Ορμώμενος από ορισμένα σχόλια στην προηγούμενη δημοσίευση και καθότι έγινε λόγος περί Γκεμπελισμού σας παραθέτω τους παρακάτω συνδέσμους. Αυτό που θα ήθελα να προσέξετε είναι τα φύλλα των εφημερίδων για τα οποία γίνεται λόγος.

http://www.setbb.com/galaziagenia/viewtopic.php?t=630&start=0&mforum=galaziagenia

http://press-gr.blogspot.com/2007/07/blog-post_9281.html

Έτσι λοιπόν δεν κάνουμε λόγο για Γκεμπελισμό μόνο στο αχανέστατο και ανεξέλεγκτο διαδικτυακό χωριό αλλά για έκριτες εφημερίδες ευρείας κυκλοφορίας προσκείμενες σε μεγαλοπαράγοντες του τόπου.

Posted in Επικαιρότητα, Πολιτική 2 Comments »

Χθες το μεσημέρι σε μια εκπομπή ενός ραδιοφωνικού σταθμού της Θεσσαλονίκης που ο παραγωγός σχολίαζε παρέα με το ακροατήριο τον απόηχο των Εθνικών εκλογών που πέρασαν ξαφνικά άκουσα έναν από τους ακροατές να αναφέρει πως έχει βασιμότατες πληροφορίες πως το εξέχον στέλεχος του κόμματος που εκπροσωπεί την Αξιωματική Αντιπολίτευση, Ευάγγελος Βενιζέλος στην πραγματικότητα ονομάζεται Ευάγγελος Τούρκογλου.

Μια πληροφορία που ξαφνικά μου κίνησε το ενδιαφέρον για να την διασταυρώσω με την πιο απλή διαδικασία. Το γνωστό googling.

Έτσι λοιπόν έπεσα πανω σε ένα blog όπου ο blogger είχε κάνει κι αυτός τη δική του έρευνα επι του ιδίου θέματος.

Σας το παραθέτω αυτούσιο λοιπόν:
—————————————————————————————————————–
Από διάφορες φήμες που κυκλοφορούν στη Θεσσαλονίκη, άδραξα την ευκαιρία κι ερεύνησα στο Διαδίκτυο το θέμα σχετικά με το πραγματικό επώνυμο του πρώην Υπουργού Πολιτισμού και ηγετικού στελέχους του ΠαΣοΚ Ευάγγελου Βενιζέλου.

Αυτά που κυκλοφορούσαν και αυτά που βρήκα στο Internet ομοιάζουν. Δηλαδή είναι γεγονός πως το “Βενιζέλος” δεν είναι το πραγματικό επίθετο του ευτραφούς πολιτικού. Είναι αλλαγμένο, διότι το αρχικό του… τουρκόφερνε λιγάκι. Τούρκογλου ή Τουρκούτσογλου ή Τουρκμέτσογλου είναι ορισμένες από τις εκδοχές.

Το θέμα όμως δεν είναι αυτό. Το θέμα είναι ποιος πραγματικά άλλαξε το επίθετό του; Ήταν ο ίδιος ο Βαγγέλης Βενιζέλος ή ο πατέρας του; Σ’ αυτό το ερώτημα επιφυλάσσομαι να δώσω ακριβή απάντηση. Λέγεται ότι ήταν ο πατέρας του που μετά τη Μικρασιατική καταστροφή ήρθε στην Ελλάδα (Θεσσαλονίκη μάλλον) και μετέτρεψε το επώνυμό του για ευνόητους λόγους. Δεκτόν.

Υπάρχει όμως και η περίπτωση να άλλαξε ο Βενιζέλος ο νεότερος το όνομά του, προκειμένου να βοηθηθεί στην πολιτική του ανέλιξη. Με ένα επίθετο όπως το “Βενιζέλος” γίνονται άμεσα οι λογικοί συσχετισμοί με το παρελθόν, τον Ελευθέριο Βενιζέλο για παράδειγμα, που μπορούν να αποδώσουν πολιτικούς και εκλογικούς καρπούς (άντε να καταλάβει ο γέρος ψηφοφόρος ότι δεν έχει ουδεμία σχέση με τον παλιό Βενιζέλο). Αν έγινε κάτι τέτοιο, αποτελεί ενδεικτικό παράδειγμα -προς αποφυγήν- για το πού μπορούν να φτάσουν ορισμένοι άνθρωποι για να ικανοποιήσουν τη ματαιοδοξία τους.
—————————————————————————————————————–
Άκυροι και Άκυρες τα συμπεράσματα είναι δικά σας,

Posted in Internet και Blogs, Πολιτική 59 Comments »

Άλλη μια εκλογική αναμέτρηση πέρασε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Πολλοί πρωτάρηδες, πολλοί αναποφάσιστοι. Ομολογουμένως η προεκλογική περίοδος πέρασε σχεδόν θα μπορούσαμε να πούμε απαρατήρητη. Σχεδόν μηδενική αφισσορύπανση, πολιτικοί αρχηγοί να τρέχουν σαν δαιμονισμένοι να προλάβουν να απευθυνθούν στα πλήθη στους προγραμματισμένους τόπους, κανάλια να οργιάζουν πάνω σε σενάρια πεντακομματικής Βουλής και ενδεχόμενης μη αυτοδυναμίας του πρώτου κόμματος.

Πάντου πληροφορίες για κρυφές δημοσκοπήσεις. Πληροφορίες από το ραδιόφωνο, την τηλεόραση, το διαδίκτυο, από τον γείτονα, τον φίλο, τον γονιό. Τόση πληροφόρηση που άγγιξε για ακόμη μια φορά τα όρια της παραπληροφόρησης.

Οι μέρες πέρασαν, τα τηλεοπτικά παράθυρα έκλεισαν. Οι κάλπες άνοιξαν και μαζί και τα τηλεοπτικά πάνελ που θα φιλοξενούσαν πληθώρα καλεσμένων που καλούνταν να σχολιάσουν το εκλογικό αποτέλεσμα.

Οι ώρες παρήλθαν και οι κάλπες άνοιξαν. Σειρά πήραν οι εταιρίες δημοσκοπήσεων και η δημοσιοποίηση των exit-polls. Τα συναισθήματα ανάμεικτα. Άλλοι χάρηκαν, άλλοι ηττήθηκαν και άλλοι έμειναν παγερά αδιάφοροι.

Η σημερινή κυβέρνηση επανεξελέγη και μάλιστα κατάφερε να εξασφαλίσει έστω και με δυσκολία μια ισχνή αυτοδυναμία. Επίσης μετά από αρκετά χρόνια έχουμε μια πεντακομματική Βουλή έπειτα από την είσοδο του ΛΑ.Ο.Σ. Καλή η κακή η επιλογή του 3,79% του εκλογικού σώματος, το πλήρωμα του χρόνου θα δείξει.

Αξιωσημείωτο γεγονός επίσης είναι πως η επόμενη ημέρα βρήκε πολλά από τα πρωτοκλασάτα στελέχη όλων των κομμάτων να βρίσκονται εκτός του Κοινοβουλίου. Προσωπική μου άποψη είναι πως αυτό είναι ένα μικρό βήμα για την ανανέωση των διοικούντων και την εισδοχή νεότερων στελεχών που θα έχουν την ευκαιρία να κυβερνήσουν και να διοικήσουν στα σύγχρονα πρότυπα.

Η επόμενη μέρα βρίσκει τον νικητή να προετοιμάζεται για μια -ας ελπίσουμε αυτή τη φορά ολοκληρωμένη- τετραετία διακυβέρνησης και τους ηττημένους να αναρωτιούνται “τις πταίει” και να προσπαθούν να αναδιοργανωθούν και να επανέλθουν ισχυρότεροι διεκδικώντας για άλλη μια φορά την πρωτιά.

Τέλος, θέλοντας να κλείσω συτή την ανακεφαλαίωση των τελευταίων ημερών θα ήθελα να αναφερθώ και στο συνεχώς αυξανόμενο ποσοστό αποχής από την κάλπη. Κάτι το οποίο δεν συμφέρει τους ιθύνοντες και θα έπρεπε να τους βάλει σε μια διαδικασία σκέψης για το τι μπορεί να απωθεί έναν ψηφοφόρο να ασκήσει κανονικά το δικαίωμα του χωρίς να θέλει να διαμαρτυρηθεί με αυτόν τον ανορθόδοξο τρόπο.

Αυτό που έχουμε να κάνουμε εμείς σαν πολίτες πλέον είναι να γυρίσουμε στην καθημερινότητά μας, κρίνοντας συνεχώς έστω και στο πίσω μέρος του κεφαλιού μας αυτούς που μας κυβερνούν και να καθορίζουμε από τώρα την επόμενη ψήφο μας. Ας βάλουμε προς το παρόν όμως τα σημαντικότερα για εμάς προβλήματα σε πρώτη μοίρα.

Καλή μας τετραετία.

Posted in Επικαιρότητα, Πολιτική No Comments »

Και αίφνης, εκεί που όλα μα όλα τα κανάλια (ακόμη και αυτά του κ. Χρηστίδη) ασχολούνταν νυχθημερόν με τις πυρκαγιές και τα συνεπακόλουθα τους τώρα επικρατεί μια εκκωφαντική σιωπή πάνω από το θέμα…

Πλέον μας απασχολούν άλλα. Από τότε που δημοσίευσα το άρθρο μου “ανακεφαλαίωση-επέκταση μέρος 1ο” τα γεγονότα που “έτρεξαν” είναι οι συνεντεύξεις τύπου των πολιτικών αρχηγών και η επίσημη παρουσίαση των θέσεών τους, η πολυαναμενόμενη τηλεοπτική αναμέτρηση - ελληνιστί debate - μεταξύ των επικρατέστερων πολιτικών αρχηγών και φυσικά τα εγκαίνια της Διεθνούς (;) Έκθεσης Θεσσαλονίκης.

Τα κόμματα και οι αρχηγοί των έχουν μπει στην τελική ευθεία καθότι μέχρι να ανοίξουν οι κάλπες μετράμε αντίστροφα 6 και σήμερα. Έτσι λοιπόν εν μέσω αυτής της σχεδόν αόρατης για τα δικά μας απλά ματάκια προεκλογικής περιόδου βλέπουμε πολιτικούς να περιοδεύουν σε 4 ή και πέντε πόλεις μέσα σε μια μέρα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ο Πρωθυπουργός κ. Κ. Καραμανλής που μέσα σε διάστημα 4 ωρών περιόδευσε σε Κοζάνη, Γρεβενά και Σέρρες.

Ένα πράγμα για το οποίο εν μέρει γλυτώσαμε είναι η ακατάσχετη αφισσορύπανση και φυλλαδιορύπανση από τους εκάστοτε υποψήφιους βουλευτές που μάχονταιγια μια θέση στο κοινοβούλιο. Προσωπικά η συνήθεια της αφίσσας ποτέ δεν θα με έκανε να βγω από την τάξη του αναποφάσιστου -αν ποτέ βρισκόμουν σε αυτή- και να πω “α! αυτός ο πολιτικός φαίνεται καλός, θα τον ψηφίσω”. Σημειωτέον όλα τα κόμματα έχουν εντάξει στο πρόγραμμά τους μέτρα κατά της ρύπανσης (!). Τέλος πάντων, δεν νομίζω πως αυτό το θέμα είναι επι του παρόντος και ούτε πιστεύω πως τυχόν συζήτηση του θα είχε κάποιον σκοπό.

Και μιλώντας για την Διεθνή (;) Έκθεση Θεσσαλονίκης έχω να πω μια λέξη, ταλαιπωρία. Βλέπετε, άγραφος κανόνας του θεσμού της Δημοκρατίας είναι πως ένας καλός τρόπος για να βρει κάποιος το δίκιο του είναι να βγει στους δρόμους και να φωνάξει μέχρι -υποτίθεται να ακουστεί-. Φαίνεται όμως πως κάποιοι λίγο το παρακάνουν και θέλουν να επιβεβαιώσουν περίτρανα στα μάτια των απ’ έξω την λαϊκή ρήση “είπαν τον τρελό να αφοδεύσει (χέσει) και αυτός κάθισε και ξεοπισθιόθηκε (ξεκωλώθηκε).

Ναι, υπάρχουν αδικημένοι, πιεσμένοι, κακοπληρωμένοι… Δεν σημαίνει όμως πως κι εμείς πρέπει να επωμιστούμε τα βάσανά τους και τα αποτελέσματα των κινητοποιήσεων τους.

Επί παραδείγματι χθες 8/9 οπότε και τα εγκαίνια της Δ.Ε.Θ, 6-7 ομάδες “αδικημένων” αποφάσισαν πως ήταν σωστό και πρέπον να προσφύγουν σε μια μαζική κινητοποίηση καταλύοντας κυριολεκτικά την πόλη της Θεσσαλονίκης, αποκλείοντας όλους τους κεντρικούς οδικούς άξονες με αποτέλεσμα το ήδη βεβαρυμένο από τα δρακόντεια μέτρα ασφαλείας κέντρο της πόλης να καταρρεύσει. Αυτοκίνητα, ταξί, και λεωφορεία στις οδούς αυτές και περιμετρικά τους ήταν άφαντα. Όσοι ήθελαν να μετακινηθούν, απλά…περπατούσαν. Ανάμεσά τους και εγώ. Κέντρο - Καλαμαριά 45 λεπτά για όποιον ενδιαφέρεται.

Μήπως θα έπρεπε να θεσπιστεί ένα πλαίσιο για τις διαδηλώσεις και για τον χώρο που πρέπει αυτές να καταλαμβάνουν έτσι ώστε και προβλήματα να μην δημιουργούνται και οι διαμαρτυρόμενοι να μην κάνουν λόγο για περιορισμό της ελευθερίας της έκφρασης;

Τέλος να σχολιάσουμε την εξαίρετη απόφαση της άρσης του ακαδημαϊκού ασύλου κατα τη διάρκεια της έκθεσης που επέφερε σαν αποτέλεσμα την σχεδόν μηδενική ύπαρξη επεισοδίων από τους πασίγνωστους καθώς και γραφικότατους πλεον γνωστούς αγνώστους.

6 και σήμερα λοιπόν μέχρι το πρωί της Κυριακής… Εμείς θα τα ξαναπούμε σύντομα,

xribabis@hotmail.com

Posted in Επικαιρότητα 1 Comment »

Κυριακή σήμερα και όπως είναι φυσικό έπεσαν μόλις ξύπνησα στα χέρια μου οι κυριακάτικες εκδόσεις των εφημερίδων μαζί με τα αμέτρητα ένθετά τους. Ξεφυλλίζοντας λοιπόν το ένθετο της εφημερίδας “ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ¨ έπεσα πάνω σε ένα άρθρο με πολύ ενδιαφέρον κατά την άποψη μου. Σας το παραθέτω λοιπόν.

Δηλαδή τι ακριβώς έκανε στη ζωή της η πριγκίπισσα Νταιάνα και την αντιμετωπίζουν όλοι λες και είναι Αγία;

Τόση συγκίνηση επειδή κάποια έκανε τη ζωή της παγκόσμια σαπουνόπερα;

Πρόκειται μάλλον για μια παγκόσμια συνωμοσία, σύμφωνα με την οποία, όποιος αρχίζει να κλαψουρίζει δημόσια σαν πληγωμένο πιτσουνάκι, έχει το ακαταλόγιστο. Ειδικα η περίφημη ¨πριγκίπισσα του λαού” έχει καταχωρηθεί στην παγκόσμια συνείδηση σαν κάτι μεταξύ “Χουάνας της Παρθένας” και “Μπλανς Επιφανί”. Και πρέπει σώνει και καλά να συγκινηθούμε με όλα τα κακά που της συνέβησαν ενώ εκείνη ήταν μια τόσο αθώα! Αλλά ποιά ήταν τα κακά που της συνέβησαν; Ως ενήλικη γαιδούρα και με τη θέληση της δεν παντρεύτηκε τον Κάρολο με έναν γάμο που αποτέλεσε παγκόσμιο γεγονός; Κανένας δεν την έσειρε από τα μαλλιά και δια της βίας να γίνει μέλος του παγκόσμιου θεσμού της δυσκοιλιότητας - δηλαδή της βασιλικής οικογένειας. Ή μήπως δεν ήξερε που έμπλεκε η άμαθη παιδούλα; Και έστω να δεχτούμε ότι ήταν νέα και μάσησε. Ας έφευγε μετα, αφού δεν της άρεσε! Αλλά αντί γι’αυτό προτίμησε τα “μα-μα-μα” και “μου-μου-μου” της γκρίνιας και της καταγγελίας-μουρμούρας. Πόσο δυστυχισμένη ήταν μέσα στο “χρυσό κλουβί¨και πόσο ταραγμένη που έπασχε πότε από βουλιμία, και πότε από διάρροια; Δήθεν άθελα της έκανε την ζωή της παγκόσμια σαπουνόπερα, γιατί ήξερε ότι πάντα υπάρχει κοινό χωρίς δική του ζωή, που θα αγωνιά αν τελικά θα βρει η νευρωτική πριγκίπισσα την ευτυχία που τόσο της στέρησε η κακούργα η κοινωνία (ναι, δεν ήταν καλά νακατεμένα τα Martini…). Και τελικά, όταν χώρισε, τι άλλο έκανε εκτός από το να συμπεριφέρεται υστερικά και σαν λαική τηλεπαρουσιάστρια; Τρίβοντας συστηματική την μούρη της στην ευαισθησία της, για να κρύψει ότι κατά βάθος ήταν περισσότερο εαυτούλης από όλους.

Posted in Σκέψεις 10 Comments »

13 + σήμερα μέχρι την ημέρα των πολυπόθητων αλλά και πολυπεριφρονημένων εθνικών εκλογών. Τι έχουμε ως τώρα; Από τη μια, μια –σχεδόν- ολοσχερώς καρβουνιασμένη Πελοπόννησο, μια κορωμένη Εύβοια, 64 νεκρούς, αρκετά χωριά που αριθμούν καμένα νοικοκυριά και Καποδιστριακά δημοτικά συμβούλια να ψάχνουν να βρουν τρόπους και λύσεις για να ορθοποδήσουν οι τόποι τους.

Από την άλλη πλευρά έχουμε μια Κυβέρνηση να προσφέρει απλόχερα τα επιδόματα των 3,000 και των 10,000 ευρώ στους «πυρόπληκτους» -όπως μας έχει επιβληθεί από την κοινωνία των Μ.Μ.Ε να τους αποκαλούμε-. Μια αντιπολίτευση να αναφέρει την μια στιγμή πως «Δεν είναι η ώρα των ευθυνών» και την ακριβώς επόμενη να κατηγορεί ευθέως και βαρέως την κυβέρνηση για την καταστροφή.

Τι βλέπαμε όλες αυτές τις μέρες; Ολοήμερα δελτία ειδήσεων να παρουσιάζουν τις πυρκαγιές ώς
-οργανωμένες επιθέσεις κατά της χώρας μας
-σχέδια καταπατητών
-σχέδια εμπρηστών
-σχέδια πυρομανών

και αποκορύφωμα ο χαρακτηρισμός των μεγάλων πυρκαγιών ως «Ασύμμετρη απειλή».

Ένας όρος έως σήμερα άγνωστος. Με το που τον ακούσαμε οι πάντες έσπευσαν να τον εξηγήσουν. Ο καθένας βέβαια με τον δικό του τρόπο. Με λίγα λόγια μπορούμε να συνοψίσουμε την ερμηνεία του όρου αυτού ως ότι ¨το μέγεθος της καταστροφής είναι κατα πολύ μεγαλύτερο από την αιτία που την προκάλεσε¨

Είδαμε να ξημερώνει η επόμενη μέρα στις παθούσες περιοχές με τους κατοίκους των να συνωστίζονται κατα χιλιάδες στις τράπεζες για να πάρουν το περιβόητο πρώτο βοήθημα το οποίο ένεκα εκλογών αποφάσισαν να το δώσουν στην πραγματικότητα με μια απλή υπογραφή χωρίς οποιαδήποτε γραφειοκρατική διαδικασία. Είπα κι εγώ. Τόσοι πολλοί είναι οι πυρόπληκτοι; Σαφώς και όχι. Βλέποντας τα πρόσωπα όλων των συνωστισμένων κατάλαβα πως ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να κάνει η Σάρα και η Μάρα ένα ταξιδάκι αναψυχής και να τσιμπήσει έτσι απλά τρια χιλιαρικάκια. Και μη μου πει κανείς ότι όλοι οι –όπου γης πατρίς- αθίγγανοι χάσαν τα ακίνητά (!) τους γιατί θα τρελαθώ.

Ακούσαμε επίσης πολλάκις την έκφραση «3,000 ΕΥΡΩ Η ΨΗΦΟΣ!!!» και μάλιστα όχι από κάποιον πολίτη εκτός πυροπαθούς ζώνης αλλά από τους πολίτες που περίμεναν ήδη στην ουρά για το επίδομα. Υποτίθεται πως όταν έχεις μια τέτοια άποψη για μια κατάσταση απέχεις από αυτή. Αυτοί προφανώς όμως έκαναν κάτι το οποίο απείχε παρασάγγας από τα πιστεύω τους

Και σαν να μην έφτανε αυτό αφού πέρασε ο εφιάλτης των ολοήμερων, κουραστικών και συνεχώς επαναλαμβανόμενων δελτίων ειδήσεων τώρα έχουμε τους διάφορους καλοθελητές (ο Θεός και η ψυχή τους) να μας επιβάλλουν έναν καταιγισμό από τηλεμαραθώνιους, ραδιομαραθώνιους, αριθμούς λογαριασμών σε τράπεζες και τηλέφωνα αυτόματης χρέωσης. ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ. Ναι οι άνθρωποι έγιναν μάρτυρες μια οικολογικής, οικονομικής και πολιτιστικής καταστροφής του τόπου τους. Ναι ορισμένοι από αυτούς θρηνούν αδικοχαμένα αγαπημένα τους πρόσωπα. Προσπαθήστε όμως να αναλογιστείτε τα ποσά τα οποία έχουν ήδη προσφερθεί στις περιοχές αυτές και στους κατοίκων των!

Ειλικρινά όμως δεν μπορώ να πιστέψω πως η καταστροφή είναι τόσο τραγική όπως επέμεναν να μας την παρουσιάζουν τα δελτία ειδήσεων και η κοινωνία των μέσων γενικότερα. Προσέξτε όμως. Δεν λέω πως δεν είναι ένα μεγάλο θέμα για την χώρα μας, ένα μεγάλο αγκάθι για την οικονομία μας και ένα μεγάλο βάσανο για τους πληγέντες.

Έχω να πω πάρα πολλά. Θέλω να μιλήσω για την συμπεριφορά όλων απέναντι στους πυροσβέστες και τις δυνάμεις που έσπευσαν να βοηθήσουν. Θέλω να μιλήσω για την οικολογική καταστροφή που συντελέστηκε και για πολλά άλλα τα οποία όμως δεν θα αναφέρω προς το παρόν τουλάχιστον γιατί θα κάνει αυτό το άρθρο κατα πολύ μεγαλύτερο απ ότι ήδη είναι.

Στη σκιά λοιπόν των καταστροφικότατων πυρκαγιών που μας βασάνισαν τις τελευταίες μέρες οδηγούμαστε στην εκλογική αναμέτρηση περιμένοντας να δούμε κατα πόσο όλα αυτά τα γεγονότα θα επηρεάσουν την κοινή γνώμη και το αποτέλεσμα κατ’ ακολουθία των εκλογών. Αυτό το άρθρο δεν τελειώνει εδώ. Θέλω να πιστεύω πως θα βρω τον κατάλληλο χρόνο να μιλήσω για όλα τα υπόλοιπα τα οποία είδαμε και ‘βιώσαμε’ τις τελευταίες ημέρες πάνω στο ζήτημα των πυρκαγιών και όχι μόνο. Ως τότε σας εύχομαι καλή ανάγνωση.

Εάν θέλετε μπορείτε να με βρείτε στο MSN στη διεύθυνση xribabis@hotmail.com.

Posted in Επικαιρότητα 2 Comments »

Γεια σας και πάλι!!

Δεν ξέρω αν υπάρχουν εδώ άτομα που μπαίνουν από την πόλη της Θεσσαλονίκης αλλά το σημερινό θέμα αισθάνομαι πως θέλω να το θίξω. Θέλω να πω τον πόνο μου βρε αδερφέ! Τον τελευταίο καιρό ολόκληρη η πόλη της Θεσσαλονίκης είναι ένα απέραντο εργοτάξιο απ’ άκρη σ’ άκρη. Έργα εδώ, έργα εκεί έργα παραπέρα. Και για ολοκλήρωση…Ούτε λόγος!

Η μεγαλύτερη μακράν αναταραχή προκαλείται από τα ,εμβρυακού σταδίου, έργα του μετρό που λαμβάνουν χώρα -προς το παρόν τουλάχιστον- προς τα δυτικά της πόλης με εξαίρεση ένα εργοτάξιο στο κέντρο παραπλεύρως της πλατείας συντριβανίου. Έναν από τους σημαντικότερους δρόμους της Θεσσαλονίκης και συγκεκριμένα μιλώ για την οδό Εγνατίας η οποία χάριν του έργου που θα δώσει πνοή και αναπνοή στην πόλη μας έχει παραμορφώσει την ευθεία πορεία της με συνεχείς παρακάμψεις. Χώρια δε τη ζημία, την ταλαιπωρία και τη βρώμια που τρώνε οι καταστηματάρχες των οποίων τα καταστήματα βρίσκονται κατα μήκος της οδού Εγνατίας στο ύψος της οδού Βενιζέλου. Σημειωτέον δε πως ο μετροπόντικας ακόμη δεν έχει πιάσει δουλειά. Ούτε καν τον δρόμο για τη Νυφούλα του Βορρά έχει πάρει. Ένα το κρατούμενο λοιπόν.

Συνεχίζοντας κάποιος την βόλτα του στους δρόμους της Θεσσαλονίκης, δύσκολο θα ταν να παραλείψει τον περίπατο επι της οδού Γούναρη όπου εδώ κι τρεις περίπου μήνες, ο συμπαθέστατος-πανέμορφος-πανέξυπνος-γυμνασμένος και πάνω απ’όλα ατσαλάκωτος Δήμαρχός μας αποφάσισε μια εκ νέου πλακόστρωση της οδού ξεκινώντας από το ύψος της πλατείας Ναβαρίνου και συνεχίζοντας κατα μήκος. Επειδή τυχαίνει να δουλεύω σε αυτή την οδό, μπορώ να σας πω πως δεν είναι και ό, τι καλύτερο να ακούς ένα κομπρεσέρ μέσα στα αυτιά σου από τις 8 το πρωί ως τις 2 το μεσημέρι (ώρες δημοσίων υπαλλήλων αν το καταλάβατε). Μετά το πέραν της δευτέρας μεσημβρινής περιττό να σας πω πως οι εργάτες εξαφανίζονται αίφνης από προσώπου γης. Αφού λοιπόν φύγουν, έξαλλος και άφωνος παρατηρώ πως οι εργάτες κινούνται με αντικειμενικά απελπιστικά αργούς ρυθμούς πράγμα το οποίο μας προϊδεάζει για πολλούς ακόμη μήνες δουλειάς που όπως φαίνεται πάντα θα υπόκεινται σε αναβολές επι αναβολών για διαφορετικούς κάθε φορά λόγους (έτσι για να υπάρχει και ποικιλία). Δυο τα κρατούμενα.

Όλοι μας κάποια στιγμή σε ετούτη τη ζωή έχουμε διαβάσει ή ακούσει πως η Θεσσαλονίκη φημίζεται για την πανέμορφη, παραδοσιακή της παραλία που προσφέρεται γα ρομαντικούς, φιλικούς, αθλητικούς περιπάτους πολλών χιλιομέτρων. Προφανώς οι ιθύνοντες θα ήθελαν να μετριάσουν προσωρινά αυτή τη καλή φήμη για να την επαναφέρουν ακόμη πιο τρανή. Ως τότε όμως; Έχουμε μια παραλία κατακρεουργημένη πίσω από άσχημες και καυτές λαμαρίνες. Ένα απέραντο έργο πολλών χιλιομέτρων με άγνωστη ημερομηνία λήξης και εννοείται άγνωστο αποτέλεσμα. Προσωπικά ο μοναδικός λόγος που θα μπορούσε να με ωθήσει στο να απολαύσω τον καφέ μου στην παραλία της πόλης μου ήταν η Θέα στον Θερμαϊκό κόλπο που σε συνδυασμό με τα χρώματα του ουρανού και της συνοδείας ενός παραδοσιακού frappe προσέφεραν ένα απόλυτα χαλαρωτικό θέαμα για το μάτι και το μυαλό.

Ας ελπίσουμε πως τα έργα της υποθαλλάσιας αρτηρίας θα προκαλούν μικρότερη κυκλοφοριακή και ψυχολογική συμφόρηση. Αυτή είναι λοιπόν η εικόνα που παρουσιάζει η πανέμορφη κατα τ’ άλλα Θεσσαλονίκη του έτους 2007 λίγο πριν από την καθιερωμένη ετήσια διεθνή έκθεση και τις πρώρες εκλογές. Λέτε να είχαν σκοπό να τα ολοκληρώσουν έως τις βουλευτικές εκλογές του επόμενου Μαρτίου εάν αυτές γίνονταν στην ώρα τους; Μπα.. Προς Θεού όμως δεν λέω πως είμαι αντίθετος με όλες τις προσπάθειες εκσυγχρονισμού και καλλωπισμού της πόλης μου. Με αυτό που διαφωνώ είναι ο χρόνος που επιλέχθηκε για να γίνουν όλα τα έργα μαζί και η ταχύτητα με την οποία διεκπεραιώνονται οι εργασίες.

Αυτό που χρειάζεται είναι ολύμπια υπομονή και όλα θα πάνε καλά. Εξάλλου πιστεύω πως μετά από αυτό το εκσυγχρονιστικό και καλλωπιστικό μπαμ στη Θεσσαλονίκη το επόμενο θα αργήσει να έρθει πολλλλυυυυυυύ. Έτσι λοιπόν θα μπορέσουμε και εμείς επιτέλους να επιστρέψουμε κάποια στιγμή στους χαλλλαρούς (όπως λένε και οι Αθηναίοι) ρυθμούς μας!!

Posted in Σκέψεις 3 Comments »