Οκτωβρίου 25, 2007 | Δημοσιεύθηκε από τον 
Ήθελα να σχολιάσω το χθεσινό παιχνίδι ανάμεσα στη Ρεάλ Μαδρίτης και τον Ολυμπιακό. Στους φίλους μου είναι γνωστή η -απέραντη- συμπάθεια μου για τη Βασίλισσα, οπότε μετά το τέλος του αγώνα ξεκίνησαν οι συζητήσεις. Μίλησα με έναν-δύο οπαδούς του Ολυμπιακού και πραγματικά έμεινα άφωνος…
Καταρχάς υπήρξε η εντύπωση ότι ο Ολυμπιακός αδικήθηκε από το διαιτητή, και ότι ίσως και να κέρδιζε αν ήταν αλλιώς τα πράγματα. Προφανώς και διαφωνώ κάθετα. Όλες οι σημαντικές φάσεις του αγώνα ήταν ξεκάθαρες ( η κόκκινη του Τοροσίδη, το πέναλτυ που κέρδισε ο Ρομπίνιο ). Το μόνο που μπορώ να δεχτώ είναι ότι ίσως σφύριξε δύο-τρία φάουλ υπέρ της Ρεαλ και τίποτε παραπέρα. Οι δύο σχολιαστές της ΝΕΤ τσίριζαν σε κάθε σφύριγμα, δημιουργώντας την εντύπωση ότι έγινε σφαγή του Ολυμπιακόυ, αλλά επαναλαμβάνω ότι αυτό είναι εκτός παραγματικότητας.
Επίσης μου είπαν ότι ο Ολυμπιακός άξιζε τη νίκη. Συμφωνώ ότι έπαιξε πάρα πολύ καλά, ξεπέρασε τον εαυτό του, καθώς έπαιζε με 10 παίκτες έπι 70 λεπτά μέσα σε μια από τις πιο δύσκολες έδρες της Ευρώπης και μπράβο του γιαυτό. Η καλή απόδοση όμως δεν σημαίνει αυτόματα και νίκη. Ξέρετε υπάρχει και ο αντίπαλος. Και η Ρεάλ δεν είναι τυχαία. Θα προσέξατε ότι μετά την αποβολή και μέχρι το 70ο-75ο λεπτό ο Ολυμπιακός δεν μπορούσε να κάνει τίποτε απολύτως μέσα στο γήπεδο, παρά μόνο να αμυνθεί, ομολογουμένως με αρκετή επιτυχία. Το μόνο αξιοσημείωτο ήταν η φάση του γκολ του Σέζαρ. Αντιθέτως η Ρεάλ έπαιζε με 9 παίκτες πάνω από το κέντρο, προσπαθώντας να διασπάσει την άμυνα 10 ατόμων του Ολυμπιακού.
Πέρα απόλα αυτά, πραγματικά αξίζουν συγχαρητήρια στον Ολυμπιακό για την μεγάλη εμφάνισή του, με την οποία κέρδισε την εκτίμηση, όχι μόνο των Ισπανών, αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης. Προφανώς όμως δεν έφτανε αυτό. Χρειάζεται μεγαλύτερη προσπάθεια…
Posted in Αθλητικά 
28 Comments »
