άκυρο.net :: the blog Το άκυρο ιστολόγιο του Διαδικτύου

«Ο Παπάς», Μέρος Α’

(είναι μια ιστορία που άρχισα να γράφω όταν αρρώστησε ο Χριστόδουλος, αλλά ποτέ δεν τελείωσα... Ορίστε το πρώτο μέρος! Όσοι το διαβάσουν ας κάνουν τον κόπο να αφήσουν ένα σχόλιο!)

"Ο Παπάς", Μέρος Α' 

Από μικρός πήγαινε στην Εκκλησία μαζί με την γιαγιά του. Ήταν από τα λίγα παιδιά που βρισκόταν εκεί κάθε Κυριακή. Όλοι οι παππούδες και οι γιαγιάδες στο χωριό τον ήξεραν. Ο παπάς του χωριού τον ήξερε. Ήταν το «καλό παιδί», όταν όλα τα αγοράκια έπαιζαν μπάλα, έβριζαν και μάλωναν μεταξύ τους.

Όταν μεγάλωσε και πήγε στο Γυμνάσιο, πάντα ξέφευγε τα Σαββατοκύριακα για να πάει στο χωριό, που απείχε μόλις λίγα χιλιόμετρα από την επαρχιακή πόλη στην οποία κατοικούσε. Δεν πήγαινε εκεί γιατί είχε κάποια κοπέλα, δεν πήγαινε εκεί γιατί του άρεσε κάποια κοπέλα, δεν πήγαινε εκεί γιατί είχε φίλους! Πήγαινε για να βρεθεί στο «οικείο» περιβάλλον του, στην Εκκλησία! Ακόμη και όταν η γιαγιά του γέρασε και δεν μπορούσε να πηγαίνει πια στον Ναό, αυτός βρισκόταν εκεί σε κάθε λειτουργία.

Τα χρόνια πέρασαν έφτασε στο Λύκειο, φίλους πολλούς δεν είχε, κοπέλα δεν είχε, η μόνη του παρέα ήταν τα γερόντια στην Εκκλησία του χωριού. Ο παπάς τον πήρε από κοντά του, άρχισε να του βάζει ιδέες να ασχοληθεί με το Ναό. Έτσι άρχισε να ψέλνει, μαθητευόμενος του παλιού ψάλτη της Εκκλησίας. Και όσο μπορούσε βοηθούσε στις εργασίες που χρειαζόταν, πουλούσε κεριά, κουβαλούσε τον δίσκο…

Οι γονείς του ανησυχούσαν, έβλεπαν το παιδί τους απόμακρο από αυτούς, απόμακρο από το κοινωνικό τους περιβάλλον, απόμακρο από όλον τον κόσμο! Έτσι όταν τους ανακοίνωσε ότι ήθελε να σπουδάσει Θεολογία διαφώνησαν κάθετα μαζί του! Τον πίεσαν και τελικά δήλωσε Νομική…