

Διαβάστε επίσης: hint.gr siteseein.gr schooligans Alexious Πιτσιρίκος

Posted in Σκέψεις 12 Comments »

Ήθελα να σχολιάσω το χθεσινό παιχνίδι ανάμεσα στη Ρεάλ Μαδρίτης και τον Ολυμπιακό. Στους φίλους μου είναι γνωστή η -απέραντη- συμπάθεια μου για τη Βασίλισσα, οπότε μετά το τέλος του αγώνα ξεκίνησαν οι συζητήσεις. Μίλησα με έναν-δύο οπαδούς του Ολυμπιακού και πραγματικά έμεινα άφωνος…

Καταρχάς υπήρξε η εντύπωση ότι ο Ολυμπιακός αδικήθηκε από το διαιτητή, και ότι ίσως και να κέρδιζε αν ήταν αλλιώς τα πράγματα. Προφανώς και διαφωνώ κάθετα. Όλες οι σημαντικές φάσεις του αγώνα ήταν ξεκάθαρες ( η κόκκινη του Τοροσίδη, το πέναλτυ που κέρδισε ο Ρομπίνιο ). Το μόνο που μπορώ να δεχτώ είναι ότι ίσως σφύριξε δύο-τρία φάουλ υπέρ της Ρεαλ και τίποτε παραπέρα. Οι δύο σχολιαστές της ΝΕΤ τσίριζαν σε κάθε σφύριγμα, δημιουργώντας την εντύπωση ότι έγινε σφαγή του Ολυμπιακόυ, αλλά επαναλαμβάνω ότι αυτό είναι εκτός παραγματικότητας.

Επίσης μου είπαν ότι ο Ολυμπιακός άξιζε τη νίκη. Συμφωνώ ότι έπαιξε πάρα πολύ καλά, ξεπέρασε τον εαυτό του, καθώς έπαιζε με 10 παίκτες έπι 70 λεπτά μέσα σε μια από τις πιο δύσκολες έδρες της Ευρώπης και μπράβο του γιαυτό. Η καλή απόδοση όμως δεν σημαίνει αυτόματα και νίκη. Ξέρετε υπάρχει και ο αντίπαλος. Και η Ρεάλ δεν είναι τυχαία. Θα προσέξατε ότι μετά την αποβολή και μέχρι το 70ο-75ο λεπτό ο Ολυμπιακός δεν μπορούσε να κάνει τίποτε απολύτως μέσα στο γήπεδο, παρά μόνο να αμυνθεί, ομολογουμένως με αρκετή επιτυχία. Το μόνο αξιοσημείωτο ήταν η φάση του γκολ του Σέζαρ. Αντιθέτως η Ρεάλ έπαιζε με 9 παίκτες πάνω από το κέντρο, προσπαθώντας να διασπάσει την άμυνα 10 ατόμων του Ολυμπιακού.

Πέρα απόλα αυτά, πραγματικά αξίζουν συγχαρητήρια στον Ολυμπιακό για την μεγάλη εμφάνισή του, με την οποία κέρδισε την εκτίμηση, όχι μόνο των Ισπανών, αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης. Προφανώς όμως δεν έφτανε αυτό. Χρειάζεται μεγαλύτερη προσπάθεια…

Posted in Αθλητικά 28 Comments »

 Κυκλοφορεί στο διαδίκτυο:

 ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΖΕΙΣ ΣΤΟ 2007 ΟΤΑΝ..
 
1) άθελα πληκτρολογείς το PIN σου στο φούρνο μικροκυμάτων
2) χρόνια έχεις να παίξεις πασιέντζα με αληθινές κάρτες
3) έχεις μια λίστα με 15 αριθμούς τηλεφώνων για να επικοινωνείς με την οικογένεια σου που αποτελείται
    από 3 άτομα
4) στέλνεις Mail στον συνάδελφο σου που κάθεται στο διπλανό γραφείο
5) έχεις χάσει κάθε επαφή με φίλους σου γιατί δεν έχουν E-mail
6) επιστρέφεις μετά από μακριά και κουραστική ημέρα εργασίας στο σπίτι σου και στο τηλέφωνο
    απαντάς με το όνομα την εταιρίας
7) στο τηλέφωνο σου στο σπίτι παίρνεις το 9 για βγάλεις εξωτερική γραμμή
επί 4 χρόνια βρίσκεσαι στην ίδια θέση αλλά για 3 διαφορετικές εταιρίες
10) όλες οι διαφημίσεις στην τηλεόραση έχουν στο κάτω μέρος την ιστοσελίδα
11) πανικοβάλλεσαι επειδή βγήκες από το σπίτι χωρίς να πάρεις το κινητό σου και επιστρέφεις αμέσως για να το πάρεις
12) σηκώνεσαι το πρωί και η πρώτη δουλειά που κάνεις είναι αν ανοίξεις το Outlook/LotusNotes πριν κάνεις καφέ
13) γέρνεις το κεφάλι για να χαμογελάσεις
14) διαβάζεις αυτό το κείμενο και χαμογελάς
15) χειρότερα ακόμη, ξέρεις ήδη σε ποιόν θα το στείλεις
16) είσαι πολύ απασχολημένος για να καταλάβεις ότι σε αυτή τη λίστα λείπει το 9
17) ξαναπέρασες τη λίστα για να διαπιστώσεις ότι πράγματι λείπει το 9
….και τώρα γελάς…

Posted in Άκυρα 5 Comments »

Άκυροι και Άκυρες καλησπέρα σας!

Αφορμή του σημερινού μου άρθρου στάθηκε το χθεσινό μου ταξίδι της επιστροφής για την πόλη της Κομοτηνής όπου σπουδάζω. Πώς όμως ένα ταξίδι μπορεί να σταθεί αφορμή για ένα άρθρο;

Χθες το απόγευμα λοιπόν ξεκίνησα 2 ώρες νωρίτερα από το σπίτι μου στην περιοχή της Καλαμαριάς για να φτάσω στον σταθμό των υπεραστικών λεωφορείων που βρίσκεται στην δυτική πλευρά της πόλης. Και τώρα θα αναρωτιέστε, μα καλά, δυο ώρες για ένα δρομολόγιο στην Θεσσαλονίκη; Δείτε τη σειρά άρθρων μου “Θεσσαλονίκη ένα απέραντο εργοτάξιο μέρος 1ο & μέρος 2ο” και θα σας λυθεί η όποια -προφανής- απορία. Ξεκίνησα λοιπόν με τον πατέρα μου ο οποίος προσφέρθηκε να με μεταφέρει καθότι αδειούχος. Κι όμως, ούτε καν το δρομολόγιο δυο ωρών δεν στάθηκε ικανό ώστε να προλάβω το λεωφορείο. Προφανέστατα λοιπόν το έχασα και έτσι αναγκάστηκα να περιμένω περιφερόμενος στον σταθμό των Κ.Τ.Ε.Λ το επόμενο λεωφορείο που αναχωρούσε μια ώρα αργότερα.

Αγόμενος και φερόμενος λοιπόν μέσα στον σταθμό μου δόθηκε η ευκαιρία να παρατηρήσω πράγματα που όλες τις προηγούμενες φορές στα τόσα χρόνια που ταξιδεύω με λεωφορείο δεν προλάβαινα να τα συλλάβω ώστε να τα επεξεργαστώ και να τα σχολιάσω στο μυαλό μου. Μιλάω για όλους αυτούς τους πλανόδιους πωλητές διαφόρων φυλών (κυρίως Ρωμ) που περιφέρονται σε όλα τα μήκη και πλάτη του σταθμού διαλαλώντας υποχθόνια το εμπόρευμά τους.

Η εικόνα τους πλέον συνηθισμένη. Νεαρά άτομα, μιλώντας σπαστά Ελληνικά, πλευρίζουν τον κάθε ταξιδιώτη-υποψήφιο αγοραστή κρατώντας την πραγμάτεια τους μέσα σε νάιλον σακκούλες έτσι ώστε να μην “γίνονται αντιληπτοί” από τους καραδοκούντες ντυμένους με πολιτικά αστυνομικούς για του οποίους θα κάνω λόγο παρακάτω.

Νερωμένες κολώνιες, γυαλιά ηλίου, πρεσβυωπίας και ρολόγια μαιμού, κλεμμένα κινητά πλασάρωνται στον πελάτη με έναν τρόπο υποχθόνιο από τον “πλασιέ”. Στα εκδοτήρια, στον χώρο αναμονής, ακόμη και στις τουαλλέτες (!). Έτοιμοι για σκληρά παζάρια που πολλές φορές καταλήγουν να πωλείται κάτι σε εξευτελιστική τιμή (δηλαδή στην πραγματική τους αξία).

Καθώς περίμενα να επιβιβαστώ με πλησιάσε ο πέμπτος πλανόδιος και με συνωμοτικό ύφος μου έδειξε το τελευταίο μοντέλο κινητού τηλεφώνου κορυφαίας εταιρίας. Έτσι μου κινήθηκε η περιέργεια να ρωτήσω την τιμή του. 200 ευρώ για ένα κινητό των 400 (Το οποίο παρεμπιπτόντως έπειτα από μια πρόχειρη ματιά παρατήρησα πως ήταν σε άριστη κατάσταση, φαίνεται θα το έκλαψε νωρίς κάποιος κακομοίρης). Με λίγη κουβέντα παραπάνω και η τιμή έπεσε στα 150 με προοπτικές να πάει στα 100. Και πιστέψτε με, με τέτοια τιμή εάν τύχαινε εκέινη την στιγμή να έχω τα χρήματα επάνω μου θα ρισκαρα και θα γινόμουν κλεπταποδόχος.

Και λίγο πιο κάτω, πάντα στο ίδιο σημείο σταθμευμένα δυο περιπολικά της τροχαίας με ένστολο και πολιτικά ενδεδυμένο προσωπικό να στέκεται αγέρωχο και ως απλός παρατηρητής να δίνει το πράσινο φως σε όλους εκείνους που αμαυρώνουν το πρόσωπο μιας πόλης (καθότι όπως και να το κάνουμε τα Κ.Τ.Ε.Λ αποτελούν μια από τις πύλες της πόλης μας.

Ίσως τα όργανα της τάξεως να δεσμεύονται από τα αυτόφωρα εγκλήματα πράγμα το οποίο σημαίνει πως δεν μπορούν να οδηγηθούν σε συλλήψεις βάσει απλών υποψιών. Θα μπορούσαν νομίζω να προβαίνουν σε ελέγχους.

Ένα άλλο ενοχλητικό φαινόμενο είναι αυτο των επαγγελματιών επαιτών που εισέρχονται λίγο πριν από κάθε ταξίδι στο λεωφορείο και απαγγέλουν πάντα το ίδιο τροπάριο περί απορίας, ανικανότητας προς εργασία, ορφάνιας και τόσων άλλων δεινών.

Με όλα όσα σας ιστόρησα δεν θα ήθελα να δοθεί η εικόνα ενός ρατσιστή-τοπικιστή. Πιστεύω πως όλα αυτά είναι πράγματα που λίγο πολύ κάποιοι αν όχι όλοι τα έχετε παρατηρήσει και σίγουρα δεν σας έχουν αφήσει ανενόχλητους. Καλό θα ήταν οι ιθύνοντες να προβούν σε μια σειρά δραστικών μέτρων για την πάταξη τέτοιων φαινομένων που και την ψυχική μας ηρεμία -πολλές φορές- διαταράζουν αλλά και την εικόνα του τόπου μας αμαυρώνουν.

Posted in Σκέψεις 3 Comments »

Στην Ελλάδα επικρατεί η άποψη:
Μαθαίνουμε από τα λάθη μας!

Θα συμφωνήσω εν μέρει, αλλά… το σωστό θα ήταν να πιστεύουμε ότι:
Πρέπει να μαθαίνουμε από τα λάθη των άλλων!

Γιατί το λέω αυτό;

Όταν μαθαίνει κανείς από τα λάθη του, ΔΕΝ υπάρχει εξέλιξη στην κοινωνία! Τι σημαίνει αυτό; Τα ίδια λάθη επαναλαμβάνονται από τους ανθρώπους, με αποτέλεσμα να υπάρχει μια στασιμότητα!

Ενώ όταν ο ένας μαθαίνει από τα λάθη που έχουν κάνει οι άλλοι, και ειδικότερα λάθη που έχουν γίνει στο παρελθόν, αποφεύγει πολλές παγίδες, και έτσι υπάρχει συνεχώς εξέλιξη και βελτίωση των πραγμάτων!

Σε ποιον τομέα αναφέρομαι; Γενικά, δεν έχω κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό μου! Αλλά και μόνο σαν πλαίσιο σκέψης και αντίληψης των πραγμάτων να το δει κανείς, πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντικό κάποιος να έχει υιοθετήσει το δεύτερο “μοντέλο” που παρουσίασα!

Έχω βρει και κάποια σχετικά αποφθέγματα από το wikiquote.org:

• Δεν υπάρχει κανείς σοφός άνθρωπος χωρίς λάθος. (Ιρλανδική παροιμία)

Αλλά από την άλλη:

• Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού.

Και τέλος κάτι που ταιριάζει σε αυτά που αναφέρω πιο πάνω:

• Οι άτυχοι μαθαίνουν από τα λάθη τους,
  και οι τυχεροί μαθαίνουν από τα λάθη των άλλων. (Αφγανική παροιμία)

(για τα αποφθέγματα δείτε σχετικό post στο newsfilter.gr, εδώ)

Posted in Σκέψεις No Comments »