Πως να σκέφτεστε ‘out of the box’ σε 3 λεπτά
Απρ/092
Σύμφωνα με την Wikipedia,
Thinking outside the box is to think differently, unconventionally or from a new perspective.
Αναφέρεται,κυρίως, σε καινοτόμες ιδέες ή πρωτοποριακές λύσεις σε προβλήματα. Ως έκφραση είναι πολύ "κλισέ" σε business περιβάλλοντα, και ειδικότερα από Συμβούλους Επιχειρήσεων!
Πως μπορεί να μάθει κάποιος να σκέφτεται out of the box, μέσα σε 3 λεπτά;
Η απάντηση είναι πολύ απλή:
Πρέπει να 'καταργείς' τους περιορισμούς που σου θέτουν.
Για να γίνει πιο κατανοητό, θα δώσω 3 πρακτικά παραδείγματα, από μια διάλεξη ενός partner της που παρακολούθησα:
1) Η περιπτωση της Philips
Η εταιρία Philips, όπως και πολλές άλλες εταιρίες πριν κάποια χρόνια, πίστευαν ότι όσο για να είναι ευχαριστημένος ένας πελάτης, πρέπει να του παραδίδεις τα προϊόντα που ζητάει, στον προγραμματισμένο χρόνο, οπότε κρατούσαν μεγάλα αποθέματα από κάθε προϊόν.
Πίστευαν δηλαδή στην εξίσωση:
Χαρούμενος πελάτης 
= Αποθέματα για κάθε προϊόν
Τι γίνεται, όμως, όταν έχεις 20.000 διαφορετικά προϊόντα; Δεν μπορείς να βρεις που είναι τα προϊόντα, αφού επικρατεί χάος στις αποθήκες, δεν ξέρεις με ακρίβεια πόσο stock σου έχει απομείνει, καθυστερείς τις παραγγελίες, που σημαίνει ότι οι πελάτες σου ΔΕΝ είναι ευχαριστημένοι μαζί σου!
Έτσι, κάλεσαν μια ομάδα συμβούλων να τους λύσει το πρόβλημα! Μετά από 3 εβδομάδες υποθέσεων, υπολογισμών σε Excel και meetings, οι σύμβουλοι είπαν στην Philips ότι δεν έχουν την απάντηση για το πως θα λύσουν το πρόβλημα των αποθεμάτων!
Και όλο αυτό γιατί είχαν... περιοριστεί από την αντίληψη της Philips ότι για να έχεις χαρούμενους πελάτες, πρέπει να έχεις αποθέματα από κάθε προϊόν! Τελικά, έπεισαν την Philips ότι αυτό λάθος, και ότι η σωστή λύση στο πρόβλημα ήταν... να μάθει η επιχείρηση να παράγει τα προϊόντα που ζητούν οι πελάτες της μέσα σε 3 μέρες (πράγμα που έγινε με επιτυχία τελικά!).
2) Η περιπτωση των video games
Για πολλά χρόνια, υπήρχε η αντίληψη ότι για να κάνεις πιο ρεαλιστικά τα video games, πρέπει να είσαι ικανός να δημιουργείς όλο και ισχυρότερες κονσόλες (και κυρίως, κάρτες γραφικών).
Η εξίσωση ήταν: Καλύτερες κάρτες γραφικών = Καλύτερο gaming experience
Νικητής ήταν φυσικά η Sony, με τις διάφορες εκδόσεις του PlayStation, και η εικόνα των gamers ήταν κάπως έτσι:
Ήρθε, όμως, η Nintendo, και με το επαναστατικό Wii, άλλαξε εντελώς την εικόνα που έχει ο κόσμος για το gaming! Γιατί;; Επειδή απλά κατάλαβε ότι το να δημιουργείς όλο και πιο "ρεαλιστικά" γραφικά περιβάλλοντα στην οθόνη δεν οδηγεί σε καλύτερη εμπειρία παιχνιδιού, αλλά τελικά αυτό που μετράει είναι το interface!
Έτσι, βλέπεις σήμερα όλη την οικογένεια να απολαμβάνει μαζί ένα παιχνίδι στο Wii:
3) Η περιπτωση των mp3 players
Η Sony με το Walkman που είχε εισάγει στην αγορά το 1979, άλλαξε την εικόνα που έχει ο κόσμος για την μουσική! Πλεόν, μπορούσες να ακούσεις μουσική παντού, καθώς περπατάς στο πάρκο ή καθώς πηγαίνεις με το λεωφορείο στην δουλεία ή...
Η Sony έκανε την λανθασμένη, όπως αποδείχθηκε, υπόθεση ότι όσο περισσότερές δυνατότητες (features) έχει ένα mp3 player, τόσο καλύτερη "μουσική" εμπειρία έχουν οι πελάτες! Έτσι, μετά το πετυχημένο Walkman έβγαλε διάφορα προϊόντα όπως το Discman, το MiniDisc Walkman και στην συνέχεια τα mp3 players της, που είχαν μικρή απήχηση στην αγορά...
Η Apple, όμως, δεν πήρε ως "δεδομένη" την εξίσωση για την επιτυχία των mp3 players που είχε στο μυαλό της η Sony, αλλά κατάλαβε πως η αγορά θα προτιμούσε μια "ολοκληρωμένη" μουσική εμπειρία! Έτσι λοιπόν, δεν σου προσφέρει απλά ένα iPod, αλλά σου δίνει και το iTunes για να οργανώνεις και να ακούς τα τραγούδια σου στο σπίτι, να δημιουργείς playlists, να κατεβάζεις podcasts κτλ, αλλά και το iTunes Store, ώστε να αγοράζεις απευθείας online την μουσική της προτίμησής σου! Αλλά κι εσύ αν θέλεις ... μπορείς να ακούς για μισή ώρα την μέρα και μουσική από το iPod σου, καθώς πας στην δουλεία!
Συμπέρασμα: Για να μάθεις να σκέφτεσαι 'out of the box', πρέπει να μην παίρνεις ως δεδομένες τις "εξισώσεις επιτυχίας" που συναντάς μπροστά σου, και να προσπαθήσεις να βρεις την βέλτιστη λύση σε αυτές, αλλά... πρώτα, πρώτα να κρίνεις κατά πόσο αυτές είναι σωστές ή λανθασμένες, και να καταργεις τους περιορισμούς που σου έχουν τεθεί από το περιβάλλον, και μπλοκάρουν το innovative thinking!
ΥΓ: "Undress your mind", όπως λέει και η φίλη μου η Banu
Γέννηση, Θάνατος και η Χαρά της Ζωής…
Φεβ/093
Ακούγωντας χθες τον , στο , κάποιες σκέψεις δημιουργήθηκαν στο μυαλό μου...
Αναφέρεται σε ένα βιβλίο, το , όπου ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι πρέπει να αισθανόμαστε πάρα πολύ τυχεροί που θα πεθάνουμε, αφού είμαστε από τους ελάχιστους εν δυνάμει ανθρώπους που είχαμε την ευκαιρία να γεννηθούμε!
Και -επαγωγικά- το συμπέρασμα είναι ότι πρέπει να χαιρόμαστε κάθε στιγμή την ζωή μας, από το να μιζεριάζουμε και να μυξοκλαίμε...
Αλλά ο Richard Dawkins, συγγραφέας του βιβλίου, περνάει και ένα βαθύτατο κοινωνικό μήνυμα, που δεν ήταν σε θέση να το συλλάβει ο Δημήτρης και οι υπόλοιποι αναγνώστες του βιβλίου, μιας και απαιτεί προηγμένα νοητικά προσόντα!
Ο Richard, λοιπόν, δεν θέλει να μας πει μόνο για την χαρά και το νόημα της ζωής. Το σημαντικότατο που θέλει να μας πει είναι:
Σταματήστε την χρήση προφυλακτικών! Με τα προφυλακτικά λιγότεροι εν δυνάμει άνθρωποι έχουν την ευκαιρία να έρθουν στην ζωή, οπότε έχουμε λιγότερη χαρά στον κόσμο...
Make Love!
Ομαδικές εργασίες αλά Ευρωπαϊκά…
Φεβ/096
Στο πανεπιστήμιο, όπως είναι γνωστό, πολλές φορές πρέπει να κάνουνε "ομαδικές" εργασίες ώστε να περάσουμε κάποιο μάθημα... Και θυμάμαι τι ωραίες που ήταν οι ομαδικές εργασίες που έκανα στην ΑΣΟΕΕ, όπου ήμουν με τα φιλαράκια μου (α ρε Μιχάλη και Εύη), μαζευόμασταν σε κάποιο σπίτι, αράζαμε, πίναμε καφέ... Και κατά τις 10 το βράδυ ξεκινούσαμε να γράφουμε την εργασία, που το deadline ήταν φυσικά... την επόμενη μέρα! Καλά, δεν σημαίνει ότι πάντα κάναμε εργασία, καμιά φορά είχαμε κάποια από άλλο τμήμα (όπως αυτή για την οποία πήρα συστατική από έναν καθηγητή χαχα!), ή από περσινούς συμφοιτητές κτλ... Ξέρετε πως πάνε αυτά τα πράγματα!
Εδώ πέρα, όμως, τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά... Δεν θα αναλύσω εις βάθος τους ρόλους που παίρνει ο καθένας μέσα σε μια ομάδα (οι πιο σπαστικοί είναι πάντως οι ψευτο-leaders!), αλλά θα σταθώ σε ένα περιστατικό που μου έκανε μεγάλη εντύπωση:
Έχουμε να κάνουμε μια παρουσίαση για το μάθημα της Πέμπτης, οπότε είπαμε να μαζευτούμε την Τετάρτη για να την ολοκληρώσουμε... Και αντί να διαλέξουμε μια φυσιολογική ώρα (μάθημα δεν είχαμε!), η ομάδα συμφώνησαν (δεν είναι λάθος γραμματικό, χα!) να μαζευτούμε στις 10 το πρωί στην καφετέρια της Σχολής! Ωραία, σκέφτομαι, να πιούμε και κανένα διπλό εσπρέσσο να ανοίξει λίγο το μάτι μας!
Ξυπνάω με τα χίλια ζόρια το όμορφο πρωινό της Τετάρτης, 20 λέπτα μετά το προγραμματισμένο κλασσικά, και φτάνω στο Πανεπιστήμιο στις 10.10. Πολύ καλά, έφτασα και νωρίς, δεν μπορεί οι υπόλοιποι 5(!) να είναι ΟΛΟΙ εκεί! Ψάχνω στην καφετέρια, δεξιά-αριστερά, τίποτα, κανείς από τους δικούς μου. Λέω δεν μπορεί, σε λάθος σημείο θα δώσαμε ραντεβού! Παίρνω τηλέφωνο ένα παιδί από την ομάδα, και μαθαίνω ότι ήδη βρίσκονται στην βιβλιοθήκη... Πηγαίνω και βλέπω και τους 5 με αραδιασμένα τα άρθρα, να έχουν αρχίσει την εργασία, χωρίς καφέ, χωρίς τίποτα!
Ε, ΟΧΙ ρε παιδία. Συγνώμη, αλλά δεν γίνονται έτσι οι εργασίες... ΕΛΕΟΣ, δεν μπορούμε ούτε 10 λεπτάκια να αργήσουμε; Που είναι όλη η πλάκα, ο χαβαλές, να ανταλλάξουμε μια κουβέντα;! Και στην τελική αύριο-μεθαύριο αυτό που θα θυμόμαστε από την σχολή δεν θα είναι τον βαθμό που πήραμε στην παρουσίαση-εργασία, ούτε καν την θεωρία που διαβάσαμε, ούτε τίποτα από όλα αυτά τα εκατοντάδες άρθρα και βιβλία! Θα έχουμε κερδίσει έναν τρόπο σκέψης, που θα μας βοηθήσει, δεν λέω, αλλά ίσως το πιο σημαντικό είναι ότι θα έχουμε κάνει και μια-δυο δυνατές φιλίες που θα κρατήσουν, αλλά και θα γνωρίσουμε 5-10 άτομα για μελλοντικό networking. Αλλά έτσι μόνο networking δεν γίνεται, με τον ψυχρό ψευτο-"επαγγελματισμό" που διέπει πολλούς από τους -Ευρωπαϊους- συμφοιτητές μου.
Αύριο πάλι έχουμε ραντεβού στις 10 για εργασία. Και εγώ blog-άρω αντί να προετοιμάζομαι! Για να δούμε... Καλή εβδομάδα και δουλεία σε όλους!
(Και να σημειωθεί ότι είμαι ο πρώτος που κράζει τα κακά της ράτσας μας...)
άκυρο.net : Ολική επιστροφή (the come back)
Οκτ/089
Καταρχάς, θα ήθελα να πω ότι με το παρακάτω post αναφέρομαι καθαρά σε μένα, αλλά ελπίζω να ακολουθήσουν και να επιστρέψουν και οι υπόλοιποι "άκυροι" στην παρέα aka blog.
Για μένα, λοιπόν, είναι απαρέδεκτο το γεγονός ότι απείχα από το blogging για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά είχα κι εγώ τους λόγους μου (δικαιολογίες;!), όπως θα εξηγήσω παρακάτω. Αυτό βέβαια δεν εξηγεί γιατί χάθηκε έτσι ξαφνικά όλη η παρέα, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα (πιέσεις για posts κτλ δεν θα ξαναυπάρξουν!). Σημασία έχει ότι προσωπικά έχω επιστρέψει, και ελπίζω να μην ξαναχαθώ... σύντομα
Πρωτού προχωρήσουμε όμως στους λόγους αποχής, να πω ότι εγκαινιάζω το νέο nickname μου (όχι και τόσο νέο, από το '99 το έχω), αλλά τέλος πάντων, νέο στην μπλογκόσφαιρα, το οποίο είναι specton! Δεν σημαίνει κάτι, απλά είναι το παλιό μου graffiti tag, που πλεόν με συνοδεύει παντού (Τάσος "specton" Αραμπατζής). Οπότε ο παλιός kbee (killer-bee) πάει. Ένιωθα σαν να είχα 2 εαυτούς (ας του πούμε λίγο πιο ποιητικά), και ο kbee ίσως εξέφραζε μια επιθυμία για ανωνυμία στο blogging, που φυσικά δεν διατηρήθηκε, ίσως να εξέφραζε και κάποια άλλα πράγματα, αλλά σημασία έχει ότι είναι πλέον νεκρός σε αυτήν την μάχη, και πλέον επικράτησε ο αληθινός εαυτός μου, ταυτόσιμος με τον specton.
Οι λόγοι για τους οποίους έλειπα είναι αρκετοί, αλλά ας τους δούμε αναλυτικότερα:
- Το προηγούμενο έτος ήταν για μένα το δυσκολότερο στην σχολή, είχα φτάσει στο 4ο έτος, και είχα να πάρω μια απόφαση: τελείωνω κανονικά στα 4 χρόνια, ή το τραβάω για 5! Να χρωστούσα 14 από τα 37 μαθήματα που χρειαζόμαστε για το πτυχίο, και έπρεπε να κάνω υποχρεωτική πρακτική... Ευτυχώς, η όλη προσπάθεια πέτυχε, πέρασα και τα 14 μαθήματα σε 2 ουσιαστικά εξεταστικές, και μάλιστα με αξιόλογους βαθμούς (μ.ο των μαθημάτων 8,4 ή κάτι τέτοιο!)
- Επίσης, είχα κοπέλα (γκόμενα δηλαδή-η παρένθεση διαβάζετε αποκλειστικά από αρσενικά). Καλά, αυτό είναι ενδο-παρεϊστικο αστείο οπότε δεν περιμένω να το πιάσετε! Σημείωση: χρησιμοποιώ παρελθοντικό χρόνο, κορίτσια τρεχάτε!
- Όπως αναφέρθηκα και πιο πάνω, έπρεπε να κάνω την υποχρεωτική μου πρακτική άσκηση... Από 25 Φεβρουαρίου μέχρι 3 Ιουνίου, full-time και κάτι παραπάνω κάποιες φορές, Δευτέρα με Πέμπτη πήγαινα στην IT Consulting εταρία όπου δούλευα...
- Εκτός από όλα αυτά, είχα επιπλέον κάποιες υποχρεώσεις... Αφού είχα πάρει την απόφαση να τελείωσω στα 4 έτη, έπρεπε να δω και τι θα κάνω με το "μέλλον" μου, που μεταφράζεται σε μεταπτυχιακό, που σημαίνει... 8 ώρες μάθημα GMAT κάθε Σάββατο (+διάβασμα, τεστάκια...), μαθήματα για το Proficiency του Cambridge κάθε Παρασκευή και μαθήματα IELTS. Όπως καταλαβένετε, με δουλεία, Πανεπιστήμιο και extra μαθήματα δεν την πάλευα! Άσε που έπρεπε να ετοιμάζω και αιτήσεις, μετά από τρελό ψάξιμο για πανεπιστήμια, προγράμματα κτλ...
«Χλιδάνεργοι» – Σκέψεις για την σημερινή κατάσταση
Μάι/086
Σήμερα χάζεψα λίγο ειδήσεις μετά από αρκετό καιρό... Τίποτα όμως δεν έχει αλλάξει, τα ίδια και τα ίδια θέματα: Ανεργία και ακρίβεια! Έδειξαν τα γνωστά -διάφορες νοικοκυρές, παραγωγούς- αλλά ποτέ δεν δείχνου αυτούς τους "μεσάζοντες" που είναι και οι κύριοι υπεύθυνοι που τα αγγουράκια κάνουν 1,10 ευρώ/ κιλό!
Τέλος πάντων, ας μην ασχοληθούμε με τις τιμές των προϊόντων... (Και η Ελλάδα εξοπλίζεται με όπλα κόστους 12 δις ευρώ!)
Ανεργία στους νέους, στους πτυχιούχους, τους μεταπτυχιακούς, τους πάντες! 700 ευρώ είναι ο πρώτος μισθός ενός πτυχιούχου... (καλά εγώ που κάνω πρακτική παίρνω 78 ευρώ, αλλά ποιος ασχολείται με μας 
)
Αυτό που μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση όμως, ήταν η έννοια χλιδάνεργοι, άνεργοι ηλικίας 25-30 ετών που δεν δουλεύουν γιατί έχουν "backup" τα χρήματα των γονιών τους.. Από την μια δίκιο έχουν τα παιδιά, τι να πας να χτυπάς 8ώρα (++), για να παίρνεις 7 κι 60 (ευρώ); Πχ εγώ, όταν τελειώσω από την σχολή μου, τον Σεπτέμβριο με το καλό, άντε στην καλύτερη να χτυπήσω ένα 800άρι! Γιατί να κάτσω να παιδεύομαι, αφού αν δουλέψω με τον πατέρα μου (ή καθόλου) θα βγάζω περισσότερα χρήματα; Άσε που στην Αθήνα, με 800 ευρώ δεν ζεις, τι να πληρώσεις πρώτα; Ενοίκιο, κοινόχρηστα ή λογαριασμούς; Μόνο με τα προηγούμενα πάνε τα 800!
Από την άλλη, όμως, ενώ δεν δουλεύουμε κλαιγόμαστε... Μια λύση που την βλέπω πολύ πιθανή για εμένα, είναι αν βρω μια διΕΞοδο προς το... ΕΞωτερικό! Εκεί τα πράγματα είναι αρκετά καλύτερα (θέλω να πιστεύω), όταν για Βέλγιο και Ολλανδία ο ελάχιστος μισθός είναι 1300+ Ευρώ! Και κόστος ζωής παρόμοιο με της Αθήνας... Οπότε με ένα μεταπτυχιακό ευελπιστώ να πάρω τα 1300+
αυτά προς το παρών, περιμένω να ανοίξει κάποια ενδιαφέρουσα συζήτηση με τα σχόλια σας. συγνώμη για τις "πεταμένες" σκέψεις μου, χωρίς συγκεκριμένο πλάνο. και πάνω από όλα αισιοδοξία παιδιά!