Συνέντευξη στον Αδέσμευτο Τύπο
Μάι/105
Πριν περίπου 2 εβδομάδες, μου ζητήθηκε να δώσω μια συνέντευξη στην εφημερίδα ως Έλληνας φοιτητής του εξωτερικού για την γνώμη που έχουν σχηματίσει οι ξένοι για την χώρα μας, αλλά και για το πως αλλάζουν τα σχέδια των νέων που σπουδάζουν σε διεθνή πανεπιστήμια. Η συνέντευξη δημοσιεύθηκε χθες, οπότε την παραχωρώ παρακάτω:
1. Μετά τις τελευταίες εξελίξεις και τον δανεισμό της Ελλάδας για την κάλυψη του ελλείμματος, τι σχόλια ακούς από τους ξένους συμφοιτητές σου για την χώρα μας;
Οι ξένοι φοιτητές, και ειδικότερα όσοι σπουδάζουν οικονομικά ή διοίκηση επιχειρήσεων, είναι αρκετά ενημερωμένοι για τα δρώμενα στην χώρα μας. Ρωτούν συνέχεια για τις τελευταίες εξελίξεις και θα έλεγα ότι είναι αρκετά ανήσυχοι για το μέλλον της Ευρωζώνης.
2. Έχει αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο σε αντιμετωπίζουν;
Δεν έχει αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο με αντιμετωπίζουν προσωπικά, όσοι τουλάχιστον με γνωρίζουν. Έχει όμως αλλάξει ο τρόπος που βλέπουν την Ελλάδα, αφού νομίζουν ότι εκμεταλλευομασταν τόσα χρόνια τους πόρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό πιστεύω ότι θα έχει αντίκτυπο όχι μόνο στις επενδύσεις στην χώρα μας, αλλά και πιο άμεσα στον τουρισμό και την αγορά ελληνικών εξαγόμενων προϊόντων, αφού πλέον δεν έχουν εμπιστοσύνη στην χώρα, λόγω της αρνητικής εικόνας που προωθούν τα media στο εξωτερικό.
3. Έχει συμβεί κάποιο χαρακτηριστικό περιστατικό μεταξύ εσένα και των συμφοιτητών σου, που να σου κατακρίνουν ή χλευάζουν την Ελλάδα;
Το χειρότερο περιστατικό που θυμάμαι ότι έγινε πρόσφατα ήταν όταν ένας συμφοιτητής μου γνώρισε κάποιους Ολλανδούς. Μόλις έμαθαν ότι κατάγεται από την Ελλάδα, έβγαλαν κάποια κέρματα και του τα πρόσφεραν χλευάζοντας τον, λες και προσέφεραν ελεημοσύνη σε κάποιον άπορο. Παρόμοια περιστατικά, πιο ήπιας μορφής φυσικά, αντιμετωπίζουμε οι Έλληνες φοιτητές αρκετά σύχνα, και αναγκαστικά τα αντιμετωπίζουμε με χιούμορ για να μην κλιμακώνεται κατάσταση.
4. Η οικονομική κρίση θα επηρεάσει την απόφασή σου να επιστρέψεις στην πατρίδα σου μετά τις σπουδές σου; Σκέφτεσαι να βρεις δουλειά στο εξωτερικό;
Πριν την οικονομική κρίση, είχα σκοπό να εργαστώ 2-3 χρόνια στο εξωτερικό και στην συνέχεια να επιστρέψω στην Ελλάδα. Αλλά πλέον έχουν αλλάξει τα σχέδια μου και σκοπέυω να παραμείνω για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, αφού δεν προβλέπω ότι θα ανακάμψει η οικονομία της χώρας μας τόσο βραχυπρόθεσμα. Το ίδιο ισχύει, φυσικά και για τους περισσότερους Έλληνες συμφοιτητές μου. Είναι αξιοσημείωτο ότι πέρυσι ένα ποσοστό πάνω από 50% που φοιτούσαν στο Rotterdam επέστρεψαν στην Ελλάδα, ενώ φέτος υπολογίζω ότι το ποσοστό αυτό θα μειωθεί δραματικά.
Σε τροχιά επικαιρότητας
Μαρ/101
Μετά από αρκετό καιρό, είπα να μπω κι εγώ σε τροχιά επικαιρότητας. Ας ξεκινήσουμε:
Δυστυχώς Επτωχεύσαμεν. Οι πρόσφατες δηλώσεις του Παπανδρέου, ότι το κράτος δεν θα μπορεί να πληρώσει όχι μόνο τον 14ο, αλλά ούτε τον 4ο μισθό, συνοψίζουν το οικονομικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα μας. Ποιες θα είναι οι επιπτώσεις όμως, σε περίπτωση που δεν μπορεί το ελληνικό κράτος να πληρώσει τους μισθούς και τις συντάξεις του Δημοσίου; Θα δημιουργηθεί ένας φαύλος κύκλος, και ειδικότερα μιας στην χώρα μας ο λόγος δημοσίων/ ιδιοτικών υπαλλήλων είναι αρκετά μεγάλος (έχουμε πάρα πολλούς δημοσίους υπαλλήλους για το μέγεθος μας). Τι πιστεύω ότι θα γίνει; Θα σταματήσουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι να ξοδεύουν χρήματα στην αγορά, και ως συνέπεια θα αρχίσουν και οι ιδιωτικές επιχειρήσεις να μην έχουν τόσο μεγάλο τζίρο, οπότε θα επιβαρυνθεί κατά πολύ και ο ιδιωτικός τομέας, θα αρχίσουν να πτωχεύουν οι εταιρίες, θα αυξηθεί η ανεργία, και τελικά θα υπάρξουν αναταράξεις... Τι ακριβώς θα γίνει δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε, ίσως θα έπρεπε να κοιτάξουμε στις πρόσφατες πτωχεύσεις που είχαν η Αργεντινή και η Ρωσία...
Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να συγχαρώ την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, για τον κουτοπόνηρο τρόπο που χειρίστηκαν την κατάσταση... Ήξεραν ότι τα πράγματα θα «στριμώξουν», οπότε πήραν την απόφαση να αποχωρήσουν διακριτικά από την εξουσία, ξέροντας πως είναι άχρηστοι (φανταστείτε να διοικούσαν με όλο αυτό το μπάχαλο που έχει δημιουργηθεί, χαχα!), και να δώσουν την εξουσία στον Γιωργάκη, να χαρεί λίγο και αυτός! Που να’ ξέρε ο κακόμοιρος τι τον περίμενε... Και αν θυμάστε, τους πρώτους μήνες εξουσίας του ΠΑΣΟΚ, ο κόσμος στα γκάλοπ έλεγε πως είναι ευχαριστημένος από την νέα κυβέρνηση! Όλα αυτά πριν γίνει το ΜΠΑΜ, και βγουν τα προβλήματα στην επιφάνεια... Θυμάμαι, μάλιστα, που στις αρχές Γενάρη είχα μια συνάντηση με έναν παλιό καθηγητή μου από την ΑΣΟΕΕ, και μου είχε πει να μείνω μακριά από την Ελλάδα, μιας και θα αρχίσουν τα προβλήματα, και η κατάσταση θα χειροτερεύσει από τον Σεπτέμβριο, άρα έχουμε ακόμα δρόμο...! Για να δούμε πόσο σωστές θα βγουν οι προφητείες του! Αν και δεν θα έλεγα ότι ήταν προφητικά τα λόγια του, μιας και ο Υπουργός Οικονομικών, κ. Παπακωνσταντίνου, ήταν πρώην καθηγητής στο τμήμα μου, οπότε όλο και κάποια «εσωτερική πληροφόρηση» θα είχε!
Πιθανή λύση: Πώληση των νησιών μας. Οι Γερμανοί πρότειναν μια πιθανή λύση για την Ελλάδα, αλλά κατά την γνώμη μου έκαναν ένα λάθος... Ας δούμε όμως τι: Σκέφτηκαν, λοιπόν, να προσφερθεί η Ελλάδα να πουλήσει κάποια από τα νησιά της, για να απολαμβάνουν και αυτοί οι κακόμοιροι τις καλοκαιρινές διακοπές τους! Όπως, όταν μια επιχείρηση φαλιρίζει και πουλάει τα περιουσιακά της στοιχεία, με την ίδια λογική θα μπορούσε και η Ελλάδα να πουλήσει κάποια από την «ακίνητη» περιουσία της! Αυτό δεν θα ήταν πραγματικά και τόσο κακή σαν λύση, αφού έτσι κάποια από τα ακατοίκητα νησιά μας θα αποκτούσαν κόσμο, ΚΑΙ ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ, θα σταματούσαν οι Τούρκοι να μας ενοχλούν και να καρφώνουν σημαίες στις βραχονησίδες μας!!! Από την άλλη, βέβαια, θα έπρεπε και αυτοί να μας πληρώσουν κάτι, για τις υπηρεσίες που προσφέρουν οι Greek Lovers κάθε καλοκαίρι στις Γερμανίδες τουρίστριες που κατακλύζουν την χώρα μας, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα...
Ποιο ήταν όμως το λάθος των Γερμανών στην προκειμένη περίπτωση;;; Άντε, θα πουλούσαμε εμείς δυό-τρία-δεκαπέντε νησάκια, ε και; Θα ξεχρεώναμε το χρέος μας; Αλλά ακόμα και να ξεχρεωνόταν, τα επόμενα χρόνια, πάλι τα ίδια προβλήματα δεν θα έβγαιναν στην επιφάνεια; Ανικανότητα να διοικήσουμε – Δανεισμός του Κράτους – Ανικανότητα να ξεχρεώσουμε πάλι - Καινούρια κρίση; Γι’ αυτόν τον λόγο, τό άκυρο.net έχει μια εναλλακτική λύση να προσφέρει, ώστε να λυθεί μια και καλή το πρόβλημα της χώρας μας...
Εναλλακτική λύση. Όταν μια επιχείρηση δεν πηγαίνει καλά, συνήθως κατηγορείται η διοίκηση της, το μάνατζμεντ, με αποτέλεσμα να απολύονται τα παλαιότερα διοικητικά στελέχη και να προσλαμβάνονται καινούρια. Στην περίπτωση της χώρας μας, «απολύσαμε» την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, και «προσλάβαμε» αυτή του ΠΑΣΟΚ. Αλλά και πάλι η χώρα μας αντιμετωπίζει πάρα πολλά προβλήματα και μπορεί κανείς να παρατηρήσει ότι δεν υπάρχει εμπιστοσύνη στους πολιτικούς μας γενικώς, είτε είναι πράσινοι ή μπλέ ή κόκκινοι...
Επομένως, θα πρότεινα εγώ να απολυθεί εκ νέου το νέο μάνατζμεντ της χώρα μας, και αντ’ αυτού να προσλάβουμε έναν CEO-πρωθυπουργό από το εξωτερικό, έναν Γερμανό καλή ώρα, που θα έρθει με όλο το επιτελείο του και να προσπαθήσει να βάλει μια τάξη στο συγκεκριμένο μπάχαλο! Να δείτε, τότε, τι καλά θα λυνόταν το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα μας, τα δύο μας πόδια σε ένα παπούτσι (ή σανδάλι με λευκή κάλτσα αν προτιμάτε, μιας και Γερμανός) θα μας έβαζαν!
Εναλλακτική λύση: νούμερο ντούο. Η παραπάνω περίπτωση, όμως, ξέρω ότι είναι μια φαντασίωση μου, αν και είμαι πεπεισμένος ότι θα είχε αποτελέσματα άμεσα! Γι’ αυτό και σκέφτηκα μια δεύτερη λύση, που είναι πιο εφικτή από την προηγούμενη...
Στο τι είναι καλή η χώρα μας, εκτός από τον τουρισμό, που πάει κάθε χρόνο κατά διαόλου, άντε και την φέτα και το ελαιόλαδο που εξάγουμε;;; Στο να παράγει τηλεοπτικά σκουπίδια, media περσόνες του κώλου, ψώνια κάθε είδους! Αυτό να μου πεις υπάρχει πολλά πολλά χρόνια, αλλά δεν σκεφτήκαμε ΠΟΤΕ πως θα μπορούσαμε να το εκμεταλλευτούμε υπερ μας... Αλλά πρόσφατα, η Τζούλια Αλεξανδράτου έφερε μια καινοτομία στον χώρο, γυρίζοντας την πρώτη πορνό ταινία της... 100.000 αντίγραφα της ταινίας των 20 Ευρώ εξαφανίστηκαν την πρώτη μέρα κυκλοφορίας, και ακολουθούν άλλα 100.000 που ετοιμάζονται να βγουν στα περίπτερα! Συγχαρητήρια στην κοπέλα, άνοιξε το δρόμο για πολλές trash-ο-διάσημες πορνοστάρ που απο τα κανάλια που βγαίνουν καθημερινά, θα μπούνε στην ροζ βιομηχανία!
Βγήκαμε λίγο εκτός θέματος όμως, αλλά δεν μπορούσαμε να το κάνουμε, ώστε να μπούμε στο «ψητό»... Ορίστε η λύση που προτείνω: Να εξάγουμε όλες αυτές τις τηλεοπτικές-ξανθιές-με μεγάλου μεγέθους μπαλκόνια-περσόνες στο εξωτερικό, για να γυρίζουν ταινίες πορνό!!! Αν τόσο εύκολα κάνει μια Τζούλια 4 εκατομμύρια τζίρο μέσα σε δυό μερούλες, για φανταστείτε τι θα κάνουν 50 σαν και αυτήν, σε μια μεγαλύτερη αγορά, όπως σε αυτήν της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ή γιατί όχι και ακόμα, λίγο πιο αισιόδοξο σχέδιο, σε Παγκόσμιο επίπεδο!
Και για να κλείσω την παραπάνω την επισκόπηση της επικαιρότητας, θα ήθελα να κάνω μια ταυτολογική δήλωση, δανεισμένη από στίχο τραγουδιού, ότι:
Ο Έλληνας δεν έχει σταματήσει να αγαπά την Ελλάδα, η Ελλάδα τον έχει μαμήσει...
Ελλαδάρα σήμερα, Αγνώστου
Φεβ/100
via , του Φώτη Γεωργελέ από την Athens Voice (;)
Μεσημέρι, Κολωνάκι, καφέ στην πλατεία.
Είναι αποκλεισμένο περιμετρικά, μπράβοι σε σχήμα Π, περαστικοί κοιτάζουν περίεργοι το θέαμα. Στη μέση αυτός, μαύρο κοστούμι, μαύρο πουκάμισο, όρθιος μιλάει στο κινητό. Πίσω του άλλος μπράβος, κρατάει στα χέρια ευλαβικά το πούρο. Γυρνάει, τραβάει μια ρουφηξιά, συνεχίζει, ο κολαούζος το κρατάει, περιμένει την επόμενη ρουφηξιά. Μπράβος πούρου, επαγγέλματα του μέλλοντος.
Φθινοπωρινό μεσημέρι στο κέντρο της πόλης, η δημόσια επίδειξη της αήττητης ηλιθιότητας. Είναι πλούσιος. Έχει πολλά λεφτά, από πού, απροσδιόριστο.
Οι πλούσιοι αυτής της χώρας δεν κάνουν, έχουν.
Κάτι γενικώς, καράβια, προμήθειες, λαθρεμπόριο πετρελαίου, πλαστά τιμολόγια, ποδοσφαιρικές ομάδες-πλυντήρια, αγοραπωλησίες παικτών, εικονικά συμβόλαια, πουλάει φάρμακα στα νοσοκομεία στην τριπλάσια τιμή, εισαγωγή από την Κύπρο, εκμεταλλεύεται εμπορικά ακίνητα της εκκλησίας, καταπατάει δημόσιες εκτάσεις, χτίζει στη Μύκονο συγκρότημα κατοικιών με συνέταιρο γνωστό πολιτικό, αλλαγές συντελεστή δόμησης μόνο για την περίπτωσή του, έχει αναλάβει τη διαφημιστική καμπάνια υπουργείων, διαχειρίζεται τα λεφτά των ασφαλιστικών ταμείων, πουλάει τηλεοπτικά κανάλια που του χαρίζει το κράτος, αύξηση κεφαλαίου, τραπεζική εγγύηση, δάνεια, offshore εταιρείες, κωδικοί, μπράβοι. Πούρα. Χοντρός σβέρκος.
Οι περαστικοί απολαμβάνουν το θέαμα. Κουνάνε το κεφάλι ειρωνικά.
Το θέμα είναι τα λεφτά, αυτό μου είπε κι ο μπαμπάς.
Μια χώρα που δεν παράγει τίποτα και έχει τόσους πολλούς πλούσιους. Δεν δημιουργούν αλλά έχουν διασυνδέσεις. Σωστοί άνθρωποι στις σωστές θέσεις. Βιτρίνες. Ταμίες. Μεταφορά χρήματος, όχι δημιουργία πλούτου. Δεν βγάζουν χρήματα, υπεξαιρούν.
Οι πλούσιοι ξέρουν πολύ καλά από πού προέρχονται τα χρήματά τους.
Τα αντιμετωπίζουν και οι ίδιοι ως προϊόν εγκλήματος.
Τα τρώνε γρήγορα και επιδεικτικά. Όπως οι γκάνγκστερ.
Σε ολόκληρο τον κόσμο μόνο δύο άρχουσες τάξεις έχουν υιοθετήσει ως τρόπο ζωής το lifestyle της κολομβιάνικης μαφίας.
Οι Ρώσοι ολιγάρχες και οι Έλληνες πλούσιοι.
Θηριώδη τζιπ στα στενά δρομάκια, παρκαρισμένες πόρσε στα κλαμπ, αστυνομική προστασία, γουόκι τόκι, μπράβοι, ημίγυμνες ξανθιές, χοντροί σβέρκοι. ΚΔΟΑ. Κτηνώδης δύναμη ογκώδης άγνοια.
Στον υπόλοιπο κόσμο οι πραγματικοί πλούσιοι μοιάζουν με φοιτητές στα Εξάρχεια. Σνίκερς, φούτερ και κουκούλες. Ανακάλυψαν ένα τσιπάκι, έστησαν τη Microsoft, την Apple, έφτιαξαν ένα πρόγραμμα, φαντάστηκαν μια κοινότητα, το FaceBook, βάζουν την εταιρεία τους στο χρηματιστήριο έναντι 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων φορώντας τζιν, στο υπόγειο γκαράζ παίζουν ακόμα Nirvana με τις φοιτητικές τους κιθάρες.
Εδώ δεν υπάρχουν κιθάρες.
Ούτε πανεπιστήμια. Ελληνικός ληστρικός μικροκαπιταλισμός, κλοπιμαία.
Ξαπλώστρες 3.000 ευρώ στην παραλία, ο ένας δίπλα στον άλλον..
Πάνω στον άλλον. Όλοι μαζί. Δεν θέλουν να κρυφτούν, θέλουν να φανούν.
Ποιος έχει το πιο μεγάλο, σπίτι, το πιο μεγάλο, κότερο.
Αγωνιούν για μια φωτογραφία τους σε φτηνές κίτρινες φυλλάδες που λερώνεσαι άμα τις ξεφυλλίσεις.
Αγοράζουν παρέα, δημοσιότητα, σεξ, σταρ, μις, θεές, απόλυτες, υπέρλαμπρες, δίμετρες. Ξανθιές με μαύρη ρίζα. Από τη μαζική παραγωγή των καλλιστείων. Μια δυο γυμνές φωτογραφίες και μετά στον αγώνα. Στο ανελέητο κυνήγι στη σκληρή ζούγκλα της ζωής.
Η ανεργία στις νεαρές γυναίκες μέχρι τα 30 φτάνει στο 40%.
Πιράνχας, κόβουν βόλτες από φωτογράφιση σε κότερα, από πασαρέλα σε επισκέψεις κατ' οίκον.
Το ίδιο παμπάλαιο συγκινητικό όνειρο. Μια μέρα ο πελάτης θα ερωτευτεί και θα την κάνει κυρία. Ένας γάμος, τώρα πριν να 'ναι αργά, τα χρόνια περνάνε γρήγορα, νέο εμπόρευμα βγαίνει στην αγορά κάθε σεζόν.
Τα πούρα διαλέγουν. Επιλέγουν την επόμενη trophy wife.
Επιλέγουν και επιλέγονται. Ε9 κυκλοφορούν σε φωτοτυπίες, αγοραπωλησίες, ντιλ κλείνονται..
Τα κοσμικά περιοδικά γράφουν για πανέμορφα μοντέλα που φωτογραφίζονται σε ακριβά μαγαζιά με νεαρούς ζεν πρεμιέ της αθηναϊκής νύχτας. Εννοούν escort συναντάνε γιους πλουσίων με την ελπίδα να «κατακτηθούν». Νέες ιδιότητες της κοσμικής ζωής. Κληρονόμοι.
Γιοι εισηγμένων. Πολύφερνοι γαμπροί με πολλές κατακτήσεις. Οι βίζιτες της πρώτης σελίδας.
Ο πλανήτης μπαίνει στον τρίτο χρόνο της οικονομικής κρίσης. Ο δύσκολος χειμώνας. Οι ελληνικές πολιτικές εφημερίδες, αυτιστικές πάντα, στο πιο βαθύ τούνελ της κρίσης, εισάγουν στην ύλη τους κοσμικά ένθετα. Χρώματα πολύχρωμα, γυαλιστερές φωτογραφίες. Δες το 16χρονο ζάπλουτο ξέκωλο πώς διασκεδάζει στα μπουζούκια.
Ζηλεύεις; Δες τον νεαρό πάμπλουτο κληρονόμο αγκαλιά με τη θεά, την προκλητική miss young. Θα κάνουν προγαμιαίο συμβόλαιο;
Η Ελένη ρίχνει με νάζι το τιραντάκι να φανεί η ρόγα, πέφτει η τηλεθέαση.
5.000 άτομα στο γάμο, τραγούδησε ο Ρέμος, εσύ δεν ήσουν εκεί;
Εσένα ο μπαμπάς σου δεν έκανε λαθρεμπόριο πετρελαίου; Η μαμά σου δεν ήταν συμβολαιογράφος στα μεγάλα ντιλ ακίνητης περιουσίας; Δεν ξέρεις ούτε ένα γενικό γραμματέα υπουργείου, έναν ταμία κόμματος έστω; Τι άτυχος που ήσουν.
Όλα διορθώνονται όμως, άρχισε τώρα, κάνε κοιλιακούς, κάνε προσθετικές στήθους, κάνε κάτι. Αν δεν είσαι αγοραστής, γίνε τουλάχιστον εμπόρευμα. Η Ελλάδα, αδιόριστη πτυχιούχος, κλείνει τα μάτια, πέφτει στο κρεβάτι για μια μονιμοποίηση στο δημόσιο, υπέρβαρη πηδάει απ' το μπαλκόνι.
Γυρνάει το ρολόι μια ώρα πίσω μεσάνυχτα Κυριακής, ετοιμάζεται για τον πιο βαρύ χειμώνα. Μπερδεμένη, πεινασμένη, εν πλήρη συγχύσει, δηλώνει αθώα.
Ήταν ωραίο το έργο, εύκολο, χωρίς κόπο, θεαματικό σαν μεταμεσονύχτια κολομβιάνικη σαπουνόπερα του Άλφα με βαρόνους κοκαΐνης, μπράβους και μικρά κοριτσάκια που πάνε στον πλαστικό χειρούργο με παιδιάστικη αφέλεια για να πιάσουν την καλή, να τις διαλέξει ο αρχηγός της συμμορίας. Κρατάει 45 λεπτά.
Μετά ακολουθεί τελεμάρκετινγκ.
Κατσαρόλες, στρώματα και όργανα γυμναστικής, 29,99 ευρώ σε 6 δόσεις.
Συμπληρώνω:
Πού είναι η άλλη Έλλάδα; Η Ελλάδα του 5%. Η Ελλάδα της γνώσης, της επιστήμης και της έρευνας. Η Ελλάδα της τέχνης, του πολιτισμού και του πνεύματος. Η Ελλάδα του (αντοπάριστου (βλέπετε χρειαζόμαστε επεξηγήσεις γιατί κινδυνεύουμε να παρεξηγηθούμε!!!)) αθλητισμού, της ευγενούς αμίλλης και του θαυμασμού του καλού καγαθού. Η Ελλάδα της δουλειάς, της προκοπής και της εξέλιξης. Η Ελλάδα του μέτρου, της μετριοφροσύνης και της σύνεσης. Κι όμως υπάρχει η Ελλάδα αυτή, υπάρχει, αναπνέει και λειτουργεί.
Μόνο που είναι χαμένη στο υπόλοιπο 95% όπως περιγράφεται στο παραπάνω κείμενο.
Αυτό το 95% χρεωκόπησε την Ελλάδα. Η διάσωσή της είναι το 5%.
Ανακαλύψτε το, αποκαλύψτε το, διαδόστε το, ενισχύστε το, συμπληρώστε το....
Ίσως τότε φανεί η αρχή της ελπίδας............................
Αφιερωμένο στους φίλους μου...
Αγνώστου.
Eurovision 2009: Η μετα-ανάλυση, σκέψεις και κριτική
Μάι/098
Θα ήθελα να αρχίσω αυτό το post με τον ορισμό που δίνω στον διαγωνισμό τραγουδιού Εurovision:
Eurovision is a song contest, in which Cyprus gives 12 points to Greece and Greece gives 12 points to Cyprus.
Στην συνέχεια, θα ήθελα να συγχαρώ την Νορβηγία, με το συμπαθητικό της τραγουδάκι που κέρδισε τον διαγωνισμό... Τώρα πως έγινε αυτό, δεν μπορώ να καταλάβω! Ρε φλούφλη, σε παράτησε η γκόμενα, και αντί να βγεις έξω να τα σπάσεις με τα φιλαράκια σου, κάθεσαι και παίζεις μόνος το βιολί σου και μύξοκλαίγεσαι; Πως περιμένεις να σου ξανακάτσει έτσι; Τέσπα...
Παρακάτω, θα ήθελα να αναφερθώ στην σοβαρότητα με την οποία παίρνουμε τον διαγωνισμό ως Έλληνες. Έχω έρθει για μια εβδομάδα στο Βέλγιο, να δω τους παππούδες μου και να ξεκουραστώ από τα ξενύχτια της Ολλανδίας 
. Η αλήθεια είναι ότι αν έχω παρέα, θα κάτσω να δω για ΧΑΒΑΛΕ τον διαγωνισμό, αλλιώς σιγά μην ασχοληθώ... Καμιά ώρα πριν αρχίσει, χτυπάει το τηλέφωνο, και είναι η μητέρα μου από την Ελλάδα: "Να ψηφίσετε Ελλάδα, έτσι;". Της εξηγώ ότι είναι ηλίθιο να δώσουμε τζάμπα και βερεσέ 4-5 Ευρώ για έναν ανούσιο διαγωνισμό, και απαντάει: "Μπλα μπλα μπλα Σάκης μπλα μπλα Ελλάδα μπλα μπλα μπλα Έλληνες κτλ...."! Συμφωνώ να το κάνω, από τα κινητά των παππούδων, of course, αφού είχαν φαγωθεί και αυτοί!
Και κάνω την μεγάλη δήλωση στον παππού, που ενδείκνυται για πειράγματα: "Εγώ υποστηρίζω την Τουρκία, την Hadise!". Και αρχίζω το παραμύθι το γνωστό: "Μπλα μπλα Τουρκοκρατία μπλα μπλα Τούρκοι μπλα μπλα μπλα Ελλάδα μπλα μπλα εχθροί...". Τώρα, αν έχει κανείς κάποια λογική εξήγηση πως από την Τουρκοκρατία και την Επανάσταση του 1821 φτάνουμε στην Eurovision του 2009, δεν μπορώ να καταλάβω (άκουσα και μια χαζομάρα ενάντια του Ισραήλ, ότι ο Ιησούς ήταν Έλληνας και οι Εβραίοι είναι εγκληματίες που τον σκότωσαν - χαχα)! Αλλά εκεί ξεκινάει και το επόμενο επιχείρημα μου:
Η Eurovision δεν είναι διαγωνισμός τραγουδιού, αλλά εμπλέκει πολλά περισσότερα: πολιτικά, οικονομικά (;) κίνητρα, προκαταλήψεις, στερεότυπα... Και το χειρότερο είναι, ότι όχι μόνο ο χαζός ο κόσμος πέφτει στην παγίδα και ψηφίζει, και το παίρνει σοβαρά και πατριωτικά, και βγάζει όλα τα κόμπλεξ του ενάντια στους γείτονες λαούς του, στους Δυτικούς, στους Σκανδιναβούς, τους Κομμουνιστές (αυτές οι ομάδες μου έρχονται ), αλλά και οι ίδιες οι τηλεπαρουσιάστριες της ΕΡΤ έλεγαν ΜΑΛΑΚΙΕΣ, τύπου "Α, πως πάχυνε έτσι η Τουρκάλα" - βασικά μόνο αυτό συγκράτησα και το θυμάμαι απ' έξω -γιατί αναφερόταν στην κοπέλα μου, Hadise-, αλλά γενικά είπαν πολλά αρνητικά σχόλια που δεν τα θυμάμαι! Και όλο παίνεμα ο Σάκης μας και ο Σάκης μας, και μόλις πήρε τα 3 ο Σάκης μας, στην διάρκεια της ψηφοφορίας, το βούλωσαν κανονικά!
Αλλά ακόμα και στην ελληνική twittόσφαιρα έγινε πανικός! ΑΜΑΝ όλοι πια, "Vote Greece ", "Vote for ", "Εurovision Greece Feta Cheese" και άλλα σχετικά! Αλλά εντάξει να γίνεται χαμός για το Greece μας, αλλά και από σοβαρά άτομα; Ε όχι ρε , δεν το περίμενα από σενά ! Τι "greece greece greece greece greece greece greece greece" και τέτοια (δεν είναι επίθεση στον deal), προς Αλλάχ (ά, ρε Hadise, μουσουλμάνο με έκανες), αλλά και στα υπόλοιπα παιδιά!!! Ευτυχώς που είχα στήριξη του στην Αντι-ΣΑΚΙ-κή εκστρατεία! Άντε και βγήκε ο Σάκης, τι κερδίσαμε; Πάλι τον Καραμανλή δεν θα έχουμε πρωθυπουργό, ανεργία 9%, Παιδεία μπουρδέλο; Απλά θα ξεχαστούμε για καμιά βδομαδούλα...
Αλλά δεν λέω, ο , γνήσιος geek! Πάει και μου τουϊτάρει, κάτι μηνυματάκια: "Ήταν καταπληκτικά", "Σας ευχαριστώ" κτλ.. Ε, βρε Σάκη! ΔΕΝ ΜΙΛΑΜΕ, ΔΕΝ ΜΙΛΑΜΕ, ΑΛΛΑ Ε (που λέει και ο Γιαννάκης από το Ευτυχισμένοι μαζί)! , βέβαια, εάν όλο το twitter-ο-σκηνικό ήταν ΜΟΝΟ για τον διαγωνισμό, δεν απάντησε... Του έκανα ένα follow πάντως, άντε να δούμε!
Και αντικειμενικά βρε παιδιά, το τραγουδάκι ήταν μετριότατο! Καλώς και δεν βγήκαμε Τop 3, όπως πίστευαν πολλοί, αλλά ούτε καν Top 5 αξίζαμε(θα παίζαμε και play-off...)!
είχε πολύ καλή σκηνική παρουσία (επί x5 μάλιστα), και, άκου και όμορφο στίχο:
"The Balkan girls they like to party
Like nobody, like nobody",
αλλά την φάγαν τα συμφέροντα...
Τώρα η καημενούλα μου, η , που βγήκε 4η στεναχωριέται, αλλά δηλώνω πως για εκείνη! Και ας έφαγε λίγα λουκουμάκια παραπάνω, εγώ την αγαπώ...
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Καλή η Eurovision για χαβαλέ, αλλά μην ξεχνιόμαστε ότι είναι ένας διαγωνισμός τραγουδιού!
ΥΓ: Και για όσους εκτιμούν άλλα είδη μουσικής πέρα από τα λαϊκοpopσκυλάδικα που παίζει στην Eurovision, μπορεί να τσεκάρει το ολοκαίνουριο μπλουζάκι που κονόμισα σήμερα:
Έλληνες, Έλληνες του εξωτερικού…
Απρ/098
Οι Έλληνες είμαστε σχεδόν παντού, σε κάθε γωνιά του κόσμου! Από την Γερμανία και την Αγγλία, μέχρι τις Αυστραλίες, Κίνες, Αμερικές... Κακώς ή πολύ κακώς, έχουμε πάρει και κάποιες από τις συνήθειες μαζί μας, όπου και αν πάμ. Για να κάνω τα πράγματα χειρότερα, δυστυχώς, πολλοί Έλληνες του εξωτερικού έχουν απαρχαιωμένες συνήθειες, οι οποίες έχουν μπλεχτεί με τις εκάστοτε ‘τοπικές’ συνήθειες, οπότε γίνεται ένα ανακάτεμα κουλτούρων και επικρατεί μπάχαλο! Τα λέω αυτά, διότι θέλω να αναφερθώ σε κάποιες εμπειρίες δικές μου (ή φίλων) με Έλληνες του εξωτερικού (συμπεριλαμβανομένου και εμού μιας και άφησα την πατρίδα, ελπίζω, για αρκετό καιρό).
Η αντίδραση που έχει κάθε Έλληνας που πρωτοφεύγει από την χώρα, είναι να ψάξει να βρει τους υπόλοιπους συμπατριώτες του, όπου και να εγκατασταθεί στο εξωτερικό. Έτσι, και ο πρώην συν-blogger Σταύρος, όταν πηγε για Erasmus στο Βέλγιο, Αμβέρσα, αναζήτησε τους Έλληνες μετανάστες για να κοινωνηκοποιηθεί. Μπαίνει σε ένα ελληνικό εστιατόριο, που είχε δυο άτομα μέσα, τον ιδιοκτήτη και έναν ‘φίλο’ του. Χάρηκαν που τον είδαν και του προσέφεραν καφέ, αλλά μετά από λίγο η... κουβέντα πήρε άλλες διαστάσεις, αφού άρχισαν να βρίζονται μεταξύ τους (οι ‘φίλοι’), με αποτέλεσμα να φύγει ο ένας, παίρνοντας μαζί τον Σταύρο, και, στην συνέχεια, να του εκφράζει πόσο μαλάκας είναι ο άλλος, να του συστήνει άλλα ελληνικά εστιατόρια στην πόλη κτλ...! Φανταστείτε, μόλις γνωρίζετε κάποιον, και βγάζετε όλη τη αγένεια και βαρβαρότητα σας μπροστά του, με βρισίδια, κακολογίες και πισώπλατα μαχαιρώματα!
Πρόσφατα επισκέφθηκα τον παππού και την γιαγιά μου, για λίγο καιρό, οι οποίοι ζούνε για 50+ χρόνια στο Βέλγιο, ώστε να ξεκουραστώ και να συγκεντρωθώ λίγο στο διάβασμα –άσχετο αν δεν τα κατάφερα και πολύ τελικά. Στην περιοχή που μένουν, κοντά στο Hasselt, ζουν αρκετοί Έλληνες, πρώην ανθρακωρύχοι. Φυσικά, υπάρχει ελληνική κοινότητα, η οποία έχει χτίσει μια εκκλησία, αλλά και ένα χώρο συγκεντρώσεων-εστιατόριο-καφενείο. Κάθε χρόνο γίνονται εκλογές, ώστε να επιλεχθούν ποιοι θα είναι υπεύθυνοι για την ομαλή λειτουργία της κοινότητας. Είχα πάει, λοιπόν, με τον παππού για καφέ στον χώρο της κοινότητας, ο οποίος εμπλεκόταν στα μικροπολιτικά της. και... άρχισαν να διαδραματίζονται ΤΡΑΓΙΚΑ πράγματα! Έρχονταν διάφοροι και σχολίαζαν ποιος πήρε πρόσκληση για την γενική συνέλευση, γιατί κάποιοι δεν πήραν, ποιος είπε τι σε ποιον, ποιος πίνει καφέ με ποιον, ποιος έκλεψε χρήματα, ποιος δεν πλήρωσε την συνδρομή του, μέχρι και... το ΠΑΣΟΚ και την ΝΔ έμπλεξαν στην συζήτηση! Αντί όλοι να είναι ενωμένοι για την ομαλή λειτουργία της κοινότητας, εμπλέκονταν σε μικροπολιτικοκαταστάσεις, με αποτέλεσμα τα τελευταία χρόνια να έχει παρακμάσει πάρα πολύ ο σύλλογος των εκεί Ελλήνων!
Το τρίτο, και τελευταίο, περιστατικό, διαδραματήστηκε στο Rotterdam, όταν οργανώθηκε πάρτυ από Έλληνες φοιτητές. Αξίζουν συγχαρητήρια για την προσπάθεια και την πρωτοβουλία, αλλά.... Ενώ όταν πας σε club στην Ολλανδία υπάρχει άπειρο κέφι, ο κόσμος πάει για να γλεντήσει πραγματικά με ξέφρενο χορό και διασκέδαση, στο δικό μας πάρτυ... Παρατήρησα ότι συμβαίνει ότι και στην Ελλάδα! Δηλαδή. 50 άντρες, κατά προτίμηση με μαύρο πουκάμισο, να πίνουν το ποτάκι τους στην μπάρα έχοντας πάρει ένα ‘macho’ στυλάκι, 10 κοπέλες που να.... είναι περικυκλομένες, και μια γενικότερη... ηρεμία να το πώ, ξενερωτόλα να το πώ;;; Είναι σαν να είχες μεταφέρει ένα ελληνικό μπαράκι στην μέση της Ολλανδίας! Πως τα καταφέραμε και δημιουργήσαμε τέτοια ατμόσφαιρα είναι αξιοζήλευτο!
Γενικότερα οι Έλληνες είμαστε που είμαστε ότι είμαστε... Βρίζουμε τα στραβά της χώρας μας, αλλά είμαστε ο πιο περήφανος λαός στον κόσμο(*), ισχυριζόμαστε ότι είχαμε πρώτοι Δημοκρατία, αλλά πλέον υπάρχει τόση διαφθορά και βρώμα στα πολιτικά της χώρας μας και, φυσικά, είμαστε απόγονοι μεγάλων «δασκάλων» όπως του Αριστοτέλη, του Πλάτωνα και του Καραθεοδωρή, αλλά το σημερινό σύστημα Παιδείας μας είναι μάλλον αισχρό...
Κλείνοντας, , από όπου και δανείστηκα τον τίτλο του post, αλλά ψηφίστε και τους όλων των εποχών...
(*) Στο θέμα ‘ψωροπερηφάνειας’ θα ήθελα να αναφέρω και ένα δικό μου πρόσφατο παράδειγμα... Μιλούσα με μια Ελληνίδα που κατοικεί και αυτή στο Rotterdam, και πάνω στην συζήτηση στο MSN, μου πετάει ότι μπορεί να μην είναι Βουλγάρα ή Καναδέζα (αναφερόμενη σε 2 όμορφες φίλες μου από το Master), αλλά ότι είναι.... «ανώτερος» άνθρωπος, όχι λόγω καταγωγής, αλλά απλά επειδή... είναι! Τι εννοούσα, η ψυχή της το ξέρει;!