Monday night out
Δεκ/071
Σήμερα, Δευτέρα 10/12 και μετά το εργαστήριο κυκλωμάτων, αποφάσισα με το φίλο μου το Τζίμη να βγούμε έξω. Έτυχε να είναι εδώ και οι γονείς του, οπότε βγήκαμε εγώ, αυτός, οι γονείς του και ο πατέρας μου (που μένει Θεσσαλονίκη).
Πήγαμε σε μια ταβέρνα που την έχει ένας γνωστός από Ορεστιάδα και πηγαίνουμε συχνά. Ήταν ωραία βραδιά, αλλά έγινε ακόμη καλύτερη, όταν εμφανίστηκε στο μαγαζί ο Γιώργος Χατζηνάσιος με την παρέα του. Αυτόν τον καιρό βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη, γιατί παίζει μουσική μαζί με την κομπανία των δικηγόρων της Θεσσαλονίκης. Ήρθαν στο μαγαζί σχετικά αργά, οπότε δεν είχε πολυ κόσμο και στην ουσία ήμασταν μόνοι μας με την παρέα τους και τα γκαρσόνια..
Προφανώς κάποια στιγμή ξεκίνησαν τα τραγούδια. Και όσο και αν δεν πηγαίνω τους δικηγόρους, παιδιά ήταν τρομεροί! Μας συνεπήραν όλους. Ήμασταν έτοιμοι να φύγουμε αλλά συνεχίσαμε να παραγγέλνουμε ρετσίνες για ώρες.
Τελικά σηκωθήκαμε να φύγουμε, μόνο όταν σηκώθηκε και η παρέα του Χατζηνάσιου, με πολλά άτομα της οποίας κάναμε συζητήσεις πριν να ξεκινήσουμε για το σπίτι.
Γυρνώντας, άκουγα στο iPod Massive Attack. Και όσο καταπληκτικοί και αν είναι αυτοί, όσο και να μου αρέσουν, κάτι με χαλούσε. Κι αυτό γιατί είχα κολήσει στα τραγούδια του Χατζηνάσιου. Όσα χρόνια και να περάσουν, αυτά θα μείνουν αξέχαστα! Και το γεγονός ότι εγώ τα άκουσα από μια ομάδα ανθρώπων που τα τραγουδούσαν για τη δική τους διασκέδαση, τα έκαναν ακόμη καλύτερα...
Εν τέλει, πέρασα μια αξέχαστη βραδιά, τη στιγμή μου αποφάσισα να βγω, μόνο και μόνο για να μην κάτσω άλλο ένα βράδυ μόνος μου σπίτι.
Τα καλύτερα έρχονται εκεί που δεν τα περιμένεις.