Ολλανδία: Queen’s Day
Μάι/093
Η εθνική εορτή των Ολλανδών είναι (Queen's Day), και γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 30 Απριλίου. Φέτος είχα την τύχη να βρεθώ στο Amsterdam, και να απολαύσω τις εκδηλώσεις που έγιναν εκεί!
- Καταρχάς, κάθε σωστός Ολλανδός, φοράει πορτοκαλί μπλουζάκι, το εθνικό τους χρώμα, αλλά και σε πιο extreme καταστάσεις πορτοκαλί γυαλιά, σημαίες στο πρόσωπο (όπως εγώ 
)...
- Επίσης, γίνεται πανικός παντού στους δρόμους του Amsterdam! Όλοι τραγουδάνε, χορεύουν, πίνουν μπύρες (επιτρέπεται μόνο αυτήν την ημέρα στο δρόμο)... Γενικά υπάρχουν παντού σκηνές με events, από live μπάντες μέχρι... τον DJ Tiesto (χθες!).
- Υπάρχουν υπαίθριες αγορές, όπου μπορείς να αγοράσεις τα πάντα, από πίνακες ζωγραφικής, μέχρι... πορτοκάλι μπλουζάκια (σικ!), φαγητό, μπύρες!
- Ακόμα και στα κανάλια του Amsterdam, οι βάρκες πηγαινοέρχονται με Ολλανδούς που γιορτάζουν για την Βασίλισσά τους!
Η αλήθεια είναι ότι η κατάσταση είναι τρελή, έρχονται όλοι σου μιλάνε, σε αγκαλιάζουν, τραγουδάς μαζί τους (και καλά) τον εθνικό τους ύμνο! Πάντως δεν λείπουν και τα δυσάρεστα, όπως πολλοί καβγάδες από νταγλαράδες Ολλανδούς, φασαρίες με την αστυνομία, μεθυσμένοι αριστερά και δεξιά να ξερνοβολάν! Μάλιστα χθες είχαμε και απόπειρα δολοφονίας της Βασίλισσας, που τελικά κατέληξε στον άδικο χαμό 4 ανθρώπων...
Αρκετά όμως, ας μιλήσουν οι φωτογραφίες:
Πάσχα στην Πράγα, Τσεχία
Απρ/093
Πρόσφατα επισκέφθηκα την , πρωτεύουσα της , για ένα ταξίδι αστραπή - 3 νύχτες, 2 μέρες ουσιαστικά. Το ταξίδι συνέπεσε με το ορθόδοξο Πάσχα (όχι ελληνικό, όπως συνηθίζουμε να λέμε). Η πόλη ήταν πανέμορφη, μπορούσες εύκολα να περπατήσεις όλο το κέντρο, οι τιμές λογικές, και.... γεμάτη Έλληνες!
Φυσικά, κι εμείς, πήγαμε στην ορθόδοξη Ανάσταση, για κοινωνικούς λόγους, όπως μου αρέσει να λέω, που ήταν γεμάτη από συμπατριώτες! Στην συνέχεια, κλείσαμε τραπέζι στο εστιατόριο Όλυμπος, για μαγειρίτσα και τσούγκρισμα αυγών...
Δεν έμεινα πολλές μέρες για να βγάλω συμπεράσματα, αλλά την θεωρώ από τις πιο όμορφες πόλεις που έχω πάει... Ας μιλήσουν όμως οι φωτογραφίες:
Κάποια σχόλια για τις φωτογραφίες:
- Καταρχάς, φαίνεται το γνωστό στο κέντρο της πόλης (!!!), καθώς και το στην
- Κάποιες φωτογραφίες με την απίστευτη θέα είναι από έναν λόφο - παρκάκι, βόρεια του Κάστρου.
- Κάναμε και μίνι-ελληνικό team, αφού είχα μια γνωστή μου που κάνει πρακτική στην Πράγα, έναν φίλο, από ΑΣΟΕΕ μάλιστα, που κάνει μεταπτυχιακό εκεί... και έναν Βέλγο, ο οποίος είναι εξοικειωμένος με την ελληνική κουλτούρα, έχει έρθει πάνω από 15 φορές, και έχει κοπέλα Ελληνίδα!!!
-ΑΕΚ παντού ρε!
Μην παραλείψετε να μελετήσετε την περίπτωση της Πράγας, σε περίπτωση που σχεδιάζεται κάποιο μελλοντικό ταξίδι στο εξωτερικό!
Τα άλλα συναφή… podcasts & pre-Next Web meeting
Απρ/097
... έμμεση συνέχεια του προηγούμενου post.
Ας αρχίσουμε με την πρόσφατη συμμετοχή μου σε 2 podcasts:
- Αρχικά, έστειλα ένα μικρό audio comment στον που είχε να κάνει με την αναβίωση της Swing μουσικής, αλλά και με μια μουσική πρόταση, από το underground hiphop συγκρότημα ! Ακούστε το: !
- Επίσης, τις ημέρες που κατέβηκα στην Αθήνα για την ορκωμοσία μου, είχα την ευκαιρία να συμμετέχω στο πιο αγαπημένο μου ελληνικό podcast, στους ! Μετά από συνεννόηση μέσω twitter, κατάφερα τελικά να βρεθώ με τον και την . Αφού στην αρχή έγινε κάτι και χάλασε η δουλεία, και ενώ έπινα το φραπεδάκι μου στο Ν. Ηράκλειο, ήρθε email ότι μπορεί τελικά να κανονιστεί να ηχογραφήσουμε το επεισόδιο... Αν και στην αρχή η πρόφαση ήταν πως ο Διακόπτης ήταν απασχολημένος, μόλις είπα ότι η ταρίφα μειώθηκε στα 15.000 Ευρώ για την συμμετοχή μου, αμέσως έτρεξε να συμφωνήσει... Η εμπειρία ήταν εκπληκτική, βρεθήκαμε σε ένα υπόγειο studio και με παρέα με καλές Βελγικές μπύρες μιλήσαμε για διάφορα, από την Ολλανδία μέχρι... και τα βρώμικα σουβλατζίδικα, αλλά και τα στριπτιτζάδικα! Θα ήθελα να ευχαριστήσω πάρα πολύ και τα 2 παιδιά που μου έδωσαν να συμμετάσχω στην εκπομπή τους... Πραγματικά, για μένα τουλάχιστον, το επεισόδιο βγάζει αρκετό γέλιο, και ήδη το έχω ακούσει 2 φορές...
Ακούστε κι εσείς αν θέλετε, ... ένα "άκυρο" επεισόδιο από τους Διάτρητους!
Θα συνεχίσω με το ελληνικό meeting που οργανώθηκε πριν το Conference στο Άμστερνταμ.
Και αυτή η συνάντηση οργανώθηκε από το twitter. Συνολικά ήμασταν 5 άτομα, ο από το , ο από , ο και ο . Είχαμε πει ότι θα βρεθούμε στην πλατεία Dam στις 9, αλλά φυσικά καθυστέρησα λίγο, ένα μισάωρο μόνο... Αφού έφαγαν τα παιδιά στα MacDonald's, ξεκινήσαμε για το pre-party του συνεδρίου, όπου έγινε στο μπαράκι , ένας πολύς όμορφος χώρος, κάπου μέσα στα κανάλια της πόλης... Αξίζει να σημειωθεί ότι φτάσαμε εκεί χωρίς να χαθούμε, χωρίς την βοήθεια της τεχνολογίας, παρόλο που 4 στους 5 είχαμε iPhone και 5 στους 5 GPS στο κινητό! Στο μπαράκι μαζεύτηκε αρκετός κόσμος, περίπου στα 30 με 40 άτομα υπολογίζω! Γνωρίσαμε αρκετό κόσμο, όπως κάποιους από τους διοργανωτές του συνεδρίου, έναν πολύ ενδιαφέρων VC, αλλά και στον αντιπρόεδρο της !
Μετά από αρκετές μπύρες, αρχίσαμε να κατηφορίζουμε προς το Red Light District, για μια βόλτα! Υπογραμμίζω την λέξη ΒΟΛΤΑ γιατί έχει αρκετά μεγάλη διαφορά από την λέξη ΕΠΙΣΚΕΨΗ! Αφού είδαμε τι γίνεται εκεί, επισκεφθήκαμε ένα sex shop, καθώς κάποιος από εμάς ήθελα να πάρει ένα... σεξουαλικό βοήθημα! Δεν θα ήθελα να καρφώσω ποιος είναι, αλλά έχω να σημειώσω πως ο έχει αρκετά μεγάλη εμπειρία σε αυτά, και παρείχε συμβουλές στον υποψήφιο αγοραστή... Η βραδιά έκλεισε, με τον Τιτάνα να τρώει 3-4 κομμάτια μιας τεράστιας πίτσας, ενώ εγώ κάποιες παραδοσιακές Βελγικές πατατούλες με μαγιονέζα, για να μην ξεχνάμε και τις ρίζες μας... Κάπου εκεί χωριστήκαμε, τα παιδιά τράβηξαν προς το ξενοδοχείο τους, ενώ εγώ προς τον σταθμό.... Όπου έχασα το τρένο και έπρεπε να περιμένω 50 λεπτά, αλλά ευτυχώς που βρήκα ελεύθερο WiFi και πέρασα την ώρα μου στο Skype και στο ! Καλά να περάσετε παιδιά στο συνέδριο!
ΥΓ για το pre next web meeting: Διαβάστε τις εντυπώσεις του Τιτάνα για το , και τσεκάρετε και τις !
Αυτά τα ολίγα συναφή.... Πρέπει τώρα να βιαστώ για να τελειώσω τις ετοιμασίες μου για την Πράγα, καθώς πετάω σε λίγες ώρες... Κάτι τελευταίο: Ήθελε να κρατήσω τα έθιμα μας, και να βάψω κόκκινα αυγά... Δυστυχώς η αδερφή μου, μου έστειλε μόνο Μπλέ, Κίτρινη και Πράσινη μπογία... Συνδύασα την Μπλε με την Κίτρινη και ιδού τα αποτελέσματα:
ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!
2 χρόνια άκυρο.net blog – αναβάθμιση σε WP «John Coltrane» 2.7 και άλλα συναφή
Απρ/095
Μετά από πάρα πολύ καιρό από την τελευταία μας αναβάθμιση, πήρα την απόφαση να αναβαθμίσω το blog σε WordPress 2.7, aka έκδοση, ακούγοντας μάλιστα το κλασσικό κομμάτι του, , από το album... ! Η αναβάθμιση πήγε πολύ ομαλά, χωρίς προβλήματα, και αφού γίναμε up-to-date, είπα να βάλω και την νέα έκδοση του theme που χρησιμοποιώ, , που είναι -επιτέλους- widget-friendly! Δεν θα ήθελα να επεκταθώ περισσότερο σε αυτό το "τεχνικό" θέμα, παρά να σας ζητήσω να με συγχωρέσετε, αφού πρόκειται να πειραματιστώ για λίγο με το blog, μέχρι να πάρει την τελική μορφή του! (επίσης, αν θέλετε ψάξτε και για διάφορα easter egg που υπάρχουν!)
Ας περάσουμε παρακάτω, όμως, έχουμε 2-3 θεματάκια να αναφερθούμε! Ξεκινώντας με τον σαξοφωνίστα John Coltrane, μιας και τυγχάνει να είμαι κάτοχος 4 δίσκων του, και μερικών που συμμετέχει ως side-man. Μου αρέσει πάρα πολύ η μουσική του, αν και μετά από ένα σημείο -ίσως- σε κουράζει το υπερβολικό σαξόφωνο του... Ένα αστείο περιστατικό είχε συμβεί, όταν ο Miles Davis τον ρώτησε γιατί τα solo του διαρκούν όλο και περισσότερο στα τραγούδια, αυτός απάντησε:
"I don't know how to stop".
Και τότε ο Miles -μεγάλος κάφρος- του είπε:
"Try taking the fucking horn out of your mouth."
Για να μήν ξεφεύγουμε όμως, προτείνω αν θέλετε να ακούσετε λίγο από την μουσική του, να πάρετε το κλασσικό album του, Blue Train, που προανέφερα ή καλύτερα, κατά την γνώμη μου, το Thelonious Monk Quartet with John Coltrane at Carnegie Hall, σε συνεργασίαμε τον δαιμόνιο και δαίμονα πιανίστα .
Αρκετά, όμως, με την μουσική, ας προχωρήσουμε παρακάτω... 2 χρόνια άκυρο.net! Ξεκινήσαμε κάπου τον Απρίλιο του 2007, με το πρώτο μας post, χωρίς καλά καλά να ξέρουμε τι ακριβώς είναι το blogging! Με άλλη μορφή τότε, περισσότερα παιδιά να συμμετέχουν (θα αναφερθώ αργότερα σε αυτό), όνειρα, ελπίδες... Το παράκανα, πολύ συγκίνηση έπεσε! Πάντως ακόμα θυμάμαι, το αστείο... post για τους πρώτους 2 μήνες του blog μας! Τόση η χαρά και ο ενθουσιασμός μας, που είχαμε ποστάρει για τα... διμηνιέθλια μας! 2 μήνες τότε, 2 χρόνια τώρα... η χαρά παραμένει αναλλοίωτη...
Δεν λέω, συγκινούμαι που γράφω αυτό το post... 2 χρόνια blogging! Διάβασα διαφορετικές απόψεις, γνωρίσα πολλά άτομα μέσα από αυτό, είτε προσωπικά, είτε μέσω του Διαδικτύου, ωρίμασαν οι σκέψεις μου στο "τετράδιο" αυτό που ονομάζεται άκυρο.net blog. Είναι πολύ όμορφο πράγμα τελικά 
μακάρι να συνεχιστεί όσο περισσότερο γίνεται... keep blogging!
Συνδέεοντας το παρακάτω με το "συνεχιστεί", είναι φανερό ότι πολλά από τα παιδιά που ξεκινήσαμε μαζί δεν είναι ενεργοί bloggers πλέον... Αλλά όλοι έχουν συμβάλλει με τον τρόπο τους στο blog, είτε με 2-3 posts (βλ. Christa, chrisz ή kyrana), είτε με πολλά περισσότερα... βλ. σχετικά! Βάζω στοίχημα, ότι πολλοί από αυτούς δεν διαβάζουν το blog πλέον... Αλλά τι να κάνεις, έτσι είναι οι "πολυσυμμετοχικές" προσπάθειες, που αναφέρουμε στην "διακήρυξή" μας!
Αλλά να μην βγάζω την ουρά μου απ' έξω, και για μένα υπήρχαν περιόδοι που σταμάτησα να γράφω! Ειδικά πέρυσι που ήταν πολύ δύσκολοι οι καιροί, όπου δούλευα, έκανα μαθήματα GMAT, IELTS, αιτήσεις για μεταπτυχιακά (είχα και κοπέλα - χαχα;!)... Το καημένο το ιστολόγιο μας είχε στερέψει! Για παράδειγμα το καλοκάιρι του 2008... αριθμήσαμε, υπερήφανα, 1 post!!!
Ήρθε, όμως, η ώρα για την... μεγάλη ανακοίνωση! Επίσημα, διακηρύττω ότι επιθυμώ να χρησιμοποιώ το άκυρο.net blog ως πιο προσωπικό - personilized blog (το έχω συζητήσει με 2 βασικούς συν-bloggers το θέμα)! Αυτό σημαίνει ότι ίσως υπάρξουν κάποιες βασικές αλλάγες, για παράδειγμα να φαίνεται το μου στο sidebar! Φυσικά είναι καλοδεχούμενοι και οι παλιοί συν-bloggers να γράφουν! Αλλά, όπως πάντα, με τον καιρό θα δούμε...
Συζητώντας για τα παραπάνω, θα ήθελα να κάνω μια παράκληση... Οι αναγνώστες του blog, και ειδικότερα αυτοί που μας διαβάζουν από τα πρώτα posts (όπως πχ οι αγαπημένοι Σάπιοι), αλλά και οι υπόλοιποι, να αφήσουν ένα σχόλιο σε αυτή την δημοσίευση... Θα ήταν μια πολύ όμορφη κίνηση, και ειδικότερα από την στιγμή που όπως ξέρουμε για έναν blogger δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά από το να λαμβάνει feedback από τους αναγνώστες του! (αν έχει μείνει κανένας - μην το πάρετε όμως ως... ζητιάνεμα για σχόλια!!! Ε, παλιοί ανενεργοί άκυροι, και για εσάς αναφέρομαι, γράψτε κάτι!!!)
Αυτά, θα ήθελα να αναφέρω, εν ολίγοις, άλλο ξεκίνησα και σε άλλο κατέληξα να γράφω τελικά... Αλλά για να μην χαλάσω αυτό το όμορφο post, τα συναφή θα τα αφήσω για μελλοντική δημοσίευση... Δεν έχουν και τόση αξία, ίσως, μπροστά στα 2 αυτά χρόνια blogging!
Πήγα στο «the geek-iest» party ever!!!
Μαρ/091
Την περασμένη Πέμπτη (όταν ξεκίνησα να γράφω το post), είχα την ευκαιρία να βρεθώ στο πιο geeky και underground πάρτυ όλων των εποχών! Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή...
Η πρόσκληση ήταν η εξής:
Να σημειώσω ότι το κάστρο πάνω γράφει την διεύθυνση του πάρτυ (Spoorsingel 11-13) και στο κάτω μέρος ...της αφίσας έχει πολύ κόσμο, αφού και το πάρτυ γινόταν σε ένα υπόγειο, με ύψος περίπου 1.65! Οπότε έπρεπε να περπατάς και να χορεύεις σκυμμένος όλη την ώρα!
Η διακόσμηση... ήταν απίστευτη! Είχαν κάνει stencil στους τοίχους με θεματολογία φυσικά από games! Για παράδειγμα στον ένα τοίχο είχαν το background από το Super Mario, ενώ στον απέναντι... ένα αρχαίο arcade tennis παιχνίδι! Ιδού κάποιες χαρακτηριστικές εικόνες:
Εκτός από αυτό, όπως βλέπετε και στην παραπάνω γωτογραφία, παντού υπήρχαν παλιές TV, καλώδια, motherboards, καθώς επίσης και ένα... παλιό iMac! Μέχρι και κουτάκι από Tetris είχαν φτιάξει οι διοργανωτές, καθώς επίσης και έναν ψεύτικο DJ με αληθινά turntables όμως;!
Η είσοδος για το πάρτυ ήταν 7,5 Ευρώ, αλλά άξιζε αφού πραγματικά έπινες όσο ήθελες! Άπειρες κάσες με μπύρες, ποτά για σφηνάκια κτλ... Η μουσική πολύ μυστήρια, ηλεκτρονική, για να ταιριάζει στο όλο σκηνικό... Πολλά άτομα ήταν ντυμένα, με αλουμινόχαρτα και χρυσά παντελόνια, προσπαθώντας να μοιάζουν με robots, αλλά είχαμε ακόμα τον ίδιο τον Super Mario!
Τέλος, κερασάκι στην τούρτα ήταν ένα Nintendo (ναι αυτό με το τετράγωνο gamepad και τα 2 κουμπιά!) στο οποιό μπορούσες να παίξεις ... μα τι άλλο, φυσικά Super Mario!
Όπως γίνεται κατανοητό το party ήταν το πιο μυστήριο, αλλά και geeky που έχω πάει ποτέ! Στο επόμενο θα βάλω την πρόσκληση στο blog για όποιον είναι διατεθιμένος να έρθει μέχρι εδώ!
ΥΓ: Δεν ξέρω γιατί, αλλά όσο γράφω το post στο μυαλό μου είναι καρφωμένοι οι ! Ίσως γιατί θα απολάμβαναν ιδιαίτερα το party;!