Μικρές καθημερινές στιγμές…

Νοέμβριου 1, 2007 | Δημοσιεύθηκε από τον specton
« Ο μάντης… | Προτάσεις για on-line games »

Σήμερα, μου έτυχαν κάποια περιστατικά στον δρόμο, που θα ήθελα να τα μοιραστώ μαζί σας…Μπορεί να τα νομίζετε ότι είναι ασήμαντα -και το θεωρώ λογικό- αλλά για μένα σίγουρα ήταν κάτι.

Ας αρχίσουμε με τα ευχάριστα…

Περπατούσα στην Λ. Αλεξάνδρας για να πάω σε μια δουλειά, και ξαφνικά πήρε το μάτι μου ένα μικρό μπουγατσατζίδικο! Λόγω εμπειρίας στο είδος, και ξέροντας πως στην Αθήνα δεν βρίσκεις καλές μπουγάτσες (είμαι κ Βορειοελλαδίτης βλέπεις), έκανα μια στάση αν και δεν πεινούσα πολύ. Χωρίς να δοκιμάσω ακόμα την κρεμόπιτα, λέω στην συμπαθέστατη κυριούλα που δούλευε εκεί:
- Βασικά δεν πεινούσα, απλά μπήκα μέσα γιατί κατάλαβα πως έχετε καλά προϊόντα!

Αυτή χάρηκε τόσο πολύ, και άρχισε να μου λέει ότι είναι 25 χρόνια εκεί, και ότι πάνε πολύ καλά κτλ… Τελικά έστω και μια μικρή αναγνώριση του κόπου, έστω ένα ΜΠΡΑΒΟ, μπορεί να κάνει κάποιον πολύ χαρούμενο!

Τελικά δικαιώθηκα και για την μπουγάτσα, ήταν από τις καλύτερες που έχω φάει στην Αθήνα! Δεν με φωνάζουν τυχαία “μπουγάτσα” ή “μπούγο” εδώ οι φίλοι-Νοτιοελλαδίτες!
(άλλα 2 καλά μέρη είναι γωνία Ιπποκράτους, και το Σερραϊκό στην Ιερά οδό!)

Θα συνεχίσω με κάτι που με εξέπληξε…
Περίμενα το λεωφορείο στην Αλεξάνδρας πάλι, και είδα μέσα σε έναν σκουπιδοτενεκέ πιο δίπλα, κάτι πεταμένες ελληνικές σημαίες, αυτές τις πλαστικές που πουλάνε στις παρελάσεις… Μάλλον κάποιος δεν τις πούλησε και τις πέταξε στα σκουπίδια! Αμ δε! Μια κυριούλα ηλικιωμένη, άφησε τα ψώνια από το σούπερ-μάρκετ κάτω, και τις πήρε μέσα από τον κάδο μαζί της! Γιατί ως γνωστόν, τις σημαίες ή τις καίμε ή τις θάβουμε… Ποτέ στα σκουπίδια!

Και κάτι άλλο αξιοπερίεργο για την νέα γενιά!
Στο λεωφορείο, ανέβηκαν 2 πιτσιρίκια με σχολικές τσάντες στην πλάτη! Από την συζήτηση που είχαν με έναν παππού, έμαθα ότι ήταν 1η Γυμνασίου! Ο διάλογος (πάνω κάτω) ήταν έτσι:

-Θα μπείς στο hi5 σήμερα;
-Θα μπω, αλλά προς το βραδάκι! Μπες κι εσύ τότε…
-Καλά είδες το comment που σου έκανα; Ωραίο ε;
-Ναι ναι το είδα! Με ψήφισες και ανέβηκα και level ε; Γαμάτος είμαι…
-Είδες την Μαρία που πρόσθεσε ως φίλη;
-Ναι ρε πολύ καλή, κι εγώ την έβαλα!

Αν είναι δυνατόν! Σίγουρα τα δικά μας νεανικά χρόνια δεν είχαν καμία σχέση με αυτό…

Και το πιο τραγικό της ημέρας…

Πρωί πρωί που πήγαινα προς την σχολή, βλέπω ένα Datsun σταματημένο και στην καρότσα ένα κοριτσάκι γύρω 2-3 χρονών. Με ένα τσιγάρο στο χέρι! Σκέφτηκα πως θα το έδωσε κάποιος μπαμπάς για να το κρατάει. Όταν πέρασα μπροστά από την θέση του συνοδηγού είδα τον πατέρα και την μητέρα του κοριτσιού να κάθονται μέσα -ήταν τσιγγάνικης καταγωγής όπως τους έκοψα! Καθώς προχωρούσα γυρνάω πίσω το βλέμμα μου, και βλέπω το μικρό κοριτσάκι να εισπνέει τον καπνό και να τον βγάζει έξω βήχοντας…

Posted in Σκέψεις

« Ο μάντης… | Προτάσεις για on-line games »