άκυρο.net :: the blog Το άκυρο ιστολόγιο του Διαδικτύου

Απ’ όλα έχει το πολυκατάστημα «Κ.Τ.Ε.Λ»

Άκυροι και Άκυρες καλησπέρα σας!

Αφορμή του σημερινού μου άρθρου στάθηκε το χθεσινό μου ταξίδι της επιστροφής για την πόλη της Κομοτηνής όπου σπουδάζω. Πώς όμως ένα ταξίδι μπορεί να σταθεί αφορμή για ένα άρθρο;

Χθες το απόγευμα λοιπόν ξεκίνησα 2 ώρες νωρίτερα από το σπίτι μου στην περιοχή της Καλαμαριάς για να φτάσω στον σταθμό των υπεραστικών λεωφορείων που βρίσκεται στην δυτική πλευρά της πόλης. Και τώρα θα αναρωτιέστε, μα καλά, δυο ώρες για ένα δρομολόγιο στην Θεσσαλονίκη; Δείτε τη σειρά άρθρων μου "Θεσσαλονίκη ένα απέραντο εργοτάξιο μέρος 1ο & μέρος 2ο" και θα σας λυθεί η όποια -προφανής- απορία. Ξεκίνησα λοιπόν με τον πατέρα μου ο οποίος προσφέρθηκε να με μεταφέρει καθότι αδειούχος. Κι όμως, ούτε καν το δρομολόγιο δυο ωρών δεν στάθηκε ικανό ώστε να προλάβω το λεωφορείο. Προφανέστατα λοιπόν το έχασα και έτσι αναγκάστηκα να περιμένω περιφερόμενος στον σταθμό των Κ.Τ.Ε.Λ το επόμενο λεωφορείο που αναχωρούσε μια ώρα αργότερα.

Αγόμενος και φερόμενος λοιπόν μέσα στον σταθμό μου δόθηκε η ευκαιρία να παρατηρήσω πράγματα που όλες τις προηγούμενες φορές στα τόσα χρόνια που ταξιδεύω με λεωφορείο δεν προλάβαινα να τα συλλάβω ώστε να τα επεξεργαστώ και να τα σχολιάσω στο μυαλό μου. Μιλάω για όλους αυτούς τους πλανόδιους πωλητές διαφόρων φυλών (κυρίως Ρωμ) που περιφέρονται σε όλα τα μήκη και πλάτη του σταθμού διαλαλώντας υποχθόνια το εμπόρευμά τους.

Η εικόνα τους πλέον συνηθισμένη. Νεαρά άτομα, μιλώντας σπαστά Ελληνικά, πλευρίζουν τον κάθε ταξιδιώτη-υποψήφιο αγοραστή κρατώντας την πραγμάτεια τους μέσα σε νάιλον σακκούλες έτσι ώστε να μην "γίνονται αντιληπτοί" από τους καραδοκούντες ντυμένους με πολιτικά αστυνομικούς για του οποίους θα κάνω λόγο παρακάτω.

Νερωμένες κολώνιες, γυαλιά ηλίου, πρεσβυωπίας και ρολόγια μαιμού, κλεμμένα κινητά πλασάρωνται στον πελάτη με έναν τρόπο υποχθόνιο από τον "πλασιέ". Στα εκδοτήρια, στον χώρο αναμονής, ακόμη και στις τουαλλέτες (!). Έτοιμοι για σκληρά παζάρια που πολλές φορές καταλήγουν να πωλείται κάτι σε εξευτελιστική τιμή (δηλαδή στην πραγματική τους αξία).

Καθώς περίμενα να επιβιβαστώ με πλησιάσε ο πέμπτος πλανόδιος και με συνωμοτικό ύφος μου έδειξε το τελευταίο μοντέλο κινητού τηλεφώνου κορυφαίας εταιρίας. Έτσι μου κινήθηκε η περιέργεια να ρωτήσω την τιμή του. 200 ευρώ για ένα κινητό των 400 (Το οποίο παρεμπιπτόντως έπειτα από μια πρόχειρη ματιά παρατήρησα πως ήταν σε άριστη κατάσταση, φαίνεται θα το έκλαψε νωρίς κάποιος κακομοίρης). Με λίγη κουβέντα παραπάνω και η τιμή έπεσε στα 150 με προοπτικές να πάει στα 100. Και πιστέψτε με, με τέτοια τιμή εάν τύχαινε εκέινη την στιγμή να έχω τα χρήματα επάνω μου θα ρισκαρα και θα γινόμουν κλεπταποδόχος.

Και λίγο πιο κάτω, πάντα στο ίδιο σημείο σταθμευμένα δυο περιπολικά της τροχαίας με ένστολο και πολιτικά ενδεδυμένο προσωπικό να στέκεται αγέρωχο και ως απλός παρατηρητής να δίνει το πράσινο φως σε όλους εκείνους που αμαυρώνουν το πρόσωπο μιας πόλης (καθότι όπως και να το κάνουμε τα Κ.Τ.Ε.Λ αποτελούν μια από τις πύλες της πόλης μας.

Ίσως τα όργανα της τάξεως να δεσμεύονται από τα αυτόφωρα εγκλήματα πράγμα το οποίο σημαίνει πως δεν μπορούν να οδηγηθούν σε συλλήψεις βάσει απλών υποψιών. Θα μπορούσαν νομίζω να προβαίνουν σε ελέγχους.

Ένα άλλο ενοχλητικό φαινόμενο είναι αυτο των επαγγελματιών επαιτών που εισέρχονται λίγο πριν από κάθε ταξίδι στο λεωφορείο και απαγγέλουν πάντα το ίδιο τροπάριο περί απορίας, ανικανότητας προς εργασία, ορφάνιας και τόσων άλλων δεινών.

Με όλα όσα σας ιστόρησα δεν θα ήθελα να δοθεί η εικόνα ενός ρατσιστή-τοπικιστή. Πιστεύω πως όλα αυτά είναι πράγματα που λίγο πολύ κάποιοι αν όχι όλοι τα έχετε παρατηρήσει και σίγουρα δεν σας έχουν αφήσει ανενόχλητους. Καλό θα ήταν οι ιθύνοντες να προβούν σε μια σειρά δραστικών μέτρων για την πάταξη τέτοιων φαινομένων που και την ψυχική μας ηρεμία -πολλές φορές- διαταράζουν αλλά και την εικόνα του τόπου μας αμαυρώνουν.