blog action day: Νερό, προσέχουμε για να έχουμε!
Οκτ/077
Το νερό, το στοιχείο στο οποίο πρωτοεμφανίστηκε η ζωή και είναι απαραίτητο για την διατήρησή της, τείνει σήμερα να γίνει είδος πολυτελείας. Η εκμετάλλευση του νερού από τον άνθρωπο , γίνεται σε ρυθμούς πολύ μεγαλύτερους από αυτούς που μπορεί η φύση να αντέξει, με αποτέλεσμα τα αποθέματα νερού συνεχώς να μειώνονται.
Στο άρθρο αυτό δεν θα ασχοληθώ με την σπατάλη του νερού στο σπίτι και τους τρόπους εξοικονόμησής του, και αυτό γιατί πιστεύω ότι όλοι μπορούμε να σκεφτούμε διάφορες λύσεις, πχ. όταν πλένουμε τα πιάτα ή όταν ξυριζόμαστε δεν αφήνουμε το νερό να τρέχει άσκοπα, αν έχουμε πλυντήριο το βάζουμε σε προγάμματα μικρής διάρκειας κτλ.
Το άρθρο αυτό είναι αφιερωμένο σε ένα πρόβλημα που αφορά τον τόπο που σπουδάζω, την Λάρισα, και δεν είναι άλλο από την κατασπατάληση του νερού, στον θεσσαλικό κάμπο, σε καλλιέργειες που απαιτούν τεράστιες ποσότητες νερού. Εδώ και χρόνια η άρδρευση των χωραφιών χωρίς κανένα προγραμματισμό και έλεγχο έχει φτάσει την κατάσταση στο απροχώρητο. Ο πηνειός, πέρα από το γεγονός ότι είναι μολυσμένος με κάθε λογής φυτοφάρμακα, έπαψε να υπάρχει! Δεν αποτελεί πλέον ποταμός, παρά ένα ασήμαντο ρυάκι με μια μεγάλη κοίτη, που απέμεινε για να μας θυμίζει ότι κάποτε περνούσε απο εκεί ένα μεγάλο ποτάμι.
Και το πρόβλημα δεν σταματά εκεί. Οι αγρότες του Θεσσαλικού κάμπου σε μια προσπάθεια να βρούν νερό προχωράνε σε γεωτρήσεις. Θα μου πείτε εντάξει, αυτό γίνεται σε πολλές γεωργικές περιοχές που δεν υπάρχει πρόσβαση σε νερό. Πράγματι, αλλά οι γεωτρήσεις στην Θεσσαλία έχουν μια ιδιαιτερότητα, φτάνουν σε πολύ μεγάλο βάθος. Σε ένα άρθρο σε μια εφημερίδα (δυστυχώς δεν θυμάμαι πια εφημερίδα και πότε), διάβασα ότι οι νέες γεωτρήσεις στην Θεσσαλία φτάνουν σε βάθος 600-700 μέτρα!! Μάλλον οι Θεσσαλοί αγρότες σκέφτηκαν: «εξαντλήσαμε που εξαντλήσαμε τα επιφανειακά νερά, ας εξαφανίσουμε και τα υπόγεια, να ερημοποιήσουμε την Θεσσαλία μια και καλή».
Για να λυθεί το πρόβλημα έχουν προταθεί διάφορες λύσεις. Κάθε τόσο βλέπω σε θεσσαλικά κανάλια να βγαίνουν εκπρόσωποι των αγροτών και να ζητούν περισσότερα φράγματα, να χρηματοδοτήσει το κράτος και άλλες γεωτρήσεις, ενώ η πιο δημοφιλής λύση είναι η εκτροπή του ποταμού Αχελώου, ώστε να διέρχεται από τον θεσσαλικό κάμπο. Γνώμη μου είναι ότι οι παραπάνω κινήσεις είτε θα καταστρέψουν περαιτέρω τον υδρόβειο πλούτο της χώρας μας είτε είναι τόσο ακριβές που είναι μη πραγματοποιήσημες. Οπότε η προτεινόμενη λύση για να λυθεί το πρόβλημα μια και καλή είναι η αναδιάρθρωση των καλλιεργών και η χρησιμοποίηση αυτών που απαιτούν λιγότερες ποσότητες νερού. Αλλά αυτό δεν πρόκειται να συμβεί όσο δίνονται βαρβάτες επιδοτήσεις για το βαμβάκι και το καλαμπόκι. Χαζός είναι ο αγρότης να μπει στον κόπο να αλλάξει την καλλιέργειά του, τι στιγμή που το βαμβάκι τον κάνει πλούσιο; Τί τον νοιάζει για το νερό; Θα βγει στα Τέμπη, θα κόψει την εθνική στα δύο και οι κυβερνήσεις για να τους καθυσηχάσουν θα του υποσχεθούν ότι μέχρι και τον Δούναβη θα εκτρέψουν!!!
About me
Το άκυρο.net είναι το προσωπικό blog μου, γράφοντας για οτιδήποτε "άκυρο" τραβάει την προσοχή μου...
23:39 on Οκτωβρίου 15th, 2007
Να πω ότι παράγαμε και κανά βαμβάκι της προκοπής… Αυτό που θυμίζει το σενάριο που λέει ότι το 2010 θα σταματήσουν τα αυτοκίνητα να κινούνται στην Αθήνα… Η λύση ? Πι ο πολλές περιφερειακές… Τσιμέντο, άσφαλτος και πάλι τσιμέντο
00:25 on Οκτωβρίου 16th, 2007
Δεν ειναι υποκριτικο να γραφουμε για το περιβαλλον μονο μια φορα το μηνα???
01:04 on Οκτωβρίου 16th, 2007
Μα Πρέζα, ακόμα πιο ειρωνικό είναι ότι γράφουμε μια φορά το χρόνο,
και ότι στο τέλος πολύ πιθανόν να μην κάνουμε τίποτα από αυτά που λέμε, ή να μην πιστεύουμε καν αυτά που γράφουμε!!!
21:08 on Οκτωβρίου 17th, 2007
Γενικα γινεται κατασπαταληση του υδροφορου οριζοντα, σε ολη την Ελλαδα κ δε βλεπω να ενδιαφερεται κανεις.Οπως ειναι λιγοι αυτοι που ανακυκλωνουν ετσι λιγοι ειναι κ αυτοι που προσεχουν το νερο.
Πιστευω πως οι αγροτες γενικα δε σεβονται το περιβαλλον κ οχι πια γιατι δεν ειναι ενημεροι.Μεγαλο προβλημα ειναι κ η καταχρηση των φυτοφαρμακων.
Αν μπεις στο site του Παγκοσμιου Οργανοσμου Υγειας,θα βρεις πολλα κ για το νερο κ για τα φυτοφαρμακα κ για αλλα.Αν βγεις να τα πεις αυτα…θα σε περασουν για τρελο.
15:02 on Οκτωβρίου 18th, 2007
Θα πω κι εγω τη γνωμη μου για τη Λάρισα γιατι απο εκει είμαι και ξερω την κατασταση απο συγγενεις και τα λοιπα..
Νομιζω γενικα οτι ο Ελληνας αγρότης κανει πολυ λιγότερη δουλεια από όση θα μπορουσε να κανει. Ειναι πισω στις εξελιξεις και αντι να ξαχνει καινουριες λυσεις, συμφερουσες και για το περιβαλλον αλλα κυριως για τον ίδιο, αναλωνεται σε εύκολες λύσεις, που όμως δεν καταλαβαίνει ότι είναι βραχυπρόθεσμες. Νομιζω ότι γενικα δεν υπάρχει οικολογική συνειδηση..το προβλημα με την άντληση (τις γνωστες «πομώνες») απασχολεί χρόνια τον τόπο, κυριως διοτι ο κάθε ασχετος την κάνει και ο υδροφορος ορίζοντας του εδάφους πέφτει ολο και περισσοτερο. Πρεπει να πω οτι δεν είναι μονο οι αγρότες που το κανουν αλλα και απλοί πολιτες για να ποτισουν τον κηπο τους (το γκαζον!!!). Αυτο βεβαια ειναι παρανομο αλλα υπαρχουν πολλού που παραβαίνουν το νομο και η αστυνομια δεν κανει τιποτα( τετοιο φαινομενο υπηρξε στη γειτονια μου )
Συμφωνω κι εγω με τους προλαλησαντες οτι υπάρχουν κι αλλες καλλιεργεις που δεν χρειαζονται τοσο νερο,γιατι κ η θεσσαλια δεν φημιζεται για τη βροχοπτωση της. Και προσθετω ότι και λιγη πληροφορηση απο το κράτος ή και με πρωτοβουλία των ίδιων των αργοτων θα εσωζε την σπαταλη του νερου(σε ενα ποσοστό τουλάχιστον)
Αλλα ας μην ξεχναμε οτι η συνήθεια είναι η μεγαλύτερη δύναμη στη ζωη του ανθρώπου..
12:04 on Νοεμβρίου 15th, 2007
ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ «ΜΑΣ» ΑΦΟΡΑ ΟΛΟΥΣ
Όλοι όσοι ασχολούμαστε με την εικόνα παρακολουθήσαμε από κοντά την καταστροφή σε οικολογικό, ανθρώπινο, οικονομικό, πολιτιστικό επίπεδο. Την παρακολουθήσαμε αλλιώτικα από άλλες φορές γιατί συνέβη στο σπίτι μας, στα μέρη που γνωρίζαμε, εκεί που μεγαλώσαμε… Είναι σημαντικό να μην ξεχάσουμε μπαίνοντας στην καθημερινότητά μας αυτό που έγινε φέτος το καλοκαίρι. Για να το εμποδίσουμε να επαναληφθεί όσο περνάει από το χέρι μας.
Η ΙΔΕΑ
Η παραγωγή μιας διαδραστικής ομαδικής έκθεσης φωτογραφίας. Οι επισκέπτες θα μπορούν να γράφουν τη γνώμη τους, τις σκέψεις τους, τα συναισθήματά τους γύρω από τις φωτογραφίες. Η κάθε φωτογραφία δεν θα φέρει το όνομα του δημιουργού της, τα ονόματα των φωτογράφων θα αναγραφούν συγκεντρωτικά.
ΤΟ ΘΕΜΑ
Η ελληνική φύση, πριν και μετά την καταστροφή.
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ
Στην έκθεση μπορεί κανείς να φέρει φωτογραφίες (ρεπορτάζ ή και τοπίου) από τις πυρκαγιές, από καμένα τοπία, από τα δάση όπως ήταν πριν την καταστροφή αλλά και φωτογραφίες αναμνηστικές που δείχνουν πως κάθε ένας από τους φωτογράφους έζησε τα μέρη αυτά σε προσωπικό χρόνο, σε ένα πικνικ, σε μια εκδρομή ή φτιάχνοντας τον πρώτο του χιονάνθρωπο στη Πάρνηθα. Οτιδήποτε θέλετε, αρκεί οι φωτογραφίες να αφορούν τα μέρη που κάηκαν το καλοκαίρι.
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ Η συμμετοχή είναι εθελοντική. Ο κάθε φωτογράφος επιλέγει τις φωτογραφίες του.
ΥΛΙΚΟ ΕΚΤΥΠΩΣΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ
Χαρτί αφίσας ή φωτοτυπίας. Οποιοδήποτε άλλο υλικό είναι δεκτό με δική σας ευθύνη μιάς και οι φωτογραφίες μπορεί να καταστραφούν από τις παρεμβάσεις των θεατών. Ο κάθε φωτογράφος επιβαρύνεται το κόστος της εκτύπωσης και τη φροντίδα για τη μεταφορά και τοποθέτησή τους. Αριθμός φωτογραφιών από 1 έως 5. Μέγεθος ελεύθερο.
ΕΚΘΕΣΙΑΚΟΣ ΧΩΡΟΣ
Η έκθεση θα στεγαστεί στη Δημοτική Αγορά της Κυψέλης Φωκίωνος Νέγρη 42, από 10 μέχρι 17 Δεκεμβρίου 2007. (φωτογραφίες χώρου διαθέσιμες στα mail επικοινωνίας).
ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ
Ο κάθε φωτογράφος θα φέρει και θα τοποθετήσει ο ίδιος τις φωτογραφίες του, τη Δευτέρα 10 και Τρίτη 11 Δεκεμβρίου από 07:00 μέχρι 20:00.
(σημ. επιθυμώντας και έχοντας σχεδόν εξασφαλίσει τηλεοπτική κάλυψη της ανάρτησης των έργων, είναι σημαντικό να υπάρχει παρουσία όσο το δυνατόν περισσότερων συμμετεχόντων νωρίς το πρωί, για να κοινοποιηθεί η προσπάθεια μέσω πρωινών ενημερωτικών εκπομπών, του είδους «Πρώτη Γραμμής ΝΕΤ)
Προσοχή!!! Δεν θα υπάρξουν άλλες ημέρες για την τοποθέτηση των έργων.
ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ
Κατά τη διάρκεια της έκθεσης θα οργανωθούν συζητήσεις για τις πυρκαγιές, τα δάση και το περιβάλλον, με τη συμμετοχή περιβαλλοντολόγων και πολιτών. Για οποιαδήποτε διευκρίνηση παρακαλώ επικοινωνήστε με τα παρακάτω emails:
Στεφανία Μιζάρα: mizar@otenet.gr
Αθηνά Καζολέα: akazolea@yahoo.co.uk
Ομάδα Διοργάνωσης Αθηνά Καζολέα Νικάνδρη Κουκουλιώτη Μαριλένα Σταφυλίδου Λουίζα Γκουλιαμάκη Στεφανία Μιζάρα
23:20 on Φεβρουαρίου 5th, 2008
Εργάστηκα στον Πηνειό τα τελευταία 5 χρόνια. Πήρα δείγματα νερού και έκανα καταγραφή του ποταμού από τη θάλασσα (Στόμιο) μέχρι την Κατάρα (Πλατανίστος). Η κατάσταση του Πηνειού είναι τραγική. Σε όλο το πεδινό κομμάτι του Πηνειού (από τα Τρίκαλα μέχρι τη θάλασσα) η ποιότητα είναι μέτρια, φτωχή ή κακή.
Από τη μια είναι οι αγρότες που με τη στήριξη των γεωπόνων [(αρχικά, μετέπειτα της ΕΕ (βλ. τρελές επιδοτήσεις)] βάλανε βαμβάκι. Σαν να μην έφτανε αυτό από μόνο του, εκμεταλλεύονται κάθε σπιθαμή γης, ακόμη και δίπλα στην κοίτη του ποταμού. Δεν υπάρχει ανάλογο φαινόμενο σε τέτοια μεγάλη έκταση στην Ελλάδα. Έτσι, ο ποταμός γεμίζει με νιτρικά και φυτοφάρμακα.
Οι κτηνοτρόφοι χωρίς να έχουν αρκετή γη στα πεδινά (δεν γνωρίζω αν προβλέπεται καν) έχουν φέρει αρκετές στάνες δίπλα στον ποταμό (ανάντη των στενών της Αμυγδαλέας, στην Ροδιά και στα Τρίκαλα), όπου υπήρχε διαθέσιμη γη. Όλες οι εκροές από τις στάνες πέφτουν στον ποταμό.
Τα τυροκομεία κλπ. (περιοχής Τρικάλων και Λάρισας) πετούν κατευθείαν τα λύματά τους στον ποταμό. Υπάρχει σημείο στον ποταμό, στον δρόμο από τους Γόννους στον Παραπόταμο, που είναι γεμάτος τενεκέδες τυροκομείου. Ο νεοέλλην τυροκόμος ούτε τους τενεκέδες δεν μάζεψε.
Στα δε Τρίκαλα, προχωρώντας στο κατάντη οι φυσιοδίφες της περιοχής μπορούν να θαυμάσουν τον σκουπιδότοπο που υπάρχει και φιλοξενεί κάθε είδους μπάζα και παρατημένα οχήματα. Μέχρι και λεωφορείο των ΚΤΕΛ. (Μακάρι να μπορούσα να ανεβάσω και φωτογραφίες). Κι ας μη σχολιάσω τα των Λαρισινών γιατί θα βαρεθείς να διαβάζεις.
Όσο για τους μερακλήδες και νοικοκυραίους της περιοχής της Λάρισας, αρκούνται στο κτίσιμο του δέλτα του Πηνειού. Η περιοχή ανήκει στο δίκτυο Natura και διαθέτει κι αρκετές άλλες περγαμηνές προστασίας -στα χαρτιά. Οι αφιλότιμοι κάνανε μέχρι και (ορνιθολογικό;) ποδηλατόδρομο -από το Στόμιο στον Πυργετό πλάτους 12 ΜΕΤΡΩΝ!!! Τέτοια ποδήλατα μόνο στη Θεσσαλία υπάρχουν. Φυσικά αυτά τα -ακόμη μη διαθέσιμα στο ευρύ κοινό- ποδήλατα δεν πηγαίνουν στο χωματόδρομο και έτσι έπρεπε να ασφαλτοστρωθεί. Όλα για την προστασία της περιοχής…
Ας μην παραλείψω και τους ευσεβείς χριστιανούς ταξιδευτές που επισκέπτονται το παρεκκλήσι της Αγ. Παρασκευής. Το καλοκαίρι κατά μέσο όρο την ημέρα, θα περάσουν περίπου 3-4.000 από την Αγ. Παρασκευή. Όλοι αυτοί, χωρίς να το ξέρουν κατουράνε κατευθείαν στον Πηνειό. Το καλοκαίρι ο καημένος ο Πηνειός δεν έχει και πολύ νερό μέχρι την γέφυρα των Τεμπών και σε μερικά σημεία η οσμή είναι χαρακτηριστική. Οι άπιστοι επισκέπτες που προτιμούν τους σταθμούς ξεκούρασης στον Νιαβή κλπ., στα διόδια, πράττουν το ίδιο 2-3 χλμ ανάντη.
Σχετικά με την ποσότητα του νερού, με τις ευλογίες της Νομαρχίας κάθε καλοκαίρι, σε τουλάχιστον 2 θέσεις (Πηνειάδα, Παραπόταμος) ο ποταμός μπαζώνεται με χώμα. Τελειώς. Από όχθη σε όχθη. Που πάει το νερό; Φυσικά στα χωράφια. Τι μένει στην κοίτη; Τίποτα. Σιγά-σιγά ξεπροβάλει το νερό για να το ξαναπάρουν με αντλίες, όσοι μπορούν (δηλαδή όλοι).
Απορώ ακόμη με τον αφιλότιμο τον Υπουργό (ΠΕριβάλλοντος;) (ΧΩροταξίας;) Δημοσίων Έργων, τον Σουφλιά. Πως είναι δυνατόν να προστατέψει το οικοσύστημα του Πηνειού απλά και μόνο φέρνοντας και το νερό του Άνω Αχελλώου; Δεν μας φτάνει, δηλαδή, που ρημάξαμε τον Πηνειό; Χωρίς να φροντίσουμε να τον καλυτερέψουμε…, ας ρημάξουμε και τον Αχελώο; Μα υποτίθεται πως αυτό ακριβώς το στόχο, που ευαγγελίζεται ο Σουφλιάς (βλ. προστασία οικοσυστήματος Πηνειού), θα μπορούσε να εξυπηρετήσει η τεχνητή λίμνη Πλαστήρα. Για όσους δεν το γνωρίζουν, η τεχνητή λίμνη Πλαστήρα ανήκε υδρολογικά στη λεκάνη απορροής του Αχελλώου. Μετά το έργο, τα νερά που συγκεντρώνονται στη λίμνη φεύγουν προς τον Θεσσαλικό κάμπο. Ας πάει κάποιος στο Κεραμίδι και να μου πει πόσα από αυτά τα νερά φτάνουν τον Αύγουστο στον Πηνειό. Δέχομαι και να με πνίξει σε αυτά αν καταφέρει να μαζέψει πάνω από έναν κουβά.
Αυτά…