Διαβάστε το Μέρος Α και το Μέρος Β, προτού συνεχίσετε…

“Ο Παπάς”, Μέρος Γ 

Καθώς έγινε Ιερέας, και ξεκίνησε να τελεί τα μυστήρια της Εκκλησίας, είχε ήδη ξεχάσει την Μαρία. Έδειχνε να είναι ευτυχισμένος, και όλοι τον σέβονταν!

Μετά από κάποια χρόνια, έγινε Αρχιμανδρίτης. Ήταν σχετικά εύκολο, μιας και λίγοι Πρεσβύτεροι ήταν άγαμοι! Τα χρόνια περνούσαν, και η δίψα του να ανεβεί ακόμη περισσότερο στην ιεραρχία της Εκκλησίας όλο και μεγάλωνε! Έγινε Επίσκοπος, αλλά κάτι του έλειπε ακόμη…

Και να σου η ευκαιρία! Ο Μητροπολίτης, δίπλα στον οποίο τελούσε τα καθήκοντα του, απεβίωσε… Γίνεται η Σύνοδος Ιεραρχών, και αυτός εκλέγεται! Ήταν η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής του, από τότε που είχε γίνει κληρικός… Πλέον είχε ενθρονιστεί στην επαρχία του, εφ’ όρου ζωής.

Τα χρόνια περνούσαν, και αυτός ένιωθε πολύ ωραία με τα καθήκοντα που είχε αναλάβει… Όλοι στην επαρχία του τον τιμούσαν, και είχε εξέχουσα θέση στην τοπική κοινωνία! Επιπλέον, οι άλλοι Μητροπολίτες, που τους περισσότερους τους ήξερε προσωπικά, είχαν την καλύτερη γνώμη γι’ αυτόν. Ένιωθε ότι είχε πετύχει τα πάντα στην ζωή του…

Και τότε άξαφνα, μια μέρα ενώ ήταν στο σπίτι του, μαθαίνει τα νέα από την τηλεόραση! Ο Αρχιεπίσκοπος ήταν βαριά άρρωστος και έπρεπε να μεταφερθεί στο εξωτερικό για μια σημαντική εγχείρηση! Ήταν πολύ άσχημα στην υγεία του, και άρχισαν ήδη οι συζητήσεις για την διαδοχή. Κάτι μέσα του ταρακουνήθηκε, ένιωσε και πάλι μέσα του δίψα για να ανέβει ακόμη ψηλότερα, να γίνει Αρχιεπίσκοπος της Ελλάδος.

Posted in Άκυρα No Comments »

(το Α΄μέρος της ιστορίας βρίσκεται εδώ)

“Ο Παπάς”, Μέρος Β’

Πέρασε στην Θεσσαλονίκη, αλλά τα πράγματα για στην ζωή του δεν άλλαξαν. Συνέχισε να είναι μόνος τους, αυτός και οι Απόστολοι, οι Άγιοι, οι μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας και ο ίδιος ο Ιησούς για τους οποίους διάβαζε τόμους βιβλία! Δεν τον πείραζε όμως που ήταν μακριά από όλους, δεν τον πείραζε που οι συμφοιτητές του γελούσαν για την εμφάνιση του και την συμπεριφορά του.

Και τότε, ξαφνικά ένα απόγευμα, του ήρθε η ιδέα! Τον επόμενο Ιούλιο έκανε αίτηση για να περάσει στην Ανωτάτη Εκκλησιαστική Σχολή, με τον βαθμό που είχε σίγουρα θα τον δέχονταν! Στην προφορική συνέντευξη που πέρασε, ήταν πολύ καλός! Η Επιτροπή μίλησε με τα καλύτερα λόγια γι’ αυτόν! Όλα αυτά κρυφά από τους γονείς του…
Τελείωσε την Σχολή στα 4 χρόνια, τελείωσε με άριστα! Όλοι μιλούσαν γι’ αυτόν, ήταν ο «ξεχωριστός», ο «καλύτερος». Άρχισε να αποκτάει διασυνδέσεις εκεί μέσα, περισσότερες διασυνδέσεις στις Εκκλησίες όπου παρακολουθούσε τις λειτουργίες, περισσότερες διασυνδέσεις στα μοναστήρια όπου περνούσε τα καλοκαίρια του…

Κάπου εκεί, ενώ ήταν στην Σχολή, γνώρισε μια κοπέλα, την Μαρία! Του άρεσε πάρα πολύ, και αυτή έδειχνε να ανταποκρίνεται στα συναισθήματα του. Βγήκαν μερικές φορές έξω, όσο περισσότερο την έβλεπε, τόσο περισσότερο του άρεσε! Ένιωθε για πρώτη φορά ερωτευμένος στην ζωή του…

Κάποια στιγμή, ενώ ήταν έξω μαζί, του πρότεινε να πάνε σπίτι της! Εκεί έκαναν για πρώτη φορά έρωτα… Του άρεσε πάρα πολύ, ήταν ότι καλύτερο είχε ζήσει στην ζωή του! Αλλά το επόμενο πρωί, ένιωσε τόσο άσχημα, ένιωσε τόσο αμαρτωλός, που έφυγε από εκεί και δεν την ξαναείδε…

Posted in Άκυρα 9 Comments »

(είναι μια ιστορία που άρχισα να γράφω όταν αρρώστησε ο Χριστόδουλος, αλλά ποτέ δεν τελείωσα… Ορίστε το πρώτο μέρος! Όσοι το διαβάσουν ας κάνουν τον κόπο να αφήσουν ένα σχόλιο!)

“Ο Παπάς”, Μέρος Α’ 

Από μικρός πήγαινε στην Εκκλησία μαζί με την γιαγιά του. Ήταν από τα λίγα παιδιά που βρισκόταν εκεί κάθε Κυριακή. Όλοι οι παππούδες και οι γιαγιάδες στο χωριό τον ήξεραν. Ο παπάς του χωριού τον ήξερε. Ήταν το «καλό παιδί», όταν όλα τα αγοράκια έπαιζαν μπάλα, έβριζαν και μάλωναν μεταξύ τους.

Όταν μεγάλωσε και πήγε στο Γυμνάσιο, πάντα ξέφευγε τα Σαββατοκύριακα για να πάει στο χωριό, που απείχε μόλις λίγα χιλιόμετρα από την επαρχιακή πόλη στην οποία κατοικούσε. Δεν πήγαινε εκεί γιατί είχε κάποια κοπέλα, δεν πήγαινε εκεί γιατί του άρεσε κάποια κοπέλα, δεν πήγαινε εκεί γιατί είχε φίλους! Πήγαινε για να βρεθεί στο «οικείο» περιβάλλον του, στην Εκκλησία! Ακόμη και όταν η γιαγιά του γέρασε και δεν μπορούσε να πηγαίνει πια στον Ναό, αυτός βρισκόταν εκεί σε κάθε λειτουργία.

Τα χρόνια πέρασαν έφτασε στο Λύκειο, φίλους πολλούς δεν είχε, κοπέλα δεν είχε, η μόνη του παρέα ήταν τα γερόντια στην Εκκλησία του χωριού. Ο παπάς τον πήρε από κοντά του, άρχισε να του βάζει ιδέες να ασχοληθεί με το Ναό. Έτσι άρχισε να ψέλνει, μαθητευόμενος του παλιού ψάλτη της Εκκλησίας. Και όσο μπορούσε βοηθούσε στις εργασίες που χρειαζόταν, πουλούσε κεριά, κουβαλούσε τον δίσκο…

Οι γονείς του ανησυχούσαν, έβλεπαν το παιδί τους απόμακρο από αυτούς, απόμακρο από το κοινωνικό τους περιβάλλον, απόμακρο από όλον τον κόσμο! Έτσι όταν τους ανακοίνωσε ότι ήθελε να σπουδάσει Θεολογία διαφώνησαν κάθετα μαζί του! Τον πίεσαν και τελικά δήλωσε Νομική…

Posted in Άκυρα 6 Comments »