Το νερό, το στοιχείο στο οποίο πρωτοεμφανίστηκε η ζωή και είναι απαραίτητο για την διατήρησή της, τείνει σήμερα να γίνει είδος πολυτελείας. Η εκμετάλλευση του νερού από τον άνθρωπο , γίνεται σε ρυθμούς πολύ μεγαλύτερους από αυτούς που μπορεί η φύση να αντέξει, με αποτέλεσμα τα αποθέματα νερού συνεχώς να μειώνονται.
Στο άρθρο αυτό δεν θα ασχοληθώ με την σπατάλη του νερού στο σπίτι και τους τρόπους εξοικονόμησής του, και αυτό γιατί πιστεύω ότι όλοι μπορούμε να σκεφτούμε διάφορες λύσεις, πχ. όταν πλένουμε τα πιάτα ή όταν ξυριζόμαστε δεν αφήνουμε το νερό να τρέχει άσκοπα, αν έχουμε πλυντήριο το βάζουμε σε προγάμματα μικρής διάρκειας κτλ.
Το άρθρο αυτό είναι αφιερωμένο σε ένα πρόβλημα που αφορά τον τόπο που σπουδάζω, την Λάρισα, και δεν είναι άλλο από την κατασπατάληση του νερού, στον θεσσαλικό κάμπο, σε καλλιέργειες που απαιτούν τεράστιες ποσότητες νερού. Εδώ και χρόνια η άρδρευση των χωραφιών χωρίς κανένα προγραμματισμό και έλεγχο έχει φτάσει την κατάσταση στο απροχώρητο. Ο πηνειός, πέρα από το γεγονός ότι είναι μολυσμένος με κάθε λογής φυτοφάρμακα, έπαψε να υπάρχει! Δεν αποτελεί πλέον ποταμός, παρά ένα ασήμαντο ρυάκι με μια μεγάλη κοίτη, που απέμεινε για να μας θυμίζει ότι κάποτε περνούσε απο εκεί ένα μεγάλο ποτάμι.
Και το πρόβλημα δεν σταματά εκεί. Οι αγρότες του Θεσσαλικού κάμπου σε μια προσπάθεια να βρούν νερό προχωράνε σε γεωτρήσεις. Θα μου πείτε εντάξει, αυτό γίνεται σε πολλές γεωργικές περιοχές που δεν υπάρχει πρόσβαση σε νερό. Πράγματι, αλλά οι γεωτρήσεις στην Θεσσαλία έχουν μια ιδιαιτερότητα, φτάνουν σε πολύ μεγάλο βάθος. Σε ένα άρθρο σε μια εφημερίδα (δυστυχώς δεν θυμάμαι πια εφημερίδα και πότε), διάβασα ότι οι νέες γεωτρήσεις στην Θεσσαλία φτάνουν σε βάθος 600-700 μέτρα!! Μάλλον οι Θεσσαλοί αγρότες σκέφτηκαν: “εξαντλήσαμε που εξαντλήσαμε τα επιφανειακά νερά, ας εξαφανίσουμε και τα υπόγεια, να ερημοποιήσουμε την Θεσσαλία μια και καλή”.
Για να λυθεί το πρόβλημα έχουν προταθεί διάφορες λύσεις. Κάθε τόσο βλέπω σε θεσσαλικά κανάλια να βγαίνουν εκπρόσωποι των αγροτών και να ζητούν περισσότερα φράγματα, να χρηματοδοτήσει το κράτος και άλλες γεωτρήσεις, ενώ η πιο δημοφιλής λύση είναι η εκτροπή του ποταμού Αχελώου, ώστε να διέρχεται από τον θεσσαλικό κάμπο. Γνώμη μου είναι ότι οι παραπάνω κινήσεις είτε θα καταστρέψουν περαιτέρω τον υδρόβειο πλούτο της χώρας μας είτε είναι τόσο ακριβές που είναι μη πραγματοποιήσημες. Οπότε η προτεινόμενη λύση για να λυθεί το πρόβλημα μια και καλή είναι η αναδιάρθρωση των καλλιεργών και η χρησιμοποίηση αυτών που απαιτούν λιγότερες ποσότητες νερού. Αλλά αυτό δεν πρόκειται να συμβεί όσο δίνονται βαρβάτες επιδοτήσεις για το βαμβάκι και το καλαμπόκι. Χαζός είναι ο αγρότης να μπει στον κόπο να αλλάξει την καλλιέργειά του, τι στιγμή που το βαμβάκι τον κάνει πλούσιο; Τί τον νοιάζει για το νερό; Θα βγει στα Τέμπη, θα κόψει την εθνική στα δύο και οι κυβερνήσεις για να τους καθυσηχάσουν θα του υποσχεθούν ότι μέχρι και τον Δούναβη θα εκτρέψουν!!!
Σύμφωνα με μία έρευνα που έγινε το 2002 η χρήση του μαύρου χρώματος είναι πιο οικονομική από την χρήση του λευκού στις οθόνες των υπολογιστών. Τον Ιανουάριο του 2007 ένα post σε ένα blog με τίτλο “Black Google Would Save 750 Megawatt-hours a Year” έγραφε πως μία μαύρη έκδοση του Google θα μπορούσε να σώσει αρκετά μεγάλη ποσότητα ενέργειας αν λάβουμε υπόψη τον τεράστιο αριθμό χρηστών της συγκεκριμένης μηχανής αναζήτησης.
Το “Black Google” λοιπόν, το υλοποίησε η Heap Media και το όνομά του είναι Blackle (http://blackle.com/). Η φιλοσοφία της εταιρίας είναι να θυμίζει σε όλους ότι με τέτοιες καθημερινές κινήσεις μπορούμε να κάνουμε κάθε μέρα μικρά βήματα για να κάνουμε οικονομία ενέργειας.
Τα αποτελέσματα της αναζήτησης είναι τα ίδια (αφού ουσιαστικά πρόκειται για την ίδια μηχανή αναζήτησης απλά σε μαύρο χρώμα) οπότε δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε αν από εδώ και πέρα χρησιμοποιούμε την Blackle αντί του Google.
Στην Google πάντως, παρόλο που επιδοκιμάζουν την προσπάθεια, δεν πιστεύουν ότι μπορεί να γίνει οικονομία ενέργειας με αυτόν τον τρόπο (δείτε εδώ).
Σήμερα, 15 Οκτωβρίου, είναι η μέρα όπου 15 χιλιάδες blogs θα γράψουν για το ίδιο θέμα: το περιβάλλον! Σκεφτόμουν εδώ και μέρες τι να γράψω, για ποιο θέμα δηλαδή… Έτσι λοιπόν, αποφάσισα να μην αναφερθώ σε ένα “δημοφιλές” θέμα, όπως τα δάση ή να χρησιμοποιούμε τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.
Θυμήθηκα μια αστεία ιστορία, για κάτι που προσωπικά κάνω εγώ, και θα ήθελα να τη μοιραστώ μαζί σας!
Γενικότερα, ΔΕΝ είμαι ο mr. Προστάτης του Περιβάλλοντος! ΔΕΝ κάνω ανακύκλωση! Όταν ήμουν Erasmus στο Βέλγιο, έπρεπε να χωρίζουμε τα σκουπίδια μας σε 3 είδη (δεν τα θυμάμαι ακριβώς, νομίζω πως ήταν: χαρτιά, γυαλί και όλα τα υπόλοιπα!). Εγώ κλασσικά, όπως και οι άλλοι 2 Έλληνες, τα βάζαμε όλα μαζί και τα πετούσαμε στα “υπόλοιπα”. Αλλά θυμάμαι χαρακτηριστικά για Γερμανίδα, που διαμαρτυρήθηκε διότι στο Βέλγιο χωρίζουν τα απορρίμματα μόλις σε 3 κατηγορίες! “Εμείς τα χωρίζουμε σε 7, άλλο το απλό χαρτί, άλλο το πλαστικοποιημένο, άλλο το απλό μπουκάλι, άλλο το σκουρόχρωμο…” κτλ! Δεν είναι ότι θέλω να επιβαρύνω το περιβάλλον, αλλά… έτσι μεγάλωσα, είναι θέμα “κουλτούρας” που δεν έχω, λάθος βέβαια! Ίσως κάποια στιγμή θα χρειαστεί να το αλλάξω…
Πετάω σκουπίδια μέσα στην πόλη! Δεν το κάνω συνέχεια ή συνειδητά, αλλά όταν προχωράω για 50 μέτρα και δεν βρίσκω ούτε ένα κάδο, ε ναι, θα το πετάξω κάτω το σκουπιδάκι!
Καταναλώνω αρκετή ενέργεια! Και πάλι δεν το κάνω επίτηδες, αλλά πολλές φορές ξεχνάω ανοιχτά τα φώτα ή αφήνω ανοικτή την τηλεόραση…
Φυσικά ΔΕΝ κάνω αρκετά άλλα πράγματα που κάνουν πολλοί από εμάς, έστω και αν δεν το παραδέχονται, όπως να αφήνω σκουπίδια -έστω και τσιγάρα- στην παραλία!
Θα μπορούσα να συνεχίσω την παραπάνω λίστα, αλλά πιστεύω ότι δεν πρέπει να ορίζουμε τους εαυτούς μας από αυτά που δεν κάνουμε!
Ας αρχίσει η ιστορία μου…
Γενικότερα, θεωρώ απλά ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ κάποιος να πετάει σκουπίδια στο δάσος, ειδικότερα πλαστικά που θέλουν πολλά πολλά χρόνια για να διασπαστούν! Έτσι αρχίζει η ιστορία μου, με αυτό που κάνω, εμπνευσμένο από τον πατέρα (!!) μου…
Όταν είμαι σε αυτοκίνητο, και κάνω μεγάλη απόσταση, είναι λογικό να περνάω μέσα από δάση, χωράφια κτλ… Ειδικότερα όσοι έχουν κάνει άπειρες φορές την απόσταση Ορεστιάδα-Αλεξανδρούπολη θα με καταλάβουν!
Κατά την διάρκεια αυτών των διαδρομών, όπως είναι λογικό, όλοι μας “παράγουμε” κάποια σκουπίδια, είτε τρώγοντας κάτι, είτε τελειώνοντας ένα μπουκαλάκι νερό, είτε τελειώνοντας το τελευταίο μας τσιγάρο από το πακέτο (αν και δεν καπνίζω…)!
Εδώ έρχεται αυτό αυτό που κάνω, που είναι αστείο μεν, αλλά παράλληλα τόσο σοβαρό…
Σε αυτές τις διαδρομές (πολλές φορές)ΠΕΤΑΩ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ! Πριν προλάβετε να κρίνετε, διαβάστε παρακάτω…
Πετάω, λοιπόν, τα σκουπίδια έξω από το παράθυρο, ΑΛΛΑ ΠΟΤΕ στο δάσος ή στα χωράφια… Τα πετάω μόλις μπαίνουμε με το αυτοκίνητο μέσα σε μια πόλη ή ένα χωριό…
Μέσα στην πόλη τα “αφήνω” στο πεζοδρόμιο, ξέροντας πως θα περάσουν οι οδοκαθαριστές να τα μαζέψουν…
Μέσα στα χωριά, βρίσκω πάντα την πιο καθαρή αυλή… Ξέρω ότι το επόμενο πρωί, η καλή νοικοκυρά θα βγει να σκουπίσει το πεζοδρόμιο της!
Και αν το θεωρείτε αστείο το πέταγμα των σκουπιδιών από τα αυτοκίνητα, δείτε αυτό:
ΔΕΝ λέω ότι νιώθω περήφανος για την συμπεριφορά μου σε σχέση με το περιβάλλον. Ίσως επίτηδες να “τράβηξα” και τόσο πολύ το κείμενο, για να δείξω ποιες είναι οι πρακτικές που ακολουθεί ένας μέσος Έλληνας εν έτη 2007, και να αναγνωρίσετε πολλά δικά σας στοιχεία σε σχέση με την συμπεριφορά σας…
Τι θα βγει από αυτήν την κίνηση (blog action day); Δεν ξέρω… Οι πιο μηδενιστές θα πουν ότι τίποτα δεν γίνεται, τίποτα δεν θα αλλάξει! Οι πιο αισιόδοξοι θα δηλώσουν ότι 12 εκατομμύρια άνθρωποι που ενημερώθηκαν για το θέμα, θα ευαισθητοποιηθούν, και σιγά-σιγά θα αλλάξει ο κόσμος μας προς το καλύτερο! Εγώ πιστεύω ότι η αλήθεια θα είναι κάπου στην μέση, και ελπίζω σιγά-σιγά να δούμε μικρές αλλαγές!
(διαβάστε και τις σκέψεις του vrypan και nikan)
Πάντως στην ελληνική blogόσφαιρα υπάρχει πολύ μεγάλη κίνηση σε σχέση με αυτήν την “δράση”, σχεδόν κάθε 5 με 7 λεπτά σήμερα, ποστάρετε κατί σχετικό! (παρακολουθείστε την κίνηση από το search του sync, εδώ)
Ας ελπίσουμε ότι το blog action day δεν ήταν άλλο ένα banner στα blogs μας,
ας ελπίσουμε ότι μια μικρή μάχη για ένα καλύτερο αύριο μόλις νικήθηκε!
Στις 15 Οκτωβρίου, οι bloggers όλου του κόσμου θα ενωθούν για να θέσουν ένα σημαντικό ζήτημα στα μυαλά όλων - το περιβάλλον.
Κάθε blogger θα δημοσιεύσει ένα άρθρο σχετικά με το περιβάλλον, με τον δικό του τρόπο και για δικό του θέμα.
Υπάρχει ένα καινούριο video που έφτιαξαν οι εμπνευστές αυτού του “event”:
(το παλαιότερο post που έχουμε ξανα-αναφερθεί στο θέμα μπορείτε να το δείτε εδώ)
Επίσης, για να προκαλέσουν το ενδιαφέρον των blogger, στήθηκε ένα quiz όπου μαθαίνεις “τι είδος blogger είσαι” quiz.blogactionday.org/
Τα δικά μου αποτελέσματα είναι:
Τέλος, για όσους δεν έχουν “έμπνευση” για κάποιο θέμα σχετικό με το περιβάλλον, μπορεί αυτή η λίστα θεμάτων να τους βοηθήσει!
Για να δούμε, πόσοι από το άκυρο.net θα ποστάρουν κάτι… (ετοιμάστε κάτι παιδιά!)
Οκτωβρίου 15, 2007 | Δημοσιεύθηκε από τον 
Posted in Σκέψεις 
7 Comments »
